Capitulumxxxv.exterius creſcere in hoīe. ⁊ velit ab hoīe amari. laudari. honorari: vt tali amore laude atqꝫ honore hō interius creſceret ⁊ ſeſe ꝑficeret Raymūdus. Nona ⁊ vltima ꝯſideratio eſt. ꝙ exquo deus vult ꝑ ſua oꝑa honorari. ideo oīa opera q̄ ipſe facitvel oīa bona oꝑa que fiunt ab om̄i creatura debent referri adhonorē dei. Siue ergo deus ꝑ ſe oꝑetur ſiue per creaturā ſolideo honor ⁊ gloria ¶ Dominicus. Iuſte id quidem Uerumquia oꝑa hominis bona q̄ ex bona volūtate ꝓcedunt cuꝫ ſintmeritoria nunqͥd premio carebūt Nōne ip̄is etiam laus debetur. honor: ⁊ gloria ¶ Raymūdus Premio quidē nō carebūtſed vt dixi: ſoli deo honor ⁊ gloria Nam honor ⁊ gloria quiaextrinſeca ſunt illi tribuunt̉. ⁊ qꝛ deus intra ſe oīm bonorū pleniſſimus poſſeſſor eſt. ideo ſibi ſoli extrinſecus honor aſſcribēdus eſt. Sed qꝛ homo vt creatura creſcere hꝫ ⁊ ꝑfici interiusideo interna illi vtilitas tribuēda eſt ꝓ bonis ſuis oꝑbus: nōgloria aūt magnificētia. Quādo igit̉ deus ꝑ ſe immediate oꝑatur ſine creatura. tūc talis oꝑatio ſolam extrinſecam laudē meretur Sed quādo deus oꝑatur ꝑ creaturā rationalē: tunc debent̉ duo premia. vnū exterius deo ſcꝫ honor. et vnū interiushomini ſcꝫ vtilitas. ¶ Dominicus. Ex iſto manifeſte colligit̉ꝙ homo qui cōtempto deo propriā querit gloriam: laudem ⁊honorē duo maxima mala cōmittit. Facit em̄ deo ſummaꝫ iniuriam. ⁊ ſibijpſi peſſimum detrimentū. Primo facit deo iniuriam. quia honor qui deo debetur eſt preſtātior dignior ⁊ melior qͣꝫ totum vniuerſum. ideo qui furatur deo ſuum honoremplus illi eripit qͣꝫ ſi raperet totū mundum. Et iſta grauis iniu-ria nō poteſt ꝑ omnes creaturas reparari. Secūdo facit ſibi-ip̄i maximū detrimentū. quia homo cum ſit creatura fragilisegena ⁊ vacua: egeatqꝫ intrinſecus bonitate ⁊ ꝑfectiōe cōple-ri. Igit̉ ſi querat honorem ⁊ gloriam exterius: tūc intra ſe va-nitate repletur ⁊ penitus vacua derelinqͥtur omni bonitate ⁊veritate. Et ita in tali inaniſſimo homine nulla ē ſoliditas. nulla firmitas. nulla bonitas. nulla demū perfectio. Nihil igiturſibi ꝓfuit dum forinſecus creuit. imo obfuit vehemēter. qꝛ qͣnto magis exteriori gloria eſt dilatatus: tanto eſt interiori pauꝑtate cōpreſſus. Uerum tu vlterius proficiſcere.