¶ Dyalogus Septimuscum patre poteſtatis. Geptima eſt notula perſeuerantie: vbiait. conſummatum eſt. vt ⁊ nos oꝑa iuſticie vſqꝫ in finem conſummantes mortē in cruce cum domino ſortiamur. At nuncfili dominice quotiens te apprehendit humana tēptatio hanccum dauid cytharam tange. et demonium abs te citius effu-gabis ¶ Dominicus Probe admones chriſtifera virgo. namet hoc ipſum yſaias pollicetur dicens. In tympanis et in cy-tharis ⁊ bellis precipuis expugnabunt eum. Sed quid eſt obſecro ꝙ dominus ieſus rauca et miſerabili voce in cruce pen-dens exclamauit. ¶ Qaria. Adam olim territus ad vocemdei in paradiſo deambulantis ad auram poſt meridiem cōſci-Cur cū rauceus ſue nequicie fugit ⁊ abſcondit ſe ⁊ ſub ficulnee folijs latita-et lachrimabili voceuit. Hunc ergo pauidum ad veniam cupiēs dominus animare voce lachrimabili ade ruinam miſeriāqꝫ deplangit dicens.deus meus quare dereliquiſti me Hanc vocē tranſgreſſor obaudiens de latebris exit cōſcientie ⁊ ad ſpem indulgētie reflo-reſcit. Atqꝫ ideo etiā hec vox alta ⁊ valida fuit: vt internā cor-dis ſurditatē diſrūperet: ⁊ almi ſpūs inſufflatiōem admitterethō olim ad diuina ſurdus ⁊ inſenſibilis. ¶ Dominicus. Multos (heu dolor) etiam poſt hunc clamorem ſurdos aſpicio: quia veritate quidem auditum auertunt: ad fabulas aūt cōuertūtur. Sed hos dimittamus. tu mihi preſta beniga parēs vt audiam ego quid loquatur in me dominus deus. At nunc nonſine fletu meminiſſe poſſum lachrimarū dei mei in cruce plorātis. Nam ⁊ tu quoqꝫ gemens vidiſti exūdantiam fletuum ſuorum: cum tanqͣꝫ e duobus fontibus ita ab eius oculis lachri-me ꝓſilirent. ¶ Qaria. He lachrime fili me ſepe in fletus maxiCur cū lachri/ mos cōcitarūt. Plorans em̄ plorauit in nocte: in ſcꝫ iudeoruꝫmoſis oculiscecitate: ⁊ lachrime eius in maxillis eius. Uerum hic etiā ani-iaduerte benigniſſimam propiciatoris tui clementiam. Spinis ſpiculiſqꝫ tranſfoſſus. et mille vallatus anguſtijs nihil horum memor: veſtras potius clades veſtras illa chrimatur an-guſtias. Nam filij adam a paradiſi ſedibus extruſi: ⁊ in hāc miſerie vallem proiecti: multis quotidie replentur ⁊ vicijs ⁊ mi-ſerijs. ac tandem (quod omnium grauiſſimum eſt) hinc expulſi ꝑ mortem eternis incendijs immerguntur. At dominus ie-