Druckschrift 
Dialogus creaturarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

fratres ſe armauerūt volentes ſepro parte lacerare. Sed quidā palefridus ſapiens ⁊ antiquꝰ dixit.Ceſſate fratres non eſt bonū hocagere melius eſt hūc malignumpriorem ceſſare ⁊ aliū pacificū locare. Placuit ſermo inter fratres⁊ vnaminiter eū deſtituerūt dicenbes Eſt concordia tenenda interfratres ⁊ habēda. In hoc apparetꝙ concordia eſt virtus acceptabilis inter fratres. dicitur enī Eccle.xxv. In tribus beneplacitū eſt ſpiritui meo que ſunt probata eoraꝫd̓o ⁊ hominibus. concordia fratꝝ.amor proximoꝝ ⁊ vir ⁊ mulier inbono ſibi conſentientes Et vt dicitAuguſtinus. Nō poteſt habere cōcordiam cum chriſto vel in ſeipſoqui diſcordiam vult habere cumchriſtiano. Sed ſunt aliqui qui dūin pacr ſunt neſciūt viuere. Vndepiſcator quidam turbans aquamincrepatuſ a quibuſdam. reſpōditſe increꝑantibꝰ de turbatione aqͣ.ſi hec aqua nō turbatur viuere nōpoſſem. Concordia nihil vtilius ciuitati vt quidam ait. Ideo ad amicitiam ⁊ concordiam habendā anhelare bonū eſt. Vnde de cōcordianarrat valerius libro. iiij. ꝙ cumobſideret hanibal quandam ciuitatem tantam inopiam ciues perpeſſi ſunt vt inuidētes ſibi neceſſaria non venderent. In qua quidampanes vendidit ⁊ mortuus eſt fame. Alter qui emit cibatus eſt ⁊ ſuperuixit. Hoc enī factum eſt vt nōdiſcordarent inuicem.

De ouocētauro qͥ fe-cit palaciū dial̓. xxiij.uocentaurus ideſt azinus īmixtus hominiſic dictus quia media hominis ſpecie media azini eſſe dicitur ait hugucio. Hic pro ſe palaciū pulcerrimū edificare faciebat ſed confidēſin ſuo ſenſu omnia terminare acordinare volebat nō attendens cōfiliū architectoris. dum enī architector conſulebat vtilia vt ꝑ artēdiſcernebat. Hic elatus aiebat Sapiens ac ingemioſus ſum ego. nōlicet vobis me docere ſed volo vtvoluntate mea cuncta compleant̉Et dum eſſet palacium expletumquia non erat bene fundatum necbene cōpoſitum ruinam petijt ⁊ adſolum decidit. Ideo onocentaurusconfuſus ⁊ bonis fuis ſpoliatus ꝑhibebat. Ille cito ſe diſſoluit qper doctos ſe non mouit. Sic enimmulti nolunt credere conſilio ſapientum ſed ſuo ſenſū cuncta terminare volunt. Tu autem ſemꝑ noncredas tue proprie ſcientie nec cōfidas proprio ſenſui nec ſemꝑ voluntati proprie adquieſcas. Sꝫ omma cum conſilio et prudentioribꝰſapientioribus ⁊ diſcretioribuſ facias ⁊ eorum monitis adquieſcasne a via veritatis poſſis vllatenuſdeuiare. Eſt enim ſcriptum ſapientie. xxxij. Sine conſilio nihil faciaset poſt factum non penitebit Quiavt dicitur prouerbioꝝ. xiij Aſtutꝰ