¶ Dyalogus Tertiusquoqꝫ ſi amor noſter bonus fuerit nos etiā boni ſimus: ſi ma-lus mali. Solus igit̉ amor hoīs hoīem facit vel bonū vel malū. Preterea cū nihil poſſideamus vere niſi amorē. iō quandodedimus alicui noſtrū amorē totū quod habebamꝰ dedimusnec quicqͣꝫ reliquū habemus qd̓ tribuamus. Hinc etiā ſequit̉ꝙ ſi ꝑdiderimus amorē noſtrū om̄es noſtras diuitias ꝑdidi-mus. tunc aut ꝑdidimus ſi illi noſtrū amorē cōtulerimus cuioīno dare nō debuimus Preterea ſi bonū oē noſtrū eſt amorbonus: ⁊ malus amor noſtrū malū: ſequit̉ pulcre ꝙ virtus nihil ſit aliud qͣꝫ amor bonus. ⁊ viciū amor malus. Cuius ergoamor bonus eſt: hic vir virtuoſus appellādus eſt. cuius veroamor reprobus fuerit hic vicioſus ⁊ reprobus cenſendus eſt.¶ Dominicus. Preſentio dulcē fragrantiā ſermonis tui: ⁊ inmirabilē me cognitionē cupis erigere. vt dū cognouero om̄ebonū noſtrū in amore ꝯſtitutū: habueroqꝫ de amore verā ſciētiam. habeā etiā ⁊ de toto hoīs bono maloqꝫ ſcīam. Quā quiignorat cecus eſt ⁊ manu tēptans: ⁊ ſe ⁊ oīa neſcit. ¶ RaymūNota hic ꝓpri dus. Hinc iā amoris ꝓprietates attingamus. Quarū primaetates amori.eſt ꝙ amor hꝫ virtutē vniendi: ꝯuertendi: trāſformādi. hec eſtamoris inſeꝑabilis conditio. iō amor vnit amantē cū re ama-ta ⁊ in ſe trāſformat. Hecūda cōditio eſt. quia amor de ſua natura eſt donū liberale. ſponte em̄ alteri ſe tribuit. cogi em̄ nonp̄t: nec dari nec auferri ſe inuito. Hinc ſeqͥtur ꝙ amor eſt vereillius cui dat̉. ⁊ tranſit in verā poſſeſſionē rei amate. ⁊ ideo resamata in ſuo retinet dominio amorē qui ſibi vltro donatꝰ eſtTertia ꝯditio. ꝙ amor quocūqꝫ vadit ſꝑ ſecum ꝑtrahit volū-tatem q̄ habet plenū in hoīe imperiū. ⁊ ideo etiā ſecū portat totū hominē. Et ideo qn̄ amor alteri ſe tribuit: totā tribuit volūtatem ⁊ totū hoīem: qui etiā cōuertunt̉ in rem amatā. Quar-ta ꝯditio. ꝙ iſta ꝯuerſio amātis in rem amatā nō eſt violenta.nō coacta. nō laborioſa. ſed ſpontanea. liberalis. dulcis. dele-ctabilis. ⁊ ideo volūtas que iungit̉ rei amate nō poteſt ab ea ſeparari ꝑ aliquā violentiā. ſed ſpōte ⁊ mere libere. Quinta ꝯditio. ꝙ amor licet mutet volūtatem in rem amatā. tn̄ amor ſemꝑ permanet liberalis amor. ⁊ ſuā retinet naturā Uolūtas quoqꝫ licet ꝑmutetur in rem amatā cuius ⁊ naturā induit ⁊ forma