precepto
epiſcopalibus. Qui facit inceſtum: deflorans. aut homicida. Sacrilegꝰ. patris ꝑcuſſor. vel zodomita. Et voti fracVpicrotor. ꝑiurus. ſortileguſqꝫ. Suſcipiēs furV qtum. faciens ſymon. ordine ſaltum Falniantuloſum teſtificans. partum qui ſuffocat eiꝰredipſaRaptor. adulterium. dans toxica. veluuditbafenerator. Accumbēs pecudi. pueri neIrculijglector alendi. Qui propͥum tradensdduipinipdominū mactare videtur. Furtum ſuſcipiens. es dotis ⁊ eccleſiarum. Si quiscommiſit maleficia cumqꝫ ſacratis. Atqꝫ hereſis fautor. rapiens furtim ſacramentuꝫ. Si quis maiori manet ex anathemate vinctus. Pontificem querat.necnō qui miſerat ignem.Q¶ De ieiunio.Bedire etiam debet libēter previato ſuo quilibet quādocūqꝫ p̄cipit ieiunare ſub p̄cepto. quianens vtl non itiuqn̄cunqꝫ trāſgreſſus fueris ieiuniū qd̓ ēſub p̄cepto eccleſie ſciēter ⁊ ſine cauſa etex ꝯtemptu peccas mortaliter. Secuseſt ſi ex cauſa rationabili ſolueres ieiunium. Unde queritur de pauperibus etmēdicātibus: vtrum obligētur ad ieiunium eccleſie. Reſpondeo ẜm Tho. ſecūda ſcd̓e. q. cxlvij. Si poſſunt haberetātum ſimul ꝙ ſufficeret ad vnam comeſtionem nō a ieiunio excuſant̉. Similit̓et quādo ꝓpter p̄cedentē inediam ieiuniuꝫ ferre nō poſſunt. Ex iſto poſſumꝰelicere ꝙ iſti potius ad ieiuniū obligant̉qui habēt ſufficiēter comedere ⁊ bibereet etatem ⁊ vires ad hoc. Quid de peregrinātibꝰ ⁊ laborātibꝰ? Reſpōdeo ẜmThomā vt ſupra. Si ꝑegrinatio ⁊ laqe ⁊ oppſſorra fibaum bor cōmode poſſunt differri vl̓ diminuiul abſqꝫ detrimento: nō ſunt ꝓpter hoc ieiunia eccleſie dimittēda. Si aūt immiqunm neat neceſſitas multū laborandi vl̓ maar neteſiute uſit qtt gnas dietas faciendi: ſi ſimul cū hoc nōſit poſſunt ieiunia obſeruari: nō obligaturculuuri niuꝫ tuſt homo ad ieiunādum. Uidet̉ tamen inIno clbiullpiIſ talibus eſſe recurrēdum ad ſuꝑioris diſnriulul apu penſationem: niſi forte nō eſſet conſuetū
quia p̄lati diſſimilantes videntur ānuere R ¶ Quid de mulieribꝰ p̄gnātibus ⁊ lactatibus? Reſpōdeo ſi neceſſitas debilitatꝭ corꝑalis impedit eas: nōtenētur ad ieiuniuꝫ. īmo ſi timeat̉ ꝓbabilit̉ de ꝑiculo earū vel aborſu nō ſolumpn̄t ſꝫ tenent̉ ſolue̓ ieiuniū. ſicꝭ Guil. ponit: vtrū vxores ꝓpt̓ ꝓhibitionē viroꝝdebeāt dimittere vota: nō tn̄ ieiunia abeccīa ꝯſtituta. qꝛ deo ⁊ eccīe plꝰ eſt obediendū qͣꝫ hominibus. ſed ieiunia quevouiſſent ſpōte illa p̄termittere poſſentꝓpter ꝓhibitionē viroꝝ S ¶ Sciēdum ꝙ quilibet ad prompte obediēdūſuis ſuꝑioribus merito debꝫ induci ꝓpter tres p̄rogatiuas ipſius obedientie.Prima eſt. quia obedientia eſt via certaſalutis eterne. qꝛ ſicut ꝑ inobedientiamhomo fuit expulſus a gaudijs paradyſi: ita per obedientiam certitudinaliteroportet illuc redire. Unde figura huius legitur de tribus magis qui per aliam viam reuerſi ſunt in regionem ſuamvt exponit Grego. Secūda quia obediētia eſt ſchala regni celeſtis ⁊ felicitatis eterne. Inſuper eſt etiam clauis eterne iocūditatis. quia ſicut nobis ꝑ inobediētiam aditus eterne iocunditatꝭ clauditur: ita ecōtrario per obedientiam nobis aperitur. Tertia eſt ꝙ p̄latus eſtin loco dei: ⁊ ergo ſubditus debet habere p̄latum quaſi vicarium dei. quia tantam mercedem obediētie accipiet qui p̄lato obedit in bono qd̓ iubet vt ſi deo inhoc obediuiſſet Un̄ ⁊ eis dicit dominꝰLuce. x. Qui vos audit me audit: ⁊ qͥvos ſpernit ⁊c̄. Un̄ etiam p̄latos dn̄snominat deos: Exo. xxij. Dijs non detrahes. Un̄ ſubditis murmurantibusmoyſes dixit Exo. xvi. Nō contra noseſt murmur veſtrum: ſꝫ contra dominūErgo ꝯtra p̄latos non eſt murmurandum. ſꝫ eis humiliter obediendum ſicꝭdn̄o. Un̄ Bern̄. Quicquid vice dei p̄cipit homo qd̓ ſit certum non diſpliceredeo: hoc nō eſt accipiendum quaſi preci