Druckschrift 
Dialogus creaturarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſum temporis ſeqͥtur eticha ꝓuer.xvij. Spiritus triſtis exiccat oſſa.VVnde probatur ꝙ letitia mundi eſicut vniupuꝝ quod cito deijcit inſi ſalubri triſticiā tēperetur. Iuxtaillud eccle. vij Melius eſt ire ad domū luctus ꝙ ad domū cōuiuij. Refert tulius ꝙ qn̄ aliqui cōſules romā redibāt victores triplex honorfiebat eis. Primus omnis ppl̓s ſibi cū leticiā obuiabat Secūdus ꝙoēs captiui quos oeperat eius currum iunctis manibus ſequebant̉Tertius qꝛ ipſe victor indutus tunica iouis in currū ſedebat quemquatuor equi albi vſqꝫ ad capitolium deducebant. Ne vero ſupra ſeminis eleuaretur iſtum honoremtripliciter temꝑabant. primo qͥavnus homo ſerulis alicuius cōditionis ſecum in curru ponebat̉ vtcuilibet ſpes dareturp̄ueniēdi adtalem honorem ſi probitaſ mereretur. Secūdo qꝛ ille ſeruus eum colaphis cedebat dicens. Cognoſceteipſum. Tertio licebat illa die cuilibet in ipſum inferre omnia opprobria que volebat. Si igitur pagani ſic ſuas vanas leticias tēꝑ ab ātmulto fortius nos xp̄iam eas repͥinere debemus. Quia vt dicit Gregorius preſentia gaudia ſequunt̉perpetua lamenta. ⁊ Auguſtinus.Leticia ſeculi vanitas eſt. cum magna expectatione ſperatur vt veniat et cum venerit nō poteſt retineriDe gallo et caponeLialogus. lxi.

Allus et capo incurtino vno morabantur.ſed gallus dominabatur galliniscapo autem humiliter cū ipſis picabat. Accidit quoqꝫ ꝙ vulpes &ēpit gallum ipfūqꝫ comedit. Sꝫ criſtam ſiue coronam capitis nō tetigit imo illeſam ſeruauit ⁊ ad caponem ipſam deduxit dicens. O ca pofrater focius tuus inigrauit de ſeculo. ſed ꝑ miniam caritatem quācirca te habere cupīo corona pulverrimā capitis eiuſ tibi apportaboDeſcende ad me ⁊ cōroriabo te eteris poſtea princeps gallinarumvt erat ipſe Capo audiens hoc cupiēs dominari ſuꝑ gallinis de pulliario exiuit ⁊ ad vulpem acceſſit.Vulpes vero gaudens ꝙͣ cito veīteum cepit. ac iugulauit dicensNon eſt omnibus credendum.ſed a falſis eſt cauendū. A talibꝰenī precepit faluator cauere dicēsmath̓. x. Cauēte ab his qͥ veniūtad vos in veſtimētis ouiū Intrinſecus āt ſunt lupi rapaces. ꝓutrefert eſopus de coruo qͥ tenebat petiā carnis in ore ⁊ ſtabat ſuper arborem. Que videns vulpes cogita-uit. O ſi poſſem eū decipere habereqꝫ carnem quā tenet pro quo dixitEcce frater corue omniū auiū pulcritudinē excedit tua pulcritudo ⁊fortitudo tua ceterarū auiū fortitudinē ſed doleo ꝙ nō habes vocemnec potes cantare. Aox coruꝰ cepit̉cātare ⁊ cecidit caro de ore eiuſ quavulpes accipiens comedit ⁊ abijtSic enī multotiēs accidit hoī cū audit ſe laudari. Vn̄ Hiere. ix. Vnuſ