Rimo ꝙ de cōi regula eſt. et eccīe precepto tenetur quilibet ad minꝰ ſemelin anno circa paſtha peccata ſua confiteri. cum etiā eukariſtiā aut aliud ſacramentum ſuſcipere intendit. tūc etiā cuꝫ mortis inminet periculū. Cū p̄terea ipſe qui peccatoreꝫabſoluere poteſt adeſt. cuius p̄ſentia nūqͣ ī poſterū haberi formi datur. quāuis ſepius confiteri proſit. quater vide licet annuatim. vl̓ menſiſingulis aut quolibet ſolempni feſto iuxta ꝑſone facultatem et ſtatum. Secundo ꝙ confeſſio in loco patenti vl̓ publico fieri debet. neoccaſione ſerrēti loci et pretextu deuotionisimpellat dyabolus ad malas cogitationes. etinqua verba vel opera. numꝙͣ etiam confeſſorconfitems vultum aſpiciat Tercio ꝙ multa ſunt crimina a quibus peccatoreꝫ ſacerdosſimplex abſoluere non poteſt. niſi penitentiarius fuerit. aut a prelato ſuperiori poteſtatēacceperit. quemadmodum ſōrtilegium. quodaliquando per abuſum ſacrarum rerum cōmittitur. aut ex alijs rebus fruiole cauſa querit̉que non eſt cauſa intēti effectꝰ: ꝙ ꝑ res ſacrasꝯmittitur ſacrilegium. quod ē furtū rei ſacrevel intra locum ſacrū ꝑcuſſio violēta ſacerdotis vl̓ clerici. Simonia. hereſis. ceteraqꝫ crimina quibꝰ eo facto excōmunicationis ſententiāincurrūt delinquētes. homicidium percuſſio patris aut matris. peruirium in iudicio publico