LiberUiceſimuſprimus

mollit. Eſt enim media inter calidū ēt frigidum: ſiccuꝫet humidū. vnde materia eſt alioꝝ medicam̄toꝝ: qm̄ exea cōſtringūtur epytimata ⁊ alia. Cera ꝓpolis vtilis ēruffa ⁊ odorata: ſicut ſtorax: ⁊ mollis nō valde: quā manibus: ſi volueris: duces vt ſtoraceꝫ. virtus eſt ei calidaet piſpatica. id eſt adiutoria et recorpatiua ⁊ mollitiuaInfixas corpori ſtirpes eiicit. fumigatio eiꝰ ori apertoveteribꝰ tuſſibus medetur. zernas emēdat Hec in vaſeapum inuenitur: vbi apes corpora fricāt. Uires habetcere ſimiles: ſed efficacōres. Calefacit em̄ nimis. Et ꝓiectoriā ⁊ extenuatoriā habet ſubſtātiam. ¶ AuicennaCera dicta eſt in capitulo de mumꝰ addit in coitu et ꝓuocat. C C.¶ Iſidorus libro. xx.¶ De melle.B apibꝰ mel grece nomē habere probat̉: namapis grece melleſe dicitur Prius aūt mella derore erant: et inueniebātur in harūdinū foliis.Unde virgiliꝰ. Hactenꝰ aerei mellis celeſtia dona. Siquidē huc vſqꝫ in india ⁊ arabia colligatū reperitur ramis inherens in ſimilitudinē ſalis Omne autē mel dulce: ſardum tamē amaꝝ eſt abſinthii cauſa. cuius copiaregionis eius apes nutriūtur ¶ Plinius libro xi. Eſtautem inicio mel vt aqua dilutum et primis diebuſ feruet: vt muſta. ſeqꝫ purgat viceſimo die craſſeſcit. moxobducitur mēbrana tenui: que feruoris ipſiꝰ ſpūmā cōcreſcit. hoc apes rapiūt diebus ſerenis. venitqꝫ hoc exaere et maxime ſiderum exortu: precipueqꝫ ipſo ſyrioexplendēte fit. nec omnino prius vergiliaꝝ exortu tēporibus ſublucanis. Itaqꝫ cum aurora prima inueniunt̉arboꝝ folia melle roſcida. At ſiqui matutino auguſtoſub diuo fuere vnctas liquore veſtes: capillumqꝫ cōcretum ſentiunt. Siue ille eſt celi ſudor ſiue quedā ſideruꝫſaliua: ſiue purgātis ſe aeris ſuccus ſiue aque eſt. et purus ac liquidus ſueqꝫ nature. Nunc autem ex altitudine tanta cadens: multūqꝫ dum venit ſordeſcens: et obuio terre halitu infectus. Preterea a fronde pabuliſqꝫpotus et in vterculos apum congeſtus: ore enim eū vomunt. Ad hec etiam ſucco florum corruptus: et alueismaceratus: totienſqꝫ mutatus. magnam tamē affert celeſtis nature voluptatem Fumo enim inficiuntur apesnimio quaꝫ iniuriam celerrime ſentiunt mella vel minimo contactu roris aceſcentia ¶ Idē in libro xii. Fluitautem mel horis matutiniſ Idē in libro xxi. Mellisprouentum ſperant apiarii large floreſcente thymo: quicirca ſolſticia floret eum decerpunt et apes. Attici mellis in orbe toto ſumma laus eſt. vnde et thymū tranſſatum eſt. Aliud in chreta miraculum mellis. Mons eſtcarina nomine milia paſſuum ambitu intra quod ſpacium muſce nō reperiuntur. ibiqꝫ natum mel nuſꝙͣ attingunt: et hoc experimēto ſingulare medicamentis expetitur. ¶ Ambroſius. Apes mediis caſtroꝝ vallibushumorem infundunt roris: qui paulatim in mella cogit̉proceſſu temporis: et coalitu cere floruinqꝫ odore ſuauitatem mellis incipit fragrare. Qui ſcꝫ apum fructꝰ nōperſonarū diſcernitur diuerſitate: ſed regibus pariterac mediocribus equali dulceſcit ſuauitate. Nec ſolumeſt voluptati: ſed etiam ſaluti. fauces obdulcat: vulneracurat. interius quoqꝫ viſceribus medicamentum infūdit. ¶ Areſtotiles. Mel proprie apum eſt guſtabile.et eſt cibus earum in hyeme ac vere. Cūqꝫ mel cuſtodesab alueis extrahunt: ille mel ipſum ꝓpter pietatē quaꝫſuper illud habent vltra ſolitum cōmedunt. cūqꝫ floresapparent: tunc faciunt mel. et ideo tunc mel confectumcuſtos extrahere debet. quia loco illius ſubito facientaliud mel. Herbe aūt a quibꝰ accipiūt illud ſunt corona regis: mertus: penthafilon et alie multē. Apum genus quod dicitur forte: facit mel durum. Et dicūt hocfacere iuuenes apū quia non exercentur in arte. Eſt autem paruus vermis in alueariis profūdo inuentus: qui

quando creſcit texturam in aranee modum ſimilē facit.et dominatur ſuper totum alucar. Ideoqꝫ mel putrefacit.III.¶ De diuerſo mellis genere ¶ Pliniꝰ li. xi.Pum mellis tria ſunt genera in quocunqꝫ tractu ſiue prouincia. Uernū ē floribus cōſtructoA fauo quod ideo anthinum vocatur. hoc quidaꝫattingi vetant: vt largo alimento valida ſoboles exeat.Alia ex nullo minus apibus relinquūt quia magna ſequitur vbertas magnoꝝ exortu ſyderum. Qui vero diligentiores ſunt: ex hac vindemia duodecimā ꝑtem apibus relinquunt: dies ſtatutus inchoādi triceſimus abeducto exam ine fereqꝫ maio mēſe includitur hec vindemia. Alterum genus eſt mellis eſtiui: quod ideo vocat̉horeū a tēpeſtiuitate precipua ipſo ſyrio exſplendeſcente: poſt ſolſtitium die bus xxx. fere. Item ab exortu ſednobilium maxime ſideris cuiuſcunqꝫ. aut celeſtis arcꝰ:ſi non ymbres ſequantur: ſed ros tēpeſcat ſolis radiis.Medicamenta gignuntur non mella oculis vlceribusinterniſqꝫ viſceribus dona celeſtia. eſtiuum mel omnerutilum: vt ſiccioribus confectum. Aptiſſimum in eſtimatione ē thimo coloris aurei. ſaporis gratiſſimi cū ſitpalam doliolis pingue. eſtiua mellationei decimā ꝑteꝫthaſio dyoniſio placet apibus relinqui ſi pleni fuerintaluei. Si vero minus ꝓ rata portionē. At ſiquidem inanes ideo non attingi: huic vindemie attici ſignū caprificialem dederunt diem vulcano ſacrum. Terciū eſt genus mellis minime probatum: ſilueſtre ſcꝫ quod vo cātericeum. conuehitur poſt primos ymbres autūni: cū erica ſola floret in ſiluis ob id arenoſo ſimile. hec itaqꝫ mellatio fine vindemie vergiliarum occaſu: ydibuſ nouembris fere includitur: relīqui apibusʸ ex ea duas partesratio perſuadet ¶ Idē in libro xii. Saccaron fert arabia: ſed laudat ius eſt in india. Eſt autem mel in harundinibus collectum. Sunt ⁊ arbores occhi dicte ficis ſimiles in hyrcanie conuallibus ex quibuſ mel defluit matutinis horis duabus ¶ Gloſa ſuper matheū iii. Melſilueſtre in deſerto erat eſca iohannis: quod ſcilicet illicinueniebat: de truncis vel de herbis.III.De mellis electōne et probatōne ¶ Amcenna in ſecundo canone.Pum mel melius eſt: quod eſt vere dulcedinisboni odoris: declinans ad acredinem et ad rubedinem: non ſubtile et viſcoſum Et melius eſtvernale. deinde eſtiuū hyemale vero malum. Eſt etiamgenꝰ mellis acre venenoſuꝫ ¶ Plinius libro xi. Melibi optimum vbi optimorum doliolis conditur florumvidelicet Attice regionis hic et ſicule hymēto et hyblaab locis mox callimne inſula. Sorbetur autem optimūac minime fronde infectum. e foliis quercus et harūdinum. Sūma quidem bonitatis natōne pluribus modisconſtat alibi nanqꝫ faui cera ſpectabiles gignuntur: vtin pelignis ſycilie. Alibi copia mellis: vt in chreta: ⁊ incypro: et affrica. Alibi vero magnitudine: vt ſeptētrionalibus. in germania quippe viſus eſt viii. pedum longitudinis fauus in caua parte niger. Mel pleniluniovberius capitur: ſereno die pinguius. In om̄i melle qd̓per ſe fluxit: vt oleum muſtūqꝫ: appellaturqꝫ tacitum:maxime eſt laudabile Eſtiuum om̄e rutilum: vt diebuſconfectum ſiccioribus Aptiſſimum in eſtimatōne ē thimo coloris aurei. ſaporis gratiſſimi: cum ſit palam doliolis pingue ē rore ſpiſſum marino. Quod autem concreſcit minime laudatur thymoſum nō coit: ⁊ tactu pretenuia fila mittit. quod primum grauitatis argumentum eſt. Abrumpi vero ſtatim ac reſilire guttas vilitatis habetur indicium Sequens ꝓbatio eſt: vt ſit odoratum: et ex dulci re glutinoſum: perlucidum. ¶ Areſtotiles. Mel bonum ſimile eſt auro: album quoqꝫ meliusuigro. Ualet ad egritudines oculoꝝ et exituras. In