¶ De terrio
miui contiguū motū quaſi molētis rote.Et dixit puero ſuo. Uade ⁊ vide qͥd ſitin molēdino: puer iuit: ⁊ redijt horroe ꝑcuſſus. Cui dicēs. Quid eſt tibi? Et ille tantꝰ horror inuaſit me in oſtio molendine vt cōpelleret me redire. Et ille Etꝭſi diabolꝰ ibi ſit: ego ibo ⁊ videbo. Iniecta toga ſcapulis venit ad molendinumErat enim nudus: oſtium aperuit ⁊ introſpexit: et vidit duos equos nigerrimos: ⁊ viꝝ nigrum ſtanteꝫ iuxta equosnigros: qui dicebat ad ruſticum. feſtīa:⁊ aſcende equuꝫ iſtū qui ꝓpter te adductus eſt. Ille expauit. At ille. Quid tardas. ꝓijce veſtem tuam ⁊ veni. Erat em̄veſti eius crux affixa. Ille deſperatꝰ exvirtute vocꝭ diabolice reiecta veſte equūaſcendit ⁊ vir aſcendit alterū equū ⁊ ſtatim deductus eſt ad diuerſa loca penarum vbi ille miſer vidit pr̄em ⁊ mr̄em torqueri ꝓpter res iniuſtas quas poſſider̄t⁊ ſibi hereditario iure reliquerūt. Inſuper ⁊ alios qͣꝫ plurimos ibi vidit. qͣs cognouit. ⁊ vidit ibi quendam militeꝫ inſidētem vacce furenti auerſo corpoe̓ ita vtdorſum haberet ad cornua vacce q̄ hucillucqꝫ diſcurrebat: ac crebris ictibꝰ dorſum militis cruciabat. Et cum quereretruſticus: quare illam penam ſuſtineret?Reſpondit vaccam iſtam rapui ſine miſcd̓ia cuidam vidue: et ideo oportet mehanc penam ſine miſericordia ab ea tollerare. Oſtenſa eſt ei ibi ſedes ignea ⁊ dictum eſt ei: modo reuertere ad domū tuam: ⁊ poſt tres dies reuerteris ad locuꝫiſtum ⁊ mercedem accipies in iſta ſede.Mox de mane reductus ſemiuiuus etinuentus eſt in molendino ab vxoē ⁊ familia. Et conuocatis cognatis ⁊ amicꝭſuis dixit omnia que ei acciderant ⁊ queviderat quaſi ſub deſperatione. Uocatus eſt ſacerdos qͥ cū āmone̓t eū ad contritionem ⁊ confeſſionem. Reſpondit.Quid ꝓſunt verba iſta? non poſſum cōteri: ſuperfluum video confiteri. ⁊ videoqͥd ī me diſpoſitū ſit neceſſariū eſſe īple-
ri. Sicqꝫ miſer ille ſine ſacramento ecdſie defunctus eſt.Qe tercio p̄ceptēemento vt diem ſabbati ſanctufices. Hoc p̄ceptuꝫ referturacſpirituſſancti bonitatem ſicut ſicundum ad filij veritatem: ⁊ primuꝫ adpatris poteſtatē. Decet em̄ hoīem ꝑ effectū deuotōis hac die totalit̓ qͥeſce̓ d̓oita ꝙ ſi hō quicqͣꝫ in or̄onibꝰ vl̓ etiā bonis oꝑibus ꝑ totā ſeptimanā neglexit hrecuꝑet in iſta die. A ¶ Un̄ ad euidētiam huiꝰ precepti querit̉ quare ſabbati dies fuerit tranſlata in dominicaꝫAd quod dicēdum ꝙ hoc conuenit rationi. Primo ob memoriam bn̄ficij donice incarnationis. Quia ſicut die dominica mundus fuit creatus: ſic eodemdie fuit ꝑ myſterium incarnationis recreatus. Et hoc beneficium digniſſimein memoria iugiter eſt habendum. quiaꝑ hoc d̓s ſummā charitatē exhibuit. d̓cente apoſtolo/ Propt̓ nimia charitatēqua dilexit nos d̓s filiū ſuum miſit. Exmaxima em̄ charitate ꝓceſſit ꝙ ꝟbū et̓nū fieri ⁊ naſci homo voluit: vt nos deificaret ⁊ vt hoīem abiectū ineffabilit̓ exaltaret. ⁊ vt hoīem mēdicū theſauro diuinitatis locupletaret. Und̓ Augꝰ ſuꝑcanonicā primā Ioh̓is. Amauit te dominꝰ ⁊ fecit ſe ꝓpt̓ te hoīeꝫ. d̓s ſubiec̄ ſe ⁊ex altauit te: īclinauit ſe ⁊ ſuſcepit te Exinaniuit ſe maieſtate: ⁊ impleuit te diuinitate. deſcendit vſqꝫ ad te: vt tu deſcenderes vſqꝫ ad eum ¶ Scd̓o ꝓpt̓ memoriāⁱ beneficij reſurrectionis que fuit dn̄ica die facta: ⁊ q̄ eſt cauſa ⁊ exemplar noſtre reſurrectionis. Nam illa die contulit nobis tria bona. ¶ Primo: qꝛ mortenoſtram deſtruxit ⁊ eam in ſeipſo occilooccidit. Nam ſcd̓m Auguſtinū Dignūerat vt quia diabolus xp̄m innocent ꝑemit poteſtateꝫ ꝑderet in eos quos ſu-