De decem preceptis in generali.
Liber diſcipuli Se eruditione chriſtifideliū Incipit.e decem preceptis in generaū.Ivis ad vitā īgredi. ſerua mandatadei Matthe. xix.UIn verb̓ ꝓpoſitisoſtendit chr̄s cuilibet homini viamvite eterne. cum d̓tSi vis advitam īgredi ⁊c̄.¶ Sciendū ꝙ p̄cepta ſunt pre oībꝰ intime diligenda ⁊ cū ſumma diligētia ſeruanda Un̄ psͣ. id̓o dilexi mandata tuaſuꝑ aurum ⁊ topazion Et hoc ꝓpter decem cauſas ¶ Prima cauſa eſt. quia faciūt obſeruatores ſuos amicos dei Un̄Ioh̓. xiiij. Uos amici mei eſtis ſi feceritis que precipio vob̓. Nec hoc eſt parūquia deo ſeruire ē regnare. O quantuꝫbonum cedit homini cū non ſolū fit ſeruus regis celeſtis. ſed etiaꝫ amicꝰ regiseterni Ecc̄i vi. Amico fideli nulla ē cōparatio. ſed xp̄s eſt fideliſſimꝰ amicus.Unde Ariſto. pri. rhetori. oſtendit qͥsſit veruſ ⁊ fidel̓ amicus dicens Amicuseſt qͥ operatur alteri que putat ſibi eſſebona ⁊ hoc ꝓpter illum Modo hoc manifeſte ⁊ pleniſſime īuenit̉ in xp̄o. qͥ nob̓quotidie benefac ex ſua bōitate ⁊ miſericordia ⁊ hoc ꝓpt̓ noſtrū bonū. qꝛ d̓ bonis noſtrꝭ nihil indiget Unde p̄sͣ. Enorum noſtrorum nō indiges. Id̓o diſcrete r ſapienter faciunt qui querūt quomodo amorem ⁊ amicitiam dei poſſuntacquirere. ſed hoc fit in obſeruatione p̄ceptorū. vt pꝫ ī aucͣte Ioh̓. p̄ allegata.Sꝫ qͣles amici ⁊ ꝯſanguinei erunt obſeruatores p̄ceptoꝝ dei Reſpōdeo ꝙ p̄cepta faciūt obſeruatores attinētes eſſe
d̓o quaſi om̄i gn̄e attinētie Un̄ Mat̓.xij: Quicunqꝫ fecerit voluntateꝫ patrismei qͥ ī cel̓ eſt. ip̄e meꝰ frater ⁊ ſoror ⁊ mater eſt Frater vel ſoror xp̄i eſt qꝛ coheresQuaſi mater chr̄i eſt bona mulier quemandata obſeruat. qꝛ coronat̉ ſicut mater chr̄i. que regina celi ⁊ terre eſt Und̓Luc̄. 8. Mater mea ⁊ fratreſ mei ſuntqͥ v̓bum dei audiūt ⁊ faciunt. ¶ Scd̓acauſa. quia hoīeſ ad hoc a deo facti ſtꝭvt mandata eiꝰ cuſtodiant. Und̓ optimū ꝙ hoīeſ ſeculares ⁊ cōmuneſ pn̄t facere in mūdo iſto ẜm ſuū ſtatū videtur hͦeſſe Un̄ in ꝓuer. Nil meliꝰ qͣꝫ attendere ī mandatꝭ dei ⁊cͣ. qꝛ hic ē finis hoīsUn̄ Ariſto. vi. topicoꝝ Finis ī vno qͦqꝫgn̄e eſt optimū ⁊ cuiꝰ gr̄a fiūt alia Und̓Ecc̄s. vl. Time deū ⁊ mādata eiꝰ obẜua. hͦ eſt oīs homo .i. ꝓpt̓ hoc ſiue ob hͦeſt oīs hō Un̄ Bern̄. Si hͦ eſt oīs hōſine hoc nihil eſt oīs hō Nihil inquaꝫ īvalore ē hō ſine obſeruatōe p̄ceptorumQn̄ aliqua res fit ad aliqd̓ opus ⁊ qn̄ illud nō ꝯſeqͥtur. tūc fit illa res inutilis etdeſtruit̉ Sic hō qͥ factꝰ eſt vt mandataẜuaret qn̄ p̄cepta dei ẜuare noluit. deſtrui ⁊ mori dignꝰ fuit Un̄ iuſtiſſima fuit illa ſentētia Gen̄. ij. Quacūqꝫ die comederitꝭ ex eo. morte moriemini. ſic dic̄iā cuilibet hoī. Quacūqꝫ die p̄ceptū aliqd̓ trāſgredierꝭ. morierꝭ Und̓ Bern̄.Dignꝰ plane eſt morte qͥ tibi dn̄e ih̓u recuſat viuere Exquo hō factꝰ ē ad hͦ vtp̄cepta dei īpleat. tūc nō p̄t meliorē theauꝝ ſibi ī mūdo iſto theſauriſare qͣꝫ mādata dei ẜuare Ecc̄i. 29. Pone theſaurū tuū ī p̄ceptꝭ altiſſimi ⁊ ꝓderit tibi magꝭ qͣꝫ auꝝ ¶ Tercia cauſa q̄ nos dꝫ mouere ē ꝙ d̓s vult ea multū ⁊ ſtricte ẜuariUn̄ psͣ. Tu mādaſti mandata tua cuſtodirenimis. Prouer. 7. Legē meamqͣſi pupillā oculi tui cuſtodi Pupilla diligent̓ ſeruat̉ eo ꝙ ledit̉ de facili ⁊ valdepericuloſum ē. Faciliꝰ autē ledit̉ lex deiqͣꝫ pupilla. qꝛ ſola volūtate. Ledit̉ etiaꝫꝑiculoſius. qꝛ meliꝰ eſſet hoī oculū erui
A i