probentur illos virtutibus antecedere quos debent honore anteire.Implebant enī oꝑē preceptum rllud eccle. vij. Noli querere fieri iudex niſi valeas virtute irrūpere iniquitatē. Vnde in policraton librovj. dicitur ꝙ octauianus cum filijſui ſufficere poſſent ad gloriā magnam promerendam noluit ſi ſufficienter ſuam ⁊ aliena curam nōpoſſent ꝑ virtuteꝫ protegere vndeeos ad grādū militarem ad curfūad ſaltū ad vſum natandi ⁊ iacendi lapides manu vel funda exercitari precepit ffilias vero ſuas inlanificio inſtituit vt ſi p̄ter ſpem īextremā pauꝑtateꝫ fortuna proieciſſet vitam poſſent partem fuſtētare. Nam vendēdi ⁊ texēdi veſtesfingendi ⁊ componendi nō modoartem ſed vſum habebant. Sic p̄ctpitur eccle. vij. Si tibi ffilij ſint erūdi illos. Et ſequitur. Si tibi filie ſūtſerua corpus illarum.De coruo ⁊ ficedulaAialogus. lxiii.oruus dicit papt̉as eſt auiſ que dicit̉ viuereviqꝫ ad millenariū. Hec āt quad āvice nidum faciebat ꝓpter quoddepilata ⁊ macilēta fiebat oua fuanutriens. Tunc ficedula id eſt papafigo ad eum accebens pluri mūvituperabat nec in pace ipſum dimittebat. Coruus āt non v alensrelinquere oua ſua miniū ſe ꝑ turhabat tamen in corde hec oīa con
ſeruabat. Cum aūt filij educti fuiſſerit coruus cepit ſe reparare ⁊ cōualeſcere. Sed fiordula reuerſa orpit verba contumelioſa reciprocare eūqꝫ vt prius deuenuſtare De qͦcoruus indignatus cupiens ſe vidicare fiordulam totaꝫ decaluauitac crudeliter euiſorrauit dicens.Qui vult cum alijs rixari cupitdire lamari. Sic emī multi cū vidētaliquē depreſſum et in calamitate-poſitum non ceſſant eos obiurgare ac eis īiuriari. Tu autem qn̄ cermſ hominem incalamitate. ceſſaretūc debes ab obiurgacōne. Aitentphiloſophus. Obiurgare in calamitabe grauius eſt ꝙ ipſa calamtas. Calamitoſo non comꝑati etiāiniuria eſt. Antiqui ⁊ principes cōpatiebantur miſeris et calamidofis in ſuis calamitatibus. Vn̄ narrat valerius libro quinto. ꝙ cumceſar abſciſum caput pompeij aſpexſſet pias lachrymas dedit Itemnarrat ibidem ꝙ marcus marcrilus captis ab eo ſyracuſanis cumeſſet in arce opulentiſſime vrbisconſtitutus afflicte ciuitalis fortunam deplorantes intuens a fletuſe cohibere non potuit. Ibidem etēam narrat de clemētia pompeij ergæ regem armenie qui contra po-pulum romanū magna bella geſſerat victum in conſpectu ſuo ſup-plicem diutius iacere nō ē paſſusSed benignis verbis recreatumdiadema quod abiecerat capiti reponere iuſſit ⁊ in priſtinū graduꝫreſtituit. eque pulcrum eē iudicāset vincere reges ⁊ facere. Conſimile narrat de quodam conſulepam