Druckschrift 
Dialogus creaturarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

omo eſt ſecūdumphm̄ mes incarnata fantaſma temporis ſpeculator vi temancipiū mortis. tranſiens viator. loci hoſpes. aīma laborioſa ꝑui tꝑishabitaculum. Mulier ē ẜm ſecūdū ph̓m hominis cōfuſio. inſacirbiliſ beſtia continua ſollicitudo. indeficiens pugna. humanū mancipiū ⁊ viro continenti naufragiū.prout quidā vir caſtus ⁊ immaculatus quan doqꝫ habere voluit cōloquiū in ulieris ⁊ familiaritatemin qua illectus ⁊ illaquelatus ſiglum caſtitatis ꝙͣ cito amiſit Attendens āt ad dulordinem verbi illiꝰet intuens pulcritudinē faciei eiuſdiſſipatus eſt dicens. Propteiemulieres fracti multi ſunt ⁊ vulnrrati. Vnde ait quidam. peccati forma femina eſt ⁊ mortis condicio.Hi eronimꝰ Ianua diaboli via iniquitatis ſcorꝑiom̄s percuſſio nociuūqꝫ genus eſt femina Idē. gladius igneus eſt ſpecies mulieris Aemento ꝙ thamar a fratre ſuo ſitcorrupta. Memento ſemꝑ ꝙ paradiſi colonū de poſſeſſione ſua eiecit̉mulier. Quid fortius ſampſone.Quid ſapientius ſalomone. Quidſanctius dauid. Omns hiꝑ feminas ſubuerſi ſunt Eccele. xxv. Amuliere initium factum eſt peccati. Etꝑ illam homines moriūtur. Vndeantiqui ab ipſis ſe continuerunt.prout narrat vegecius libro. ij. decontinentia alexandri ꝙ cum eſſetei virgo eximie pulcritudinis tradita cuidam principi deſponſata.ſūma abſtinentiā peꝑcit vt nec eā

aſpiceret ſed ad ſponſum remiſit.Qua remiſſa mulieris ac pͥncipismentes ſibi reconciliauit. Cui ſimiˢle narrat valerius libro. iiij. ca. iij.de ſcipione dicens ꝙ cum intellexiſſet ꝙ virgo eximie forme cuidamnobili deſponſata eſſet inter obſides qui erat apud cartaginē. poſtꝙͣ carthago fuit ab ipſo capta vocatiſ parentibꝰ a ſponſo inuiolatāvirginē eis tradidit ⁊ aurū quodpro redēptione puelle oblatū eratvirgini in dotem ſine marito ī munus nupciale dedit ꝑ quā cōtinentrā ⁊ munificentiā animos illoruꝫſibi applicuit. de mira eciam cōtinentia xenocratis phī narrat valeriuˢ eodē ca. dicens. ꝙ apud alhenas quidam iuuenes promiſerūtcuid a mulieri impudice pecunia ſibi dare ſi animū phī poſſet ad luxuriam īflectere. Que nocte veniēsiuxta eū accubuit nec in aliqͦ eiuscontinētiam labefecit Et deridētibꝰadoleſcētibꝰ ꝙ animū illius flecte̓nō potuiſſet reſpondit ꝙ nō ad hominem ſed ad ſtatuam ꝑrexiſſet.vocauit enī phm̄ ſtatuam ꝓpter īmobilem eius cōtinētiam.De vita et mortex. xvitalogus. cxiti.ors eſt ſecundumphiloſophū eternis ſomnus. diuitum pauor. pauperum defiderium. incurabilis euentus. latro hominis fuga vite. reſolutiohominis. Vita vero eſt bonorum leticia miſerorum ineſticia.