LiberUiceſimuſprimus

Ita fit vt in omnibus annis ſentiatur hoc malum. Uenenati mellis ſigna ſunt ꝙ omnino non denſatur: ꝙ cōlor magis rutilus eſt: odor alienus: ſternutamenta ꝓtinus mouens. Ꝙ ponderoſius innoxio: qui ederint humi ſe ꝓiiciunt refrigerationem querētes. Nam et ſudore diffluunt. At cōtra huiuſmodi remedio ſunt mulſuꝫvetus ē melle optimo ⁊ ruta: ſalſamenta quoqꝫ ſi reiiciantur crebro ſumpta. Certum eſt autem id malum perexcrementa etiā ad canes ꝑuenire: eoſqꝫ ſimiliter torq̄ri. mulſum tamen ex eo inueteratum conſtat innocuumeſſe. feminarūqꝫ cutem nullo melius emendari cum coſto ſuggillata et aloe Aliud etiaꝫ genus mellis in eodēpōto viget ex annona mellis: quod ab inſania quā gignit me nomē non vocāt. Iſtud exiſtimatur cōtrahi a flore rododendri quo ſcatent ſilue. Genſqꝫ illam cum cerāin tributuꝫ romanis mittebat: nequaꝙͣ tn̄ mittebat velvendebat mel: quoniā exiciale erat In ꝑſide quoqꝫ ⁊ inmauritania ceſarienſi getulia ꝯtermina maſſylis venenati gignuntur faui. Ipſis etiā apibus vt dictū eſt ſupͣcuſpides venenatas dedit natura aduerſuꝫ quas remedium malue ſucco: aut folioꝝ edere perungi ſalutare ē:vel percuſſos eas bibere. ¶ Idem in libro xxix. Cōtravenenatum mel valet mel in quo mortue ſunt apes. ¶Auicēna in ii. canone. Odor mellis acris et venenoſi ſitire facit: aufert rationem. Sed et eius comeſtio facitablationem ratōnis ſubito: et ſudorem frigidū: eius auteꝫ cura eſt comeſtio piſcis ſalliti: et bibere aquā melliſet vomere cum eo. ¶ Idem in iiii. Mel quod afferturplurimū de regione heraclie: maluꝫ eſt ac venenoſum.Eſt acutum ſternutare faciens odorantē ipſum: et habere ſincopin: ſudoremqꝫ frigidum et accidentia mala.Cura vero eius eſt: ſicut iuſquiami nigri: ſcilicet vt comedat rutam ⁊ piſces ſallitos: ac potet ſyrupū aumelinec ceſſet comedere aut vomere quantū poſſibile eſt ei¶ CVII.¶ De aluearibus apum fabricādis atqꝫ purgandis. ¶ Plinius libro xxi.Pum aluearia ſunt optima cortice. Secundavero ferula. tercia vero vimine. Multi eā et ēſpeculari lapide fecere: vt oꝑantes intus ſpectarent. alūe aria ſi circumliniantur fimo bubalo vtiliſſimum eſt. Operculū a tergo eſſe. Etiaꝫ opus eſt deambulatorio: vt ꝓperatus intuſ ſit ꝓſper ſi magnuſ ſit vterus alucariis: ꝓuentus aūt ſterilis ne operādi deſperatōne curam abiiciāt: id paulatim reduci oportet fallēteoperis incremēto. Alueos iteꝝ vtile eſt hyeme operireſtramento. crebroqꝫ ſuffiri maxime fimo bubalo Itemaluearia cōuenit orientem equinoctialē ſpectare aquilonem vero euitent nec fauoniū minus. ¶ Palladiuslibro. i. Aluearia meliora ſunt que cortex formabit raptus ex ſubere: quia nō trāſmittunt vim frigoris aut caloris. Poſſunt tamen ferulis fieri. Si hec deſint ſalignis viminibus fabricent̉. vel ligno cauate arboris. auttabulis more cupaꝝ. fictilia d̓terrima ſunt. et hyeme gelantur: et eſtate ferueſcūt. ſed pōdia ternis alta pedibuſfabricentur: ꝓpter lacertas ceterorūqꝫ animaliū noxā.qͥbꝰ ē moris irreꝑe: et sͣ hec podia aluearia collocētur:ita vt nō poſſint ymbre penetrari. ſpaciolis inter ſe patentibus ſegregata. anguſtus tamen aditus admittatexamina: propter frigoris ⁊ caloris iniuriaꝫ. ſane vētisfrigidioribꝰ altus paries reſiſtat: qui locuꝫ poſſit defenſis ſedibus apricare. Aditus om̄es ſoli opponātur hyberno: qui in vno cortice duo vel tres eſſe debebunt: eamagnitudine que apis formam non poſſit excedere. ſicenim noxiis animalibus ingreſſu reſiſtetur anguſto. vl̓ſi apes obſidere voluerint: exeūtes alio cum non defuerint vtentur egreſſu. ¶ Idem in libro iiii. Marcio mēſe circa kalendas aprilis curādi ſunt aluei et om̄ia purgamenta tollantur: et ſordes quas tempus cōtraxit hy

bernum: et vermiculi et tinee et aranee quibus corrumpitur vſus fauoꝝ: et papiliones qui vermiculos ſtercore ſuo faciunt naſci tunc fimus incenſi ſicci bubali ſtercoris adhibeatur: qui eſt aptus apum ſaluti. Que purgatio frequēter vſqꝫ in autumni tempora celebret̉. hecomnia ceteraqꝫ efficies caſtus: et ſobrius ⁊ alienus aballijs vel a cibis acribus et odoris immundi: atqꝫ omnibus ſalſamētis ¶ Idē in libro quinto. Menſe quoqꝫaprili purgāda ſunt aluearia ſordibus. et papiliones qͥmaxime tunc abundant florentibus maluis: ſicut videlicet inferiꝰ dicet̉: vbi de palpilionibꝰ aget̉ ¶ AvxII¶ De aluearibus apum caſtrādis. ¶ Idemin libro viij.Pum aluearia menſe iunio craſtrātur. que matura eſſe ad mellis redactum ſignis preſentibꝰedocentur Primuꝫ quidem ſi plena ſunt: apumſubtile murmur audimus Nam vacue ſedes fauoꝝ velut cōcaua edificia voces quas ceꝑint: in maiꝰ extollūtQuare cum murmuris ſonus magnus et raucus ē: agnoſcimus non eſſe ydoneas ad metendū crates fauoruꝫItem cum fucos a ſedibus ſuis: qui ſunt apes maioresgrandi intentione detrahant: matura mella teſtantur.Caſtrabuntur autem aluearia matutinis horis cumtorpent apes: nec caloribus aſperantur. Fumus admouetur ex galbano ⁊ arido fimo bubalo: quē in pultariofactis carbonibus cōuenit excitare. quod vas ita figuratum ſit: vt velut inuerſum in fidubli āguſto ore fimūpoſſit emittere atqꝫ ita cedentibus apibus mella recidētur. ad examinis pabulū hoc tꝑe pars fauoꝝ debet quīta dimitti. Sane putres ac vicioſi faui de aluearibusauferantur. Tunc mella cōficimus cōgeſtis in mūdiſſimum ſabanū fauis: ac diligenter expreſſis. Sed anteꝙͣpremamus: partes fauoꝝ corruptas: vel pullos habentes recidemꝰ. Nam malo ſapore mella corrūpūt. Melrecens paucis diebuſ apertis vaſculis habendū eſt: atin ſummitate purgandum: donec refrigeratio muſti calore ferueat. Nobilius mel erit quod ante expreſſioneꝫſecundam velut ſponte profluxerit. Hoc etiam menſeceram cōficimus: que in vaſe eneo feruēti aqua pleno:minute cōciſis fauoꝝ reliquiis mollietur: et deinde inalijs vaſculis ſine aqua reſoluta digeretur in formas:¶ Idem in libro. xi. Menſe quoqꝫ octobri aluearia caſtrabunt̉ more quo dictum eſt. Que tamen oportet inſpicere: et ſi abundantia eſt demere. ſi mediocritas partem mediam pro hyemiſ inopia relinquere. ſi vero ſterilitas apparet ī cellis: nil prorſus auferre ¶ AreſtotileſCum apparent flores tūc mel vt dictum eſt faciūt apesIdeoqꝫ tunc debet cuſtos mel extrahere de aluearibuſquia tunc ſubito mel facient loco illius. at in extrahēdomel relinquenduꝫ eſt: quod apibus ad cibum in hyemeſufficiat. aliquādo damnabit̉ aluear. Debet autem cuſtos eis dimittere de melle ſecundum multitudinē apūquia ſi multuꝫ dimiſerit eis mel: nō oꝑabuntur poſteamultuꝫ. et ſi fuerit modicuꝫ ſegneſcēt ad oꝑandum. Ceterum qn̄qꝫ propter paucitateꝫ mellis remanētis cuſtodes. cibant apes ex dulcibus: vt ex ficubus et ex huiuſmodi alijs. ¶ Plinius libro xi. In eximendis fauiseſt diſpēſatio neceſſaria: quia deſperāt apes aut moriūtur: aut effugiunt cibi inopia. Econtra vero ignauiamaffert copia. Cunqꝫ mella eximuntur. Apes abigi fumo vtiliſſimū eſt: ne iraſcātur: aut ip̄e mel auide vorentPrecipit̉ aūt vt loti puriqꝫ mella eximāt. furem quoqꝫoderūt apes: ac mulieruꝫ menſes. id ē menſtrua ¶ Idein libro xxi. Cum eximitur mel: exitus oportet geneſtaaut alba vite p̄cingi: ne diffugiāt apes. vaſa vero mellaria et fauos aqua lauari precipiunt: hac decocta ſalūberrimum acetum fieri dicunt.¶IX.¶ De vtilitate ipſorum aluearium in medicicinis ¶ Auicenna in ij canone.