Druckschrift 
Dialogus creaturarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Yos et azmus cūP quodā ruſtico morabāturſimul qui eos ſpldiēde ſaturabat.ſed qn̄qꝫ eos laboribꝰ fatigabat⁊ aculeabat. Quadā āt vice ruſticus verberauit azinū. qui ꝑturbatus iuit ad boue dicēs. Quid facimus. Iſte bubulcus oedit nos etfatigat. Fugiamus ab ipſo ⁊ ſineiugo maneamus. Iuuenes enī fūmus adhuc ⁊ ꝙͣ plurimū congaudere poſſumus dū autem de domorecederent ⁊ ꝑ paſcua ſaltarent inmium letabantur. Intera nox caliginoſa aduenit et iſti cōquerebātur ſimul dicētes. Qualiter dormiemus. Bouile nō habemus vt ſoliti eramus Melius cerbe erat fuſtinere ꝙͣ recedere. Cū autem ſuꝑ humū iacerent cupiētes obdormire.ecce lupus orpit rugire ⁊ hos infeſtare. Ita ꝙ ꝑ totam noctē nō dorinierūt dicentes. Non eſt bonū ſicꝑmanere ſed cū pecūdibus nos ſōciemus quonam protecti erimuſa paſtoribus ⁊ canibus Cūqꝫ adgregem appropinquarent cupiētes cū eiſ edere ac ꝑnoctare paſtores ipſos expulerūt ac fuſtigauerūt. Ipſi vero plorātes cū quodāruſtico concordauerūt qui eos ꝙͣplurimū aggrauabat ⁊ male pacebat. Vnde cōpuncti reuerſi ſuntad priorem ſtatū dicentes. Melius eſt domi manere ꝙ ꝑ mundūſic vagare. In hoc poſſimus notare ꝙ periculū eſt peregrinari ac deloco ſūo recedere ⁊ in alieno hoſpitari. dicitur enim eccleſi. xxix. Vitanequā hoſpitādi de domo in domū

Eſt etiam meliꝰ ⁊ vlilius pati aliquod grauamen ꝑuū ꝙ fuſtineremaius. Et cū homo aliquid facit ſēꝑ debet cōſiderare qͥd ſibi inde pōteuenire. Vn̄ ſapiēs. Quicqͥd agasprudēter agas ⁊ reſꝑice fine. Ferre minora volo ne grauiora feramVnde dicitur ꝙ quidā miluuſ grauiter moleſtabat colūbas rap:ēsſuos pullos. Colūbe vero aliqn̄ ſedefendebāt ⁊ percutientes eū alisſuis recedebat qn rapiebat. Tādēfecerūt conſiliū ⁊ acceperūt ſibi inregem accipitrem pulfurum bellammilui. Rex at cepit̉ magis nocereꝙͣ hoſtis. accipiebat enī quotidievna de pinguioribꝰ ⁊ comedebatColūbe vero ceperūt cōqueri de rege ac dicere ꝙ ſamꝰ eſſet bella milui pati ꝙ mori crudeliter ac ſine &fenſione videri etiā in hoc poteſt ꝙmelius eſt amarū conſiliū cū quiete ⁊ ſecuritate ꝙ delectabile cū periculo ac ſolicitudine. Prout referteſopus ꝙ mus vrbanus venit advillam ⁊ bene receptus eſt a mureruſtico Vrbanus vero laudauit expenſas ciuitatis ⁊ ſecū deduxit eūad cellarium ep̄atus ⁊ delicatioe̓scibos cū eo participauit. Intereaclaueſ murmurat ⁊ clauiariꝰ intrauit. Aus vrbanus fugit ad ſolitūforamen. ruſticus vero impe-muro ⁊ vix viuus euaſit. Tācōuenerunt in vnū dixitqꝫ mus Dvilla. Ego malo rodere faba ꝙ rodi r̄pentina cura. habe hec bona ſolus que ſunt gaudia tibi ſoli paxopulenta. Et pauꝑiem mihi vitaquieta daꝫ ⁊ precium meis dapibus.