Septimus.cōficta mendacia. tot indigniſſima ꝓbra. Eſt tn̄ vnde nō mediocriter gloriemur. ſi aduertimus deū ac dn̄m maieſtatis idcirco falſas calūnias ꝑtuliſſe vt nos in veritate fundaret: ⁊ a de-monū īproperijs ⁊ criminatōibꝰ benignus miſerator erueret.¶ Dominicus. Magna dignatio ⁊ eo dulciſſima qͦ gratuitaAt nō minoris ē indulgētie ꝙ etiā herodi regulo oīpotēs rexCur iudicibꝰregū voluerit pn̄tari Qaria Nō vtiqꝫ mīoris. idcirco eī nūcxp̄s pn̄tatusanne. nūc cayphe. nūc regi. nūc p̄ſidi iudex oīm dn̄s cōtēptusoffert̉ vt tu poſſes eiꝰ tribunalibꝰ fiducius plenꝰ aſſiſtere et faciē ſedētis ſuꝑ thronū: quā reprobi oēs horreſcēt trāquilla mēte ꝯtueri ¶ Dominicꝰ. Donet mihi qd̓ dicis pia virgo vnige-nitꝰ tuus vt manū ſuā lōge faciat a me ⁊ formido eiꝰ in illo iudicio nō me ꝑterreat. Sꝫ multū me mouit ꝙ cū herodes multis dn̄m ſermonibꝰ diſcuteret: nō illi verbū ipſe rn̄derit. nr̄i credo miſertꝰ noluit leuiſſimo regi ꝯferre rn̄ſum ne hͦ pacto eripeCur xp̄s ſiluitret̉ a morte ¶ Qaria. Et hec qͥdem ſui ſilētij vna cauſaꝝ ē Uerū magis ⁊ hic ⁊ ad alia plurima interrogata ſilentiū agit: vt ī-proba pͥme matrꝭ cū ſerpēte colloqͥa expiaret: ⁊ ſua docta taciturnitate īpios ſermones excluderet. Si em̄ eua colubri vetuiſſet effatus: nūqͣꝫ a ꝑfido hoſte deciꝑetur: nūqͣꝫ a ꝑadiſi ſedibꝰpelleret̉. ¶ Dn̄icus. Huiꝰ tu docta periculo ſcā dn̄a: cū te gabriel ſalutaret archāgelus nō an̄ illi rp̄ſa dediſti qͣꝫ illū veriſſi-me noſſes ab altiſſimo deſtinatuꝫ ¶ Qaria. Ita inſtruimur adn̄o vt ꝯgnouerimꝰ ſpūs ſi ex deo ſint: cū nōnunqͣꝫ angelꝰ ſa-thane in āgelū lucꝭ ſe trāſformet Ueꝝ tū qd̓ cepiſti ꝓſequereDn̄icus Cū p̄ſtolarer ad valuas palacij reditū ſaluatoris: ecce ſubito foras a mīſtris educit̉ vincul̓ ꝯſtrictꝰ ⁊ alb a veſte deluſus. quē tāqͣꝫ amentē ⁊ fatuū oēs heu dolor ceperūt explodere. illudere. ſubſannare Uidi te qͦꝫ ī itinere dū eiꝰ reditū anxiaexpectares deiectā. miſerabilē. ⁊ ꝯpatiebat̉ tibi aīa mea Qaria. Erā reuera tū vltra qͣꝫ credi p̄t meſtiſſima. ſꝫ ne nūc qͥdē ſi-ne lachrimis huiꝰ memoriā habeo. Fuit tn̄ hoc ſpectaculū nōCur vt faruꝰmediocrit̓ fructuoſuꝫ. ¶ Dn̄icus. Ita queſo hūc mihi fructūxp̄s volueritdignāter aſſigna MMaria. Memoraris ne dn̄ice qūo pͥmusirrideri.parens dei ſapiētiam ambiēs appetiuerit. ¶ Dominicꝰ Memoror dn̄a mater. Sꝫ ⁊ nos qͦqꝫ filij adā neſcio quo pacto adſcīe arborē tā libēter accurrimus. ꝑatiores ſꝑ curioſum aliqͥd