ſpirat. Hic piſcis hoc audiēs indignatus proſiliens ait. Non eſt itavt dicis. qꝛ ego vltra te rutilo in odore ⁊ ſapoe̓. Quis poteſt mͥ aſſimilari. ? qui me inuenerit theſaurumhabet. Si tu in lacū garde tantummō moraris. ego in ſpacioſis fluminibus. Sic inter eos lites et cōbentiones erant. Quaꝓpter feſtumin turbatione verſum ē. quoniamquidā fouebant ꝑtemymus qͥdāꝑtem alterius: ita ꝙ volebāt ſe ſimul dilamare Interea truta piſciſeſt quidā ſemꝑ motus ad trudendū. Hec ergo truta qꝛ docta ⁊ antiqua locuta eſt dicēs. fratreſ non ēbonū preliari ꝓpter vanos laudatores. Nō enī me laudo cū ſim laudanda. Quonā ſcriptum ē. os alienū te cōmendet et nō ꝓpriū. qꝛ oīslaus in proprio ore ſordeſcit. idcircō melius ē vt iſti qui ſe laudantvadat ad iudior marinū id̓ eſt delphinū: qui eſt iuſtus iudex ⁊ rectꝰtimenſ dn̄m. qui hoc recte terminabit. Placuit ſermō inter omēs. Etiſti duo ad delphinū inuicem perrexerūt hec omnia intimātes ac ꝓpoſſe ſe collaudantes. Quibus delphinus. ffilioli nunꝙͣ vos vidi ꝓpter quod in fluminibus latitatis:ego autē in marinis fluctibus verſor. vnde recte hoc terminare minime poſſum ſi de vobis prius nō tētauero. Et hoc dicens ſaltū dedit ⁊eos deglutiuit inquiens. Nullꝰdebet ſe laudae̓ ſuꝑ omnes nec ſaluare. Sic nōnulli ſeipſos ſemꝑ laudant et opus ſuū cōmendāt cupientes ſe propter vanitatem ⁊ ſuꝑbiam ſuꝑ omnes erigere. ſed iuſti
et humiles ſeipfos vilipendūt. Etvt dicit Gregorius. Tunc oꝑa noſtra ꝑ merita creſcunt cum apudnoſmetipſos per humilit̓atē decreſcut. Vnde Iob. xxxi. Si oſculatusſum manu meam ore meo que eſtinquitas maxima. manu ſuam oſculatur qui laudat quod operat̉.Ideoqꝫ veritas nos inſtruit dicēs.Luce. xij. Cum feceritis omnia queprecepta ſunt vobis dicite ſerui inutiles ſumuſ quod debuimus facere fecimus. Fabulatur enim ꝙ volucres inuenerunt indum exiroſiset floribus ornatum. Et dixit aquila rex auiū ꝙ nnidus ille daret̉ auinobiliſſime. Et fec̄ vocari volucresoeli ⁊ querebat ab omnibus audientibꝰ que eſſet auis pulcerrimaReſpondit cuculus Cuculuſ Et iterū querebat aquila que eſſet auisfortiſſima. Et reſpondit cuculꝰ egoEt aquila indignata ait Cucule infelix ſemꝑ teipſum laudas ⁊ nūqͣaliū cōmendas. ⁊ tamē nec es pulcerrimus nec velociſſimus nee fortiſſimus nec benie cantaſ ſed ſemꝑidem clamas. Et ideo ſententiā dānationis do contra te ꝙ neciſtumnidum nec aliū vnꝙͣ habebis. Sicpleriqꝫ ſemꝑ ſeipſos laudāt ſemperqꝫ cū cuculo cantant.De raua ⁊ cancyoDalogus. xlvij.Ana dū videretcancrū in ripa f lumīs natare ait. Cuis ē hic tā turpis ⁊ defor