ed rex ferarum acriter cū aquila rege auiuꝫdimicabat habens ſecū cūcta anmalia ſuper humū caſtrametatusſtabat. Aquila vero cū auibꝰ ſuꝑarboribus cū iaculis et ſagittiſ cūbeſtijs p̄liabatur. Grifes inde trāfiens ⁊ videns hoc ſibi diſplicuitmirabiliter vnde collocauit ſe ſuꝑcollem nec ī eis cōuolauit. Leo attimens ait intra ſe. ſi hic erit ꝯtrame victus ero. Aquila ſimiliter cōgitans ait. hic caudam habet ⁊ pedes vt animal. credo ꝙ ſi cū beſtijsſteterit cōtrā me. non durabo. Eaꝓpter nuncios ei direxit vterqꝫ vtquis eſſet ⁊ quare illic ſederēt dilucidaret. Quibus grifes auis ſum ⁊animal ſed non H neqꝫ k. Hic aūtſedeo ꝓpter paceꝫ ⁊ amorem ⁊ nōpartialitatem amo nec rumorem.Cum autem hoc dixiſſet eſt ab oībus gracioſe receptus. Grifes atſpaciabatur ad libitu cum beſtijset auibus ꝓpter quod nullꝰ de eoſuſpicabatur. Inter hoc grifes depaor tractare cepit ⁊ qꝛ ſuſpectusnon erat ꝑ̄tes libere in ipſum compromiſerūt. Ipſe vero ſententiamdictauit ꝙ omnes de campo ꝙ citius ſe mouerent ⁊ ampliꝰ nō in pugna ſed in pace manerent dicensQui vult pacem poſſidere debetꝑtem non tenere. Sic̄ qͦlibet perpetrare debet inter diſcordātes vt ſitfilius illius qui dicit Mathei. v.Beati pacifici id eſt pacē patrantes inter diſcordantes quonā filijdei vocabūtur Et eſaie. lij. Quomaꝫſpecioſi pedes annūciantes pacem
Sic ⁊ pedes portantiū diſcordiamet ſcandalū maledicūtur dicente.Eccle. xxviij. Suſurro ⁊ bilinguismaledictus eſt. multos enī turbauit pacē habētes. Legitur in vitaſpatrū ꝙ cū lis eſſet inter vnū gentilem ⁊ vnū chriſtianū ⁊ venirentſimul armati ci parentibꝰ ⁊ amicis parati ad pugnā. Beatꝰ appollomus rogauit eos deꝑaor. Vnꝰtn̄ qui diſcordie et diſſenſionis caput erat vir truculentus ⁊ malignus impediebat pacē dicēs ꝙ vſꝫad mortē ſuā nō fieret pax. Tūc dixit vir ſanctus. fiat vt dicis Nullꝰenī preter te hodie perimetur ſꝫ cōgruū honori tuo ſepulcrū tibi fietin ventrem beſtiaꝝ ⁊ volucrū. Qd̓ita factum eſt. nā ſtatim fuit in pugna necatus qui ſabulo cōculcatꝰꝑmanens. In mane vero parenteˢvenietes vt tollerent ac ſepelirentin uenerūt eū a vulturibuſ deuoratum et beſtijs effoſſumDe leone q̄ pxorauitDitos catulos ſuosxxxxij.dialo 4 xxeo Duoſ vxorauitcatulos filios ſuos ⁊ ꝓ quolibet dedit ſilua magna in dobem:ſꝫ anteꝙͣ diuideret eos ſe de tribusip̄os monuit dicēs. Filioli hec triacuſtodite ⁊ bn̄ erit vobis pͥmo pacē cū veſtris habeatis. Secundo ſilua quam vobis do cuſtodiatis vtaīalia multiplicent̓. Tertio cū homine nunꝙͣ pugnens. Hec maior