conſentit vl̓ dum renititur nec plene cōſenfit in illum. Primā partem ut arbitror cōcedunt omēs. De ſcd̓a vero parte ſimil̓ eſtratio ſi propoſitio precedēs attendatur. Cōfiliū tamen eſt in hac parte ut vitentur diligenter occaſiones ⁊ ſatagat homo ne mōroſam ⁊ ſenſualem cogitacōnem in ſe qualenicūqꝫ ſic figat de aliquo ⁊ circa aliquodquin eam dū vult poſſit euellere. Ita accōmoda te rebus dicit Seneca ⁊ non da cogitacōnes carnales ⁊ fluxus inde ſequentesabſqꝫ cōſenſu voluntai̓o vincuntur pleꝝqꝫſalubrius tutius et efficatius ſi ratio ſe habet circa illas per modum non curantis vl̓diuertentis voluntatem ad alia ꝙͣſi ſollicitetur triſtet̉ turbetur ⁊ tene̓tur tales expellere. Notetur in hoc loco tractatulus in gallico de r̓medio contra temptacōes blaſphemie cōmpoſitus. Auget itaqꝫ cogitatio vehemens vel ymaginatīo conatū ac proindenutrit cogitacōnes huiuſmodi ymo multiplicat et efficatiores reddit ad fluxum cōſequendū ꝙ ſi diſſimulauerit neqꝫ curauei̓tplus ꝙͣ de alterius huōris natural̓ fluxū acq̄eſcet. Poſſet aptari circa rē hāc exēplū deIuueībus qͥ trabē in alto poſitā nūqͣ abſqꝫcaſu trā firent quā audaces per ꝯſuetudinē