Se ſeptimo

tare. Uerbi grā: ſi quis iam vellet vendere equū vnū ꝓ dece florenis ꝓmptiset ſi ꝓpter dilatōem ad dimidiū annumdat eū ꝓ. xi. florenis: tūc tenet̉ vndecimū florenū reſtituere. qꝛ vſuram ꝯmiſitSed ſi aliqͥ dicant: nō poſſumus vēdere merces noſtras ſine dilatiōe? Rn̄deocū dilatōe licet vēdere. ſꝫ ꝓpter dilatōeꝫnon licet precium augmetare. qꝛ ſi vendūt res ſuas longe carius ꝓpter dilatione ſolutionis qͣꝫ ſi eis in cōtinenti ſoluerent̉: ꝯmittunt vſuram. vt patꝫ extra devſuris. c. Conſuluit ¶ Quarti ſunt quialiud oſtendūt ⁊ aliud vendūt. Et ſuntilli qͥ occultāt malū ſub bono ⁊ ſuperiꝰponunt illud bonū qd̓ ſit in aſpectu hominū. ſed in medio illud qd̓ deteriꝰ eſt.et dicūt ꝙ totum ſit ſicut ſuꝑius apparꝫet ſic metiendo ꝓximos decipiūt. Exeplum in dialogo Ceſarij. Matrona q̄dam venit in qͣdrageſima confiteri peccata ſua. Flectēs itaqꝫ corā ꝯfeſſore genua ſua: qͥcquid boni ſe meminerit commiſiſſe cepit enumerare ⁊ cū phariſeo ineuāgelio ſe iuſtificare dicēs. Domīe totſextis ferijs ſoleo in pane ⁊ in aqua ieiunare: ⁊ tales elemoſynas dare: eccleſiaꝫfrequetare: ⁊ multa in hunc modū facere. Cui ſacerdos ait. ad quid dn̄a veniſtis: nūquid ꝓ iſtis operibꝰ vultis recipere penitetiam? quare nō dicitis pcc̄a veſtra? Reſpōdit illa. Nihil mihi conſciaſum. Ait ſacerdos. Cuius officij eſtis?Reſpōdit mulier. Ferrū vendere ſoleo.Ad qd̓ ille. Soletis aliqn̄ minores ꝑticulas in ligaturis maioribꝰ intermiſcerevt ſic totū vendatis? Dicente illa: ſoleo.Reſpōdit. Ecce hoc criminale peccatūeſt: quia dolus ⁊ fraus. Scd̓o interrogauit. Soletis aliqn̄ mentiri iurare ⁊ ꝑiurare Reſpōdit illa: qꝛ in talibꝰ ſepe excedo. Tertio qͣſiuit Soletis emulis veſtris aliquādo maledicere ⁊ alijs plꝰ vedentibus inuidere. Illa rn̄dit. In hisſepe deliqui. Et plebanꝰ. Et iſta omīapeccata mortalia ſunt. ⁊ niſi penitētiam

egeritis cōdignam citius ibitis in gebnam Territa illa in verbis eius pecaſſeſe cognouit. ⁊ quid de cetero ꝯfiteri debuit didicit ¶ Quinti mercatores ſuntqͥ vilius ⁊ remiſſius ſolent emere rem gͣvaleat. vt ꝯtingit in neceſſitate cū quiseſt coactus: ⁊ neceſſitate vrgente oporseū cum damno ſuo bona ſua vendere. ⁊talis ſic emēs ⁊ multo minus ꝓ eiſdē rebus dans qͣꝫ valeant tenet̉ recompēſare damnū ꝓximi. Hoc iſti nō aduertūtqui quādoqꝫ ſi poſſent libēter emerentꝓ vno floreno qd̓ valeret duos. Et dehoc nullam ſibi ꝯſcientiā volunt formare. cuꝫ tn̄ ſciant ꝙ talis res ꝯmuniter ſicnon vendatur. ſed ille ex mera neceſſitate ſic vēdere cogitur. Exemplū de vnoqui emit ꝑpetuos redditus ⁊ certos ſavnum florenū ꝓ. xiiij. ſꝫ venditor ex ncōtate coactus ſic vēdidit. ⁊ alter cū damnatōe ſui ⁊ ſuoꝝ ſic emit. Item aliusvni equū vnū pro. xl. florenis vendiduqͥ vix decē florenos valuit. ⁊ ſuꝑ hoc acōceſſit quinqꝫ florenos ꝑ annū. ⁊ inſueodē anno talis bis ꝯmunicauit. Ettlibus peccata nō dimittunt̉ niſi reſtituant ⁊ recōpenſent damnū ꝓximis. Etquod dictū eſt de venditōe: intelligēdūeſt etiam ex ꝑte emptoris. Unde quando venditor crederet rem ſuā minus p̄cioſam eſſe qͣꝫ ſit. vtputa vendit aurumꝓximo ꝓ minori p̄cio qꝛ credit eſſe auncalcum. aut animal ſanū qd̓ putat eē infirmum. ⁊ ſic de alijs Nā emptorſi hoccognoſcit ⁊ minus dat qͣꝫ valeat: iniuſteemit ⁊ ad reſtitutōem tenetur ¶ Sernſunt qui vicioſum ⁊ defectuoſum vēduꝓ bono. Circa quod q̄ritur vtrū vēditor teneat̉ dicere viciū rei vendēde. Riſpōdeo ẜm Thomā ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxv.Ueditor qͥ rem vicioſam vēdendā expnit ex hoc ip̄e dat emptori damni vel ꝑiculi occaſionem. Damni qͥdem ſi ꝓptehmōi viciū res ſit minoris precij ⁊ īp̄enhil de p̄cio minuit. Periculi aūt: putaſiꝓpter hmōi viciū yſus rei reddat̉ imꝑe