Capitulum lxxxv.honorē. Et qꝛ iudiciū finalis retributōis eſt vltimū ⁊ cōpletūopus dei circa humanā naturā. ideo oꝫ vt in hoc vltimo ope-re deus agat palā manifeſtādo ſummū honorē ſue potētie. ſueſapiētie. ſue iuſticie. Potētia apparebit in tot corporū ſuſcita-tōe. ſapiētia in ꝯſciētiaꝝ diſcuſſione. iuſticia in meritorū eqͥſſi-ma diſtributōe ¶ Dominicus Hūc ſummū honorē deus nōacqͥreret exterius niſi humanā angelicāqꝫ naturā ad examē generale deduceret: in quo poſſent ſue potētie. ſapiētie. ⁊ iuſticieoꝑa ab oībus videri ⁊ ꝯmēdari ¶ Raymūdus. Preterea iſtd̓iudiciū vl̓e cū debeat eē ſumme honorificū. laudabile. gl̓ioſumoꝫ igit̉ vt illic fiant aꝑtiſſime oīm meritoꝝ declaratiōes. oꝫ qͦꝫvt ferant̉ ſentētie irreuocabiles: ⁊ final̓r dent̉ meritoꝝ oīm iu-ſtiſſime retributōes. Reqͥrit em̄ hoc iudiciū vt in meritoꝝ de-claratōibꝰ oſtēdat̉ in iudice rectitudo veritatis. in ſentētijs ir-reuocabilibꝰ auctoritas ⁊ ptās ſumme maieſtatis. ⁊ in retributiōe p̄mioꝝ ſiue penaꝝ plenitudo iuſticie ⁊ bonitatis. Prete-rea cū iſtud iudiciū ſit ſumme honoris ⁊ maieſtatis. iō nccē eſtꝙ fiat cū tāta ſolēnitate pompa ⁊ magnificētia thronis ⁊ ptātibus obſequētibꝰ vti talē infinite maieſtatis iudicē decꝫ. Oportet igit̉ vt ꝓpter iudiciariā ptātem (q̄ terrorē ingerit ⁊ formidinē) oībus appareat deus iudex formidatus. minax. terribilis.metuēdus: ⁊ vt hūc terrorē exerceat iuxta ſuā reuerēdiſſimammaieſtatē ¶ Dominicus Iſtud vere reqͥrit ꝯtēptus hoīm iniquoꝝ. qͥ deū iudicē ⁊ ſua mādata ſpernētes mille illū vicibꝰ of-fenderūt. Erit igit̉ oībus reprobis incōꝑabilis timor ⁊ tā im-mēſus vt nō poſſit augeri āplius. Puto tn̄ iuſtos cū ſecurā habeāt ꝯſcīaꝫ nihil hūc iudice formidaturos ¶ Raymūdus Iuſtis illic tuta erūt oīa. Excipiēt tn̄ eū cū ſumma veneratiōe acreuerētia: vidētes altiſſimā eius excellētiam. maieſtatē. ſapiētiam. virtutē. dignitatē. Exqͦ em̄ iſtud opus iudicij eſt vltimumopeꝝ ſuoꝝ iō erit puriſſimū. excellētiſſimū. ſolēniſſimū. ſummehonorificū ſuꝑ oīa oꝑa manuū ſuaꝝ. ¶ Dn̄icus. Ex his aꝑtecolligimꝰ (cum opus iudicij ſit opus ſummi honoris. iuſticie.virtutis ⁊ bonitatis) ꝙ ad deū maxime ꝑtineat facere iudiciūet dare vnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua. Sed qͥs erit iſte oīm iudex. ſcioqꝛ deus. ſed nunqͥd nō hō deus: vt ipſe ſit ⁊ iudex ⁊ retributorP i.