precepto

ciorū del. Unde Chryẜ ſuꝑ Matth̓.Optima beneficiorum cuſtos ē ip̄a memoria bn̄ficioꝝ. ⁊ perpetua cōfeſſio gratiaꝝ. Unde Bernard̓. Dignū eſt deogratias agere ſꝑ. qꝛ nunqͣꝫ ceſſat nobisbn̄facere Et memorare debemꝰ ſi beneyſi fuerimꝰ bn̄ficijs dei tūc deus nobiſml̓ta meliora ⁊ maiora dabit in vita futura. qꝛ dabit tibi ſe ipſuꝫ. Un̄ Augꝭſuꝑ Io. Deus tibi totū eſt. ſi eſuris: panis tibi eſt. ſi ſitis. aqua tibi ē. ſi in tenebris es. lumen tibi eſt. ſi nudus es. immortalitas tibi veſtis ē. Idem li. xi. deciui. dei. Qd̓ deꝰ p̄parauit diligētibꝰ ſefide nō capit̉. ſpe non attingit̉. charitate non app̄hendit̉. deſideria ⁊ vota trāſgredit̉. adquiri p̄t. eſtimari non p̄t.¶ Feſta ſcoꝝ ꝓpt̓ ſex ſunt inſtitutaEſta ſanctoꝝ qͣre ecc̄a inſtituit?T ℟ndeo ꝙ ꝓpter qͥnqꝫEt pͥmo ꝓpter honorem diuīemaieſtatis. qꝛ deū in ſanctis horamusqui eos ſanctificauit. vt ſi debitaſ gr̄aꝝactiones repēdamꝰ de donis ⁊ gratijsquas illis ꝯtulit. in hoc ꝙ eos ſuos filios ⁊ heredes fecit. Olim deus ſolūmoin ſe ipſo honorabat̉. mō aūt honorat̉ īſe ipſo ⁊ in ſuis ſcīs. ¶Scd̓o ꝓpter auxiliū nr̄e infirmitatis. qͥa ꝑ nos ſalutemhr̄e non poſſumꝰ. qꝛ in peccatis ſumuset peccatores deus nō exaudit Un̄ p̄sIniqͥtateꝫ ſi aſpexi in corde meo ⁊c̄ Ergo vt ꝓ nobis intercedant eos honoramus U ¶ Querit̉ Utꝝ ſanctiorentpro nob̓. ℟ndeo ẜꝫ Bonauētꝭ ſuꝑ 4:ꝙ ſancti orant ꝓ nob̓ duplici rōne. Primo ꝓpter nr̄am neceſſitatem. qꝛ indigemus ꝑ alios releuari. Scd̓o ꝓpter deivolūtatem. qꝛ vult vt mēbra ſpūalia ſemutuo iuuent. Ipſi enī ſciūt dei voluntate. ⁊ in oībus eam implent. et nos eorū ſumus mēbra. ⁊ iō ſoliciti ſūt nos iuuare. Tertia rō p̄t addi ꝓpter charitatem⁊ affectū magnū que hn̄t ad ſalutēnr̄am ¶ Itē querit̉ Utꝝ ſanctoꝝ orationes ſꝑ exaudiant̉. ℟ndeo ꝙ ſic. qͥa

nō orant niſi in his in quibꝰ cognoſcūtdeū ſe velle exaudiri. qꝛ volūtas eoꝝ eſtvniformis volūtati diuine. ſic ꝙ nunqͣꝫpeccant vel qͥcqͣꝫ faciūt qd̓ ſit ꝯͣ volūtatē dei. XErgo errat iſti qͥ hoc firmit̉ credūt et diffinitiue tenet ꝙ qn̄cunqꝫ hoc ſeruitiū vel iſtud fecerit iſti ſco vl̓huic. ꝙ hͦ ſibi fiat. vel ꝙ ab iſta infirmitate liberet̉. qꝛ p̄t eē ꝙ deꝰ vult ꝙ illā infirmitatē debes pati. vel ꝙ tibi hͦ nō fiat qd̓ petis. qꝛ forte nō eſſet ad ſalutemtua. et ſcī nll̓o mō orāt ꝓ te in tali caſu.Sꝫ ſpes eſt habēda ad ſuffragia ſcōꝝ.ꝙ tibi hͦ qd̓ poſtulas ab eis. tibi impetrare velint a deo. Et bn̄ pn̄t tibi impetrare ſi ſaluti tue ꝓderit. vel diuine volūtati placuerit. ¶ Tertio vt ſpes nr̄aaugmētet̉. Si enī hoīes mortales qͦndam nob̓ ſil̓es ſic ſunt ſubleuati. vt nōſoluꝫ a deo et ſcīs in celo honorent̉. ſꝫ int̓ris ab hoībꝰ veneratur. tūc nos debemus hr̄e ſpem ꝙ mediante auxilio deipoſſumꝰ etiā mereri qͥlibet in ſtatu ſuoꝙ horabimur in celo a deo. et ab oībꝰvenerabimur ſcīs et angel̓ dei. Uerbigr̄a Si es in ſtatu mr̄imoniali: reſpicebtām Annā. ⁊ btām Runigundem etbeatū Henricū. Si in viduitate: tuncreſpice btām Elizabeth ⁊ Brigittā. etſic de alijs. Si es in ſtatu ꝟgītatꝭ tuncreſpice btām Barbarā. ⁊ Katherinaꝫqͥ oēs paſſibiles. ſil̓es nob̓. mortales fuerūt. et tn̄ tātā gl̓aꝫ apud deū in cel̓ meruerūt. Sic ⁊ qͥlibet nr̄m ẜm ſuū ſtatuꝫp̄t mereri mediante gr̄a dei. ⁊ ſic multabona ꝯfert fidelibꝰ ſcoꝝ cultꝰ. Nam iuſtos letificat cuꝫ audiūt ꝙ deꝰ ꝓ t̓renisceleſtia. ꝓ tꝑalibꝰ et̓na. his retribuit qͥſibi ſeruiūt. Sic econuerſo cultus ſcōꝝpccōres ꝯfūdit. Qn̄ ad ſcōs ꝯꝑant̉ apiparet ꝙ beſtijs ſil̓es facti ſint. ⁊ illi angelis. ⁊ quāta bona obtinuiſſent. ſi vt ipſideo ſeruiuiſſent ¶Quarto propt̓ debitū viciſſitudīs. qꝛ gaudēt de ſalute nr̄a⁊ ꝯuerſione in cel̓. ſic et nos de gloria ipſorum in t̓ris. Quia magna ingͣtitu-