⁊ marcellus edictū dediſſet ne illeoccideretur Ipſe vero oculis in terra defixis formas vel figuras ſeucirculos deſcribebat ſuꝑueniēti verō milite ⁊ ſuper caput ſtrictū gladiū tenenti ⁊ inquirenti quiſ nameſſet ꝓpter nimia cupiditateꝫ veriinueſtigandi quod querebat in figuris nomen ſuū indicare nō potuit. Sed protracto puluere mani bꝰnoli inquit obſecro iſtū circulumdiſturbare. Et ſic quaſi negligesimperium victoris. militis gͦ ladioeſt obtrūcatus.¶ De cameleopdulodialogus. xxviii.ameleopdulus ēanimalethiopū vt dicit iſido. li. xij. ⁊ pli. li. viij. cap̄. xix. caputhabens cameli ⁊ collū equi et crura ⁊ pedes bubali ⁊ maculas ꝑdiEſt at beſtia maculis albis rutilēcolorem diſtinguētibus ſuꝑaſperſa Et eſt beſtia magis aſpectu ꝙͣ feritate cōſpicua in tantum māſuetaꝙ etiā ouis fere nomen accepit vtdicit idem. Hic pictor magnificuseffectus ſemꝑ xp̄m monſtruoſuꝫeffigiebat vt ſe vindicaret ꝓpterquod ml̓ti xp̄m depreciabātur dicentes. Quō hic iuuare nos debetqui nec formam habet nec decorēQuadā autem vice hic cameleoꝑdulus alte chriſtum colorabat etpro poſſe ſuo ipſum monſtruoſuꝫet deſpectū oſtendebat. Vnde xp̄sꝑturbatus ei apparuit dicēs. Quare me ſic deturpas oſtendens me
eſſe monſtruoſum cū ſim pulcer p̄filijs hoīm In me angeli intueri defiderāt ⁊ tu honorē ⁊ decorē meūvis raꝑe. Cui cameleoꝑdulus. Ennō credis me memorari ꝙ me mōſtruoſū plaſmaſti ⁊ non decoraſtiNūc de te me vindicabo nec vnꝙͣtibi parca chriſtus at ꝑturbatuscū alte pingeret precipitauit eumdicēs. Malam ꝑpetrauit vindictā qui ꝑ ipſam ꝑdit vitā. Sic enīmulti ſunt ita acerbi ⁊ duri ꝙ nunꝙͣ iniuriā volūt dimittere: ſed ſemꝑ volūt vindicare ꝓpter quod dicitur eccle. xxiij. Qui vindicari vult adeo inueniet vindictā Ideoqꝫ ſeneca. Iniurie obliuiſci debemꝰ qꝛ iniuriarū remediū eſt obliuio Antiquiprincipes fuerūt clementes ⁊ benigni indando indignis ⁊ in remittendo hoſtibus ſuis. Vnde refertvaleriꝰ li. vi. de camillo cōſule quicuꝫ faliſcos obſideret magiſter ludi nobiliſſimos oēs pueros illoꝝin caſtraromanoꝝ ꝑduxit pro quibus nō erat dubiū quin illi eſſentſeipſos ipſi imparatori tradituri.Camillus āt non ſolum hāc ſpreuit ꝑfidiam ſed precepit vt puerivinctū magiſtrū virgis cēſum adparentes ſuos reducerent Quo berieficio victi animi eorū portas romanis aperuerūt. Recitat ābroſiꝰin ſūma de officio in croniciſ romanoꝝ cū veniſſet quidā aſſerēs ꝙmedicinā toxicatā pirro medicuˢdaret ⁊ ſic rege mortuo victoriāobtine̓t iuſſit eū fabricius ligari ⁊ad dn̄m ſuū remitti. Et ſubdit ambro. reuera preclaꝝ vt q̄ virtutiscertamē ſu ſceꝑat nollet: fraude vī