Druckschrift 
Dialogus creaturarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

enī. ſunt fiaufragia religioſorumEt ideo dicit auguſtinus. Sicut dilectio dei eſt omniū virtutum fonsita dilectio mūdi eſt fons omniuꝫvicioꝝ. vnde qui vult deū poſſideremūdo renunciet vt ſit illi deus btāpoſſeſſio dicit bernardus. ꝑfectusſeruus xp̄i nihil habet niſi xp̄m ⁊ſi aliquid preter xp̄m habet perfectus non eſt. vnde idem. Qui ſpūalibus bonis ſunt dotati terrenisnegocijs nō debent implicari. Legitur in vitaſpatrum ꝙ quidam frater interrogauit ſene dicens Quidfaciam quia cogitatio mea non dimittit me nec vna hora ſedere ī vella mea. Et dicit ei ſenex fili reū erbere et ſede in cella tuā et laborā manibus tuis ⁊ ora deum inceſſanteret iacta cogitatū tuū in domino. etne te quis ſeducat exire Et diceb atQuidam ſecularis erat adoleſcenshabens patrem et deſiderabat fiexi monachus. Et dum multuꝫ ſuꝑplicaret patri ſuo vt dimitteret eūcōuerti non adquieſcebat poſtmodum autē rogatus a fidelibuſ amicis vix adquieuit. Et egreſſus frater ille adoleſcens introiuit monaſteriū et factus monachus cepitomne opus monaſterij ꝑfecte perficere et ieiunare quotidie. Cepitetiam et biduanas abſtinere ſimiliter autem ſemel in ebdomāda reficere. Videbat eum abbas ſuus ⁊mirabatur et benedicebat dn̄m inabſtinentia ⁊ labore ipſius. Contigit autē poſt aliquod tempꝰ cēpit frater ſupplicare abbati ſuo dicens. Rogo te abba vt dimittasme et vadā in heremū. dicit ei ab

bas. Fili noli hoc cōgltare. Nō enīpotes ſufferre talēte laborem prop̄ter tentationes diaboli et verſūtias eius. Et ſi contigerit tibi tentatio non inuenies ibi qui te conſoletur a turbacōne immici que tibi illata fuerit Ille autem cepit amplius rogare vt eum permitteret abire. Videns autem abbas eius qͥaeum retinere non potea̓t facta oratione dimiſit eum. Poſtmōdumdicit abbati ſuo. Rogo te abba vtconcedas mihi qui oſtendat iterquo modo ego pergere debeam. Etordinauit cuꝫ eo duos monachoſmonaſterij et abierunt cum eo.Ambulantibuſqꝫ eis per heremuꝫvnam diem ⁊ alteram defeoeruntpre eſtu ⁊ proijcientes ſe in terrāiacebant. Et ſoporati modice ſonino ecce aquila venit percutienſqꝫeos alis ſuis proceſſit procul ⁊ ſedit in terra. Et euigilantes aquilāviderunt. Et dixerunt ei. Ecce angelus tuus ⁊ ſequere eum. Et ſurgēſvaledicenſqꝫ fratribus ſequebat̉eam ⁊ venit vſqꝫ vbi ſtabat aquila ipſa. Que mox furgens volauitvſqꝫ ad vnū ſtadium ⁊ iterum ſedit. Similiter ſequebatur eum frater ille. Et iteruꝫ volauit ⁊ ſedit nōlonge. Factum eſt vero hoc per horas tres. Poſtmodum autem dūſequitur eam diuertit ipſa aquilain dexteram partem ſequentis ſe ⁊non comparuit. Frater vero ille nihilominus ſequebatur eam. Etreſpiciens vidit tres arbores palniarum ⁊ fontem aque ⁊ ſpelunca⁊ dixit Ecce locus quein mihi pararat dn̄s. Et ingreſſuſ ſedit ī ea fu