Druckschrift 
Dialogus creaturarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Primo igitur muſtela rutam herbam ꝙͣuis amaram comedit ⁊ ſicvirtute fucci herbe amare naturehoſtem intrepida aggreditur ⁊ deuincit. Et ꝙͣuis baſiliſcus irremediabilit̓ ſit venenoſus ꝙͣdiuviuitin cinerem tamen cōbuſtus venein malitiam ꝑdit cuius cinis oꝑationibus alkimīe vtilis credituret maxime intranſmutationibusmētallorum. Hic baſiliſcus ꝑrexitad rip̄am maris ⁊ in habitu monachorum religioſe vocauit ad ſehūc lupum marinū dicens. O frater exquo es tu ſignatus ſigno crucis ꝑfectus chriſtianus es. idcircō accede ame quoniaꝫ a te cupīodoceri chriſti fidem ⁊ baptiſari vteternū iudiciū euadere poſſim. aceternis gaudijs frui merear. Lucius aubem intuens ⁊ eū agnoſcēsait. O īpocrita cuculla nō facit monachum verba tua iniqua ſunt etdoloſa. non vis tu a me baptiſariſꝫ cupis me decipere ⁊ toxicare. ideonon audio te. Et hoc dicens ſubmerſit ſe in vndis et natauit eūqꝫcū confuſione reliqͥt dicens Falſus ⁊ ingenioſus eſt ipocrita ponipoſus A talibus enim precipit ſaluator nos precauere dicēs matheix. Cauēte ab his qͥ veniūt ad vosin veſtimētis ouiū. intrinſecus ātſunt lupī rapaces. De quibus aitiſidorus. ipocrite vero ī occulto mali ſunt et palam ſe bonos on̄duntQuibus bene diuina vocē diciturmathei. xxiij. Ve vobis ipocrite qꝛſimiles facti eſtis ſepulcris dealbatis que foris quidem apparent hominibus ſpecioſa intus vero ſunt

plena oſſibus mortuoꝝ. Ita ⁊ vosforis apparetiſ hominibus iuſti intus vero plem eſtis auaritia ⁊ imquitate. Legitur ꝙ cum beatus hilarius iuiſſet ad diſputandum cōtra hereticos diabolus in ſpecie ſeruiētis portabat eicappam ⁊ aliasin multis obſequijs exiſtens ei qͣſicōꝑatiens rogauit vt minus limpharet vinū ꝓpter vie laboreꝫ qd̓cum feciſſet vt purū biberet ei ſuaſit. deinde vt carnes comederet etſic īmutata penitentia cum veniſſꝫad quandam villam dixit ibi eſſequandam religioſam affectātemei loqui. Et habito ad inuicem colloquio illectus eſt ab ea vir ſanttus querebat lapſum. Sed reuelāte deo et beato martino hoc eē opꝰdiabolicum ad ipſum venit. ⁊ ſb̓ito demone effugauit detegens eū.Sicqꝫ deus hilarium ꝑ beatu marunū liberauitDe ſturione q̄ ad mare ꝑrexit dalogꝰ. xlijturio quidā ma-gnus et famoſus in flumīepadi qui eſt ī lumbardia morabatur quem ꝓpter excellentiam ſuamet fortitudinem cuncti piſces padiverebantur. Ipſe vero erectus artintra ſe Quid mihi eſt ad piſces taviles ſociare et ab ipſis laudem ⁊honorem recipere. melius eſt vt ꝑgam in mare magnū et ſpacioſuꝫvbi ſunt reptilia quorum non eſtnumerus et belue magne marine