⁊ quieſcit a tribus ꝑiculis eripit̉ideſt auditus locutionis ⁊ viſus.Quidā ſolitarius exiuit in heremūveſtitus lineo ſaccō tātuꝫ. Cumꝰābularet tresdies aſcendit ſuꝑ petram ⁊ inuenit ſub ipſa viridē herbam. ⁊ hominem paſcentem tanꝙͣbeſtiam. deſcendēs autem occulteterruit eum. Ille vero cum eſſet nudus non poterat ferre odorem hominū āguſtia vix euaſit de manibꝰeius fugiēs. Ille vero currebat pꝰipſum clamans expecta me:te ꝓpter deum ſequar Cui ille. ⁊ ego ꝓpter deum refugio. Tunc ꝓiecit veſtimentū quo erat īdutus ⁊ ſequebatur eum. Qui cum hoc videret expectauit eum dicens. quando proieciſti materiā mūdi abs te expectaui. Cui ille. Pater dic mihi verbuꝫquo ſaluꝰ effitiax. At ille. fuge homines ⁊ tace ⁊ ſatuus eris. Hec em̄ſunt principalia ſalutis quia vbiturba ibi turbatio. Vnde ſeneca.Quotiens in turba fui turbatusredij. Ideoqꝫ trenoꝝ. iij. Beatꝰ virqui ſedebit ſolitariꝰ ⁊ tacebit qꝛ leuabit ſe ſuper ſeDe turture caſta. diclogus lxxviij.urtur eſt caſtiſſi-ma int̓ ceteras aues q̄ doneccum vlro moratur nunꝙͣ alium diligit ⁊ ſi vir eius obierit nec viꝝnec ſociū ne quaꝙͣ plus accipit. Aquam turbidam ſemper bibit. inramuſculo viridi nunꝙͣ quieſcit
Quedam autem turtur vidua extitit pro quo anxiata nunꝙͣ conſolari nec ſpaciari cupiens. in meroretamen caſtiſſime vitam ducebat.Cetere autem aues ꝯpatie banturei. intuentes eam in merore deficere. Vnde ad ipſam conuolaueruntdicentes. Soror quare tabeſcere visa dolore. veni nobiſcum ⁊ aliquantulū cōſolaberis quoniā libentiſſime te fulcire cupimus ⁊ hoſpitareTurtur autē hoc audiens aliquātulū reſpirata cū eis caritatiue proceſſit. Volucres quidem ōnes amicabiliter eam recipiebant ⁊ ad nidum ſuū reportantes eſcam ſuamcum ea diuidebant. Turtur verozelo caſtitatis armata cū fornicariſentiebat nō valens fetoreꝫ ſtortiſuſtinere ꝙͣ cito fugiebat nec in loco plus intrare cupiebat. Cunqꝫhoc ſepe faceret ad extremum conforcium lubricorum reliquit ⁊ adpuritatem caſtitatis redijt dicensEſſe pudicaqꝫ munda volo nuꝙͣ lubricunda. Hoc enim agere debēt qui tenētur caſtitatem obẜuare quia non ſolum ſcortum effugere debent ſed loca ſcortorum ꝓpterabhominationē ⁊ fetorem luxurieNihil enim fetidius ⁊ abhominabilius ꝙ fetor pollutionis ⁊ libidinis. Vnde quidaꝫ ſcolaris ſcortiin domo ſua fetorē faciebat. ⁊ quidam archidiaconꝰ ſentiebat. Cuitantum adheſit ꝙ ⁊ ipſe fornicatꝰfuit Ideo dicit Bernardꝰ. Luxurieappetitus plenus eſt anxietate: actus abhominabilis ⁊ immundicie. exitus penitudinis ⁊ verecundieNarrat Ambro. libro d̓ virginitate