Capitulum lxvij.valet qͣꝫ oēs creature: tanto magis obligat̉ hō ꝓ ſuſcepto xp̄oqͣꝫ pro oībus creaturis Cū em̄ xp̄s ſit ꝑſona infinite bonitatiset hūc largiēdo deus exhibuit hoī infinitū amorē ⁊ immēſamliberalitatē. iō duplici obligatōe infinita hō conſtringit̉ ⁊ chriſto redēptori ⁊ patri largitori. Que quidē obligatio multū differt a prima. Nā prima eſt naturalis ⁊ ꝓpter eſſe hoīs ⁊ ꝓptermundū. ſed iſta obligatio eſt ꝓpter bn̄ eſſe hoīs ꝑ ieſum xp̄m.Itē prima eſt ꝓpter hoīem factuꝫ de nihilo negatiuo. ſꝫ iſta eſtꝓpter hoīem collapſuꝫ in nihilo pͥuatiuo. De nihilo negatiuofactus eſt hō: qui corruēs in maliciā: in iniuſticiā: in turpitudinē: cecidit nihilū pͥuatiuū pͥuans ſeip̄m ſuo bn̄ eſſe. ſua gr̄a. ſuaiuſticia. Quādo igit̉ deus extraxit hoīem de iſto nihili ꝯferēsſibi ꝑ xp̄i mortē bn̄ eſſe ⁊ bn̄ viuere: tūc iterū fecit hoīem de ni-hilo. Primo hoīem fecit cū nō eſſꝫ: dein̄ refecit cū funditus periſſet. Ueꝝ qꝛ magis eſt hoīem reformare qͣꝫ facere ⁊ maiorisvalde pietatꝭ (vt em̄ nō crearet̉ nō demeruerat: ſꝫ creatus ⁊ ſuꝑbus ⁊ inobediēs factus meruit vt illud ꝑderet qd̓ factꝰ eratet illud ꝓpter qd̓ factus erat) iō in infinituꝫ āplius obligat̉ hōꝓ eo ꝙ tam gratuita miſeratōe moriētis xp̄i reſtauratus eſt: qͣꝫꝙ an̄ dei manu plaſmatus eſt/ ¶ Dominicꝰ. Merito id quidēNam in iſto oꝑe reparatōis noſtre deus ſuā vltimaꝫ oſtenditamiciciā. charitatē. amorē. dulcedinē: donās nobis ſuū ſibi filiū coequalē quē amara morte peremit vt nr̄is mortibꝰ ſubueniret. Sed rogo te qūo poterit hō finitus hanc infinitā ſoluere obligatōem/ ¶ Raymūdus. Duobꝰ modis: intellige q̄ dic̄o Nota qualiteriſta obligatioPrimo p̄t hanc obligatōem ſoluere ſi offerat deo ſuū amorēſolui poteſtſuū timorē. ſuā laudē. ſuā deuotōem: ita tn̄ ꝙ cū iſtis ſil̓ et xp̄mofferat qͥ eſt ſufficiētia nr̄a: ꝑ quem pleniſſime deo reddimꝰ qd̓debemus. Ad hoc em̄ nob̓ a deo xp̄s largitus eſt vt ꝑ illū ſuꝑpleamus qͥcqͥd ip̄i nr̄is viribꝰ nō poſſumus. Semꝑ em̄ acceptat filiū pr̄. quē ſi omiſerimꝰ ⁊ ꝑ noſip̄os ad deū accedere voluerimꝰ reijcimur. repellimur. ⁊ vt ſuꝑbiſſimi iudicamur. ¶ Dn̄icus Nec īmerito. qͥ em̄ ſine mediatore ad deū iratū reꝰ acceſſerit gͣuiori aīaduerſiōe ꝑcuſſus ſuꝑbie ſue penas dabit ¶ Raymūdus. Scd̓o p̄t hō hāc obligatōem ſoluere ſi mortē filij deiqua redēptus eſt grata ſꝑ memoria geſtauerit. Impijſſimū em̄M ij
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten