Druckschrift 
De eruditione christifideliu[m]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Se ſecūdo

eſt minus pulcher. minus bonꝰ minusdulcis. minus diues. ſic de alijs. Itēꝓpt̓ voluptateꝫ breuē ſue miſere carnisderelinquit dulcedineꝫ celeſtꝭ gaudij. etip̄m deū eſt d̓s totiꝰ ꝯſolatōis omisdulcedinis. Inſuꝑ ꝓpt̓ ſocietateꝫ talismortal̓ ſpōſi pͥuat ſe ſocietate bt̄e marieꝟgīs oīm ſctōꝝ oīm angeloꝝ vniuerſalit̓ oīm electoꝝ ī celo exiſtētiū. Inſuꝑꝓpt̓ talē ſpōſum dānat ſe corꝑe aīa aſſociat ſe ad ſocietate omnium damnatorum omnium demonum qui ſūtin īferno ſi ſic moritur. Ex ꝑmiſſione diuīa qn̄qꝫ tal̓ ꝟgo venit ad amaritudinēvbi q̄ſiuit carnis delectatōem Ꝙꝛ fortehēbit viꝝ iracūdū ꝑcuciet multisafflictionibꝰ affliget. Itē ſciēdū nūqͣꝫtal̓ ſcient̓ deberet ſibi talē deſpōſare. qꝛ recipit ꝑſonā alteriꝰ ꝯͣ voluntatē eiꝰ talem hoc gͣuit̓ offendit. Sic ille xp̄mgͣuit̓ offendit. eiꝰ ſpōſam ſibi aſſumit id̓o qn̄qꝫ ſequit̉ hoc malū nunqͣꝫ bene viuūt nec bn̄ habebūt. nec ī corꝑe necin aīa. nec etiā in rebꝰ tꝑalibꝰ qꝛ ſibi mutuo diſcordant diabolice ſimul viuūt. Quarto qͣrit̉ vtꝝ vouēs teneatur ſtatim votū adimplere. Reſpōdeoẜm Guil. Si votū ē abſolutū. tenet̉ ſtatim p̄t adimplere. niſi ī vouēdo aliudhabuerit ī mente. ſcꝫ ſuꝑ illā diē vl̓ il terminū voluit adimplere. tunc poterit vſqꝫ ad illū terminū p̄fixum licite expectare. ſꝫ non vltra. Et: Deute. xxiij.Cum votū voueris dn̄o d̓o tuo tardabis illd̓ reddere. qꝛ reqͥret illud dn̄sd̓s tuꝰ. ſi moratus fueris. reputabit̉ tibi in peccatū. Hoc heu illi aduertūtqui votū ſuū qd̓ deo vel btē Marie ꝟgini vel ſanctꝭ eiꝰ vouerunt vſqꝫ ad decemvel adviginti annos ꝓtrahunt. ſuꝑ illos ira dei quandoqꝫ etiā in p̄ſenti vitadeſeuit. Exemplū legit̉ fuit qͥdam litteratꝰ multoꝝ vitioꝝ ẜuus. cuꝫ aqͦdam pͥore ammonitꝰ fuiſſet frequētervt ſeculo renūciaret vitā ſuā emēdaret frequent̓ ſe hoc facere ꝓmiſiſſet ꝓ-

miſſum adīpleret. incepit ſubito quiter īfirmari. Qui miſiſſet pͥoreꝫveniēs ad admoneret vt ꝓmiſſumadīpleret ſubito clamare cepit. Oꝑat̉ora me qꝛ duo vrſi veniūt ad deuoram me. Qui or̄onibꝰ eiꝰ liberatꝰ curauit ꝓmiſſum adīplere. Et mox iteꝝ clamare cepit. ecce ignis occupat me addeuorandū. iteꝝ petit orare ſe. Et ignis per or̄oem euanuit. ſic iteꝝ liberatus ē. ꝓmiſſum adhuc adimplere cortempſit quaſi deſperando. ad dei iudiciū raptus audiuit ꝓferre ſententiaꝫtra ſe de malis ſuis. a raptū iteꝝ ſubito rediens retulit corā oībus viſa audta. ab eo eſſet p̄ciſa oīs ſpes ſalutisEt addidit. Ecce adſunt duo demōesportātes vnam maximam ſartaginemvt frigar in ea in eternū. Et tūc clamarecepit. Ue. ve mihi: quia votū meū nonadimpleui de d̓o de ſalutē aīe mee nihil curaui. Id̓o ſententia ire dei ꝓlata ēꝯtra me. Qui hec diceret vna gutta ſartagīe cecidit ſuꝑ manum eiꝰ q̄vſqꝫad oſſa oībꝰ videntibꝰ deuorauit. Etip̄e tūc ait. Nunc credite. ecce me demones ī ſartaginē ꝓijciunt. hec dices: expirauit infelicit̓. Quinto qͣrit̉ de votis fiunt ī anguſtijs: an obligēt. Rn̄deo ẜm Guil. mulieres ī partu vouētesvl̓ quicūqꝫ alij in anguſtia ꝯſtituti ſi habeant deliberataꝫ intētōem obligādi ſeobligatiſtꝭ Secꝰ ē ſubito indeliberateQ Sexto vidēdū ē poſſint vouere: qui non. Circa qd̓ queritur? Utꝝpueri poſſint vouere? Rn̄deo ſcd̓m beatū Thomam ſcd̓a ſcd̓e. q. 88. Pueriante annos pubertatis duplici rōne vouere non poſſunt. Primo quia vt ī pluribus patiunt̉ rōnis defectū. hoc tamocontingit in aliquibꝰ accelerari. Scd̓oquia ſunt in poteſtate parētum vl̓ tuto qui ſunt eis loco parētum: id̓o eoꝝvota habēt effectum. Ille aūt filus qui venit ad annos pubertatis eſt ſue poteſtatis quantum ad ea