¶ Dyalogus Septimusde ſudauerit Qaria. Cum id o fili ſpū reuelante vidiſſem nimio dolore cōmota vehemēter intremui: ⁊ ſicut ille totā ſuamcarnē in ſudorē: ita ego oē cerebꝝ meū in lachrimas reliquauiConſiderās em̄ dn̄s ieſus imminēs ⁊ amarū mortis diſcrimēCur ſangineac tū vehemēti anxietate ꝑmotus inflāmabat̉ corpus ⁊ cor eiꝰet aquam xp̄svt aꝑtis membroꝝ poris ſudor ſanguineus ꝓſiliret. Et hec qͥ-ſudaueritdem benigniſſimus miſerator in figura moriētis hoīs vltro ꝑegit: qui hūane mētis in ſe certamē expreſſit. Hoīe quippe admortē ꝓpinquāte vim quandā terroris ac formidinis patitur.cū ꝑ ſolutōem carnis ad eterna ⁊ diſtricta tribunalia purget̉.Ne ergo fidelis xp̄ianus horā mortꝭ anxius ſudāſqꝫ ꝑtimeſceret: vnigenitus meus ⁊ ſudare voluit ⁊ vehemēter metuere vtilli hō grās haberet ⁊ corde diligeret. ¶ Dominicꝰ Et meritoid quidē. Nā ego quoqꝫ hec abs te audiēs in eius amorē incādeſcere incipio ¶ Qaria. Agnoſce etiā hunc (qui de toto corpore eius ꝓfluit) ſudorē id portendere ꝙ a miſtico eiꝰ corꝑe qd̓eſt eccl̓ia ſanguis fundēdus ſit ⁊ ſanctoꝝ martyria emanaturaOīs em̄ qui mēbrum fuerit xp̄i ꝑſecutōem patiat̉ nccē eſt. Inhoc p̄terea ſudore nō oculis ſolū ſed ⁊ membris oībus fleuiſſevidet̉. vt miſticū corpus eiꝰ totius ſui corꝑis lachrimis pur-garet̉. Hūc aūt ſanguineū ſudorē adeo copioſum fuiſſe ꝯgnouimus vt magno ꝓfluuio laberet̉ in terrā. vt terrenū hoīem calido ſanguine cōfoueret. ⁊ ad fructū vite mortuū aīaret ¶ Dominicus. Multū libēter q̄ dicis excipio. nā amorē redolent etpietatē. Unū reminiſcor qd̓ mihibilem mouet ⁊ ſtomachū vevenēter. Cū ijſſet xp̄s dn̄s obuiā hoſtibꝰ ſuis acceſſit ad eū neſcio qͥs ꝑfidus ⁊ ſub ſpecie pietatis lupus agno mitiſſimo oſculū dedit: atqꝫ hoc pacto prodidit inimicis. ¶ Qaria. Hoc eſtoſculū iude neqͥſſimi ꝓditoris qͥ amoris pignore vulnus infli-xit. ⁊ charitatis officio ſanguinē fudit. ⁊ pacis inſtrumēto mortem irrogauit: qui tn̄ ab alto ſtipite laqueo ſe ſuſpēdit. Aduer-te tn̄ huius oſculi virtutē: nō malicia illud impͥmentis. ſꝫ patiēUirtus oſcū/ tia recipiētis. Hoc em̄ oſculū deū tibi iratū recōciliauit. celuꝫli iude.reſoluit. angelos pacificauit. Hoc oſculū mundi blādicias inabſinthiū vertit. mūdi odia dulceſcere facit. ⁊ fraudulēta ꝓdi-toꝝ oſcula cauere te inſtruit ⁊ odiſſe. ¶ Dominicus. Nō arbi