¶ Se quinto
ſius cupiens nos ſaluari qͣꝫ damnari.Et ideo matrem ſue paſſioni ītereſſe voſuit: vt per ſuam interceſſionem (cui nōeſt fas aliquid denegare) occaſioneꝫ habeat miſerendi. Qꝭ aūt Maria ſollicita ſit reconciliare peccatores: patet ꝑ tale exemplū ee ¶ Fuit quidā peccatorvolens ire ad peccanduꝫ. ad altare beate virginis ſtabat ſalutans eam angelica ſalutatione. Quia modus eius eratquandocunqꝫ poterat altare vel imaginem virginis ſalutauit. Quod cuꝫ faceret: vidit imaginem eiuſdem virginis q̄ſuꝑ altare erat viuificari cum pueo queꝫtenebat. Uiditqꝫ ſanguinem flue̓ d̓ puero in gremiū eius: ſicut fluxerat de vulneribus chriſti in cruce. Quod cum cerneret obſtupefactus eſt dicens. O dn̄aquis fecit hoc? Et beata ꝟgo reſponditTu ⁊ ceteri peccatoreſ qui amplius crucifigitis me ⁊ filiū meum qͣꝫ fecerant iudei. Uolebatqꝫ ꝟgo ſanguineꝫ pue̓i tergere ⁊ reſtringere: ſed nō poterat Et peccator ille conuerſus ad imaginem dixitO mater miſericordie intercede ꝓ me.Et illa Uos peccatores vocatꝭ me matrem miſericordie qui non ceſſatis facere me matrem miſerie ⁊ triſtitie: Et illeNon ſic pijſſima domina loquere: ſꝫ memento aduocatam peccatoꝝ te eſſe ⁊ int̓cede pro me. Et mater ad filiū. O pijſſime fili amore mei miſerere huic peccatori. Et filius. Nō mater. Nec grauaridebes ꝙ te non audio: quia ego rogauipatrem meū pͥmo ſi poſſibile foret aliterhumanum genus ſaluari tranſferret amecalicem paſſionis. Et noluit audireme. Et materOO fili memento ꝙ te materno amore foui ⁊ alui vberibus ⁊ pectore meo. ⁊ cōdona huic peccatori Et filius. O mater ex iuſticia tibi oſtendo ꝙexaudire te non teneor. Et mater. Noẜm iuſticiam cauſemur: ſed ad miſericordiam confugimus. Et ergo ꝓpter tuaꝫmiſericordiam miſerere huic peccatori.Et filius: rogaui ego ſecūdo pr̄em meū
vt ſi poſſibile foret alio modo genmanū ſaluari trāſferret a me calicēonis ⁊ nō audiuit me. Et mater.memēto laborū quos ſuſtinui tecum: ⁊dona mihi iſtū peccatore. Et fili O mater noli grauari ꝙ te nō exaudio: ſed memento ꝙ tertio rogaui patrē meū vt tn̄.ferret a me calicē paſſionis ⁊ nō exaudiuit me. Et pia mater depoſuit filiū ⁊ voluit ꝓcidere ad pedes eius. Quod cernēs filius inqͥt ad eā. Quid eſt materqd̓ facere vis? Et illa. Tamdiu ad pedes tuos cn̄ peccatore iacebo quouſqꝫveniā ei cōcedas. Et filius. Abſit hocmater: ſancitū eſt in lege diuina ꝙ filidebet honorare matrē. Et iuſticia concludit. ꝙ ille legem debet implere quilegem dedit. cum aūt ego ſim filius tuuset tu mater mea te honorare volo in iſtopeccatore: ⁊ ſibi ꝓpter te omīa peccataindulgeo. ⁊ ſic pax erit inter me ⁊ eum.et in ſignum pacis oſculet̉ vulnera meEt ſic peccator oſculando ſanauit omnia pij chriſti vulnera.De quito p̄cepteOn occides A In qͦ precepto ꝓhibetur homicidiuma quo peccato pͥmo deberꝫ cohibere homines hoc qd̓ ip̄meſt contra naturam: Docuit em̄ naturaaīalia ꝙ deberēt diligere ea queſtꝭ eiuſdem ſpeciei cum ip̄is. Unde Ecci. xiij.Omne animal diligit ſuum ſimile Uimirum eſt quomodo homo vult occidere ſuū ſimile ſcꝫ alium hominem. cū natura doceat vnum lupū amare alium.Sic ſimiliter intelligendū eſt de homūne ꝙ naturaliter ⁊ ex inſtīctu nature deberet diligere alium hominē ſibi ſimileꝫUn̄ Areſtoteles octauo Ethicoꝝ Omnis homo omni homini naturaliter eſtamicijs. Ergo talis peccat cōtran-