ulpbn iiputlij ī nuinvipuſt iumſqi inuſaideragitialli⁊tptitumnpulidula xt. jii: it dumtus ⁊puiul-xtz adinaia rucutu-lbIi M
naute gubernacula relinquunt̉ etobdormiūt. ea ꝓpter multi periclitantur. Quidā aūt impudicus ⁊ lurū rioſus nauigās ꝑ mare intuitꝰeſt ſirenē pulcerrima qui ſtatī piſam cōcupiēs ad luxuriā ꝓclamauit. Syren aūt magis dulciter clamabat et cantabat. ſe quoqꝫ parabat vt hūc lubricū deciꝑet. et ait.Vt intueor mediligis. Sed ſi vismecū concūbere deſcēde in fluctibꝰet ad libitū corꝑe meo perfruerisFrat enī hic ita a luxuria inflāmatus ꝙ quaſi nilde ſe ſentiebat. Idcirco miſit ſe in marinis vndis vtcū ipſa cūbaret. At illa hoc intuēsipſum in vndis reliquit ꝑiclitareꝑ mareqꝫ natauit vt ſolebat dicēſVir qui mulieri credit laqueūſibi tendit. Caueant ergo impudicine ꝓpter ſpeciē mulieꝝ ſimiliterpereant. quia ꝓpter ſpeciē mulieriſmulti perierūt. eccl̓. ix. Vnde confulens ipſe dicit ibidem. Virginē necōcupiſces ne forte ſcandalizeris īdecore illius. hoc enī ꝑiculū cōſiderās Iob. xxxi. dicebat. pepegi fedꝰcū oculis meis vt ne cogitarem devirgīe. propter quod dicit Bern.Vultus mulieris ſagitta venenata eſt. vulnerat animā ⁊ mittit venenū. Vnde cū paris helenā duxiſſet vxorē ph̓i quidā ad eā vidēdaꝑgentes ⁊ eius pulcritudinē vidētes operuerūt oculoſ dicentes. Fugiamus fugiamus. Sic enī naturaliter magis nocet anime reſpiceremulierem pulcram ꝙͣ fedam Prout refert quidā ꝙ democritus philoſophus ſibi oculos eruit. ⁊ huius cauſa triplex ab alijs phis aſ
ſignatur Prima qꝛ viſus ipſum ameditationibus interioribus in-pediebat Secūda quia malos florere nimis impatienter videbat.Tertiā quia mulieres ſine cōcupiſcentia videre non poterat.De vēto marino guey321o10 pAD AAA. xEntus marinuseſt beluā maris que in aqͣs⁊ in terris cibū ſibi q̄rit Et ī vndiſmergitur vt piſcis. in litore qͦꝫ pergit vt fera. Quidā āt ex his cū iueniebat cibū aquoſū in terris eumedebat ne a beluis marinis raperetur ſibi. dū vero cibū terrenū capiebat in aquis eū manducabat nea feris ſibi raperet̉. Sic enī ſemperfaciēs nulli petēti largiebat̉ ꝓpterqd̓ omnibuſ odioſus erat in terraTꝑs afflictōnis .i. ſenectutis aduenit ⁊ ipſe ſenex ⁊ īpotens effectuseſt ita ꝙ nec multū natare ꝑ marenec ire ꝑ humū valebat. Quaprop̄ter egenꝰ ⁊ famelicus factus elemoſinā petebat. ſed qꝛ de ſuo nūꝙͣvlli dedea̓t nullꝰ de ſuo aliqͥd ei porrigebat dices. Luere dꝫ amare.qͥ de ſuo nō vult dare. Sic enī ml̓tiꝓpter auaritiā ⁊ guloſitatē de ſuopetētibus largiri nequet timēteˢſibi deficere neceſſaria. Sꝫ ſicut dicit gregoriꝰ. Terrene ſubſtātie ꝑhoc ꝙ pauꝑibꝰ diſtribuūtur mūtiplicantur Et idem Qui elemoſinātribuit plꝰ accipit ꝙͣ impēdit prouerbio. xxviij. Qui dat pauperi nō