Capitulumlxxxvibunt̉. qui vero xp̄m dn̄m ſecuti ſunt cuꝫ ip̄o in eternā gloriamſuſtollētur. Illi mergent̉ in ꝓfundiſſima abyſſo. iſti leuabūturin ēpyreo celo Illi ignibꝰ: iſti delicijs donabunt̉. Illi habebūtſocios demones: iſti angelos ſocios ſortient̉. Illi pre immēſisanguſtijs vlulabūt? iſti p̄ voluptatū magnitudine gratulabūtur Illis ſuꝑincūbit obſcuriſſima ⁊ ſempiterna caligo tenebrarū: iſtis aūt deus erit in lucē ſempiternaꝫ; ⁊ lucerna eoꝝ erit agnus. Certe nūc habes quod petiſti. collige ex his vltimū hoīscōplementū. Nā ſi bonus iudicatus fuerit ſortiet̉ eſſe optimūcū angelis in regno. ſin vero malus eſſe peſſimū ꝑpetuo poſſi-debit cū demonibꝰ in inferno ¶ Dominicꝰ Hoc extremo tuoſermōe elidit̉ peſtifera origenis in ſuo periarchon opinio. vbiaſſerit malos gehēne ſupplicijs eruditos v̓tutes velle capeſcere ⁊ his exercitos regnū ꝓmereri ſuꝑnum Tu vero qui vtriqꝫppl̓o ſtatuiſti limites ſempiternos: huius viri ſomnia penitusvacuaſti. At qm̄ nūc finē me video attigiſſe oīm que volebā ⁊ad vltimā retributōem ꝑueniſſe: ago immortales grās dignationi atqꝫ induſtrie tue. Dignatōi quidē ꝙ volueris? induſtrievero qͣ me efficaciſſime inſtruere potuiſti. Dū viuo et ſpiritushos regit artus memor ero huius optime inſtitutiōis tue; vtſemꝑ meminerim me a ſummo creatore ꝯpoſitum. ceteris creaturis longiſſime prelatū. me mea inobediētie ſuꝑbia collapſuꝫmille tum calamitatibꝰ interceptum. xp̄i me miſeratōe redemptum? ſuo me examini reſeruatū. ⁊ pro meritis bonorū operumeterna premia recepturum. Uerum quia in longam noctemhanc vltimaꝫ diſputationis noſtre partem ꝓtraximus: vnumabs te mi raymūde efflagito: vt ea que inter nos nunc agitataſunt (eſt em̄ mihi fragilis memoria) libris mandes? quo et egoreminiſci: et poſteri hac vtiliſſima eruditione poſſint effici me-liores ¶ Raymundus. Quanqͣꝫ primus liber olim a me ſcri-ptus apprime ſufficiat? faciam tamē quod efflagitas. Nam exquo hec nūc noſtra diſputatio ſuccincta fuerit. plana. facilis.acuta. ⁊ lepore ſalibuſqꝫ reſperſa;. ideo an̄ primā editionē mul-to libentius a pleriſqꝫ legetur. p̄ſertim cum illa prolixitate ſuifaſtidium legentibus generet: iſta recreet faſtiditos. Uerumqꝛ obſcura iam nox ad ſomnum nos euocat. cibo potūqꝫ anteP ij