LiberUiceſimus

viſa vngilla: quod mendacio factū vident: oculos ſuosoblinunt. ⁊ ita obducto viſu pronum ē eas corripi. Immoderate fetus ſuos amant.C .¶VIII.De fetibus ſimiarū ac ſpeciebus earum.PhiſiologusImia cum geminos peꝑerit: vnū diligit ⁊ alterum odit. Si quādo aūt a venatoribus querit̉ante ſe illum quē diligit: amplectitur. ⁊ alteruꝫquē odit collo portat. Sed cuꝫ bipes eundo laſſa fueritꝓiicit volēs quē diligebat. ẜuatqꝫ nolēs quē odio habebat. ¶ Iſidorꝰ. Simie fetꝰ qͦs amāt an̄ ſe geſtāt: neglecti circa mr̄em herēt. hoꝝ genera quīqꝫ ſūt: ex qͥbꝰ arcopetici caudas hn̄t: Sfingie villoſe ſūt conis: māmis ꝓminētibꝰ: dociles ad feritatiſ obliuionē. Cinocephali ⁊ipſi ſimiles ſunt ſimis: ſed facie ad modū canis. vndeet nūcupati ſunt. Satiri facie grata: et geſticulatis motibus inquieti ſunt. Callitrices toto pene aſpectu a ceteris diſtant. Sunt em̄ in facie producta barba: et latacauda. ¶ Solinus. Cinocephali e numero ſimiarū: inethiopie partibus frequētiſſimi ſunt: violenti ad ſaltuꝫferi morſu. Nunꝙͣ ita manſueti: vt nō ſint magis rabidi. Callitrices in toto diuerſe ſunt a ceteris. has quidēcapere nō arduum: ſed proferre raꝝ. Non em̄ viuūt inaltero: ꝙͣ in ethiopia hoc eſt ſuo celo. ¶ Pliniꝰ li. viii.Simiaꝝ quoqꝫ genera figura hominis ꝓxima. caudisinter ſe diſtiguūtur. Cornelius diſtīguit luna caua triſtes eſſe: quibus in eo genere cauda ſit: noua vero exultationē adoriri. nanqꝫ defectū ſiderum ⁊ cetere paueniquadrupedes. Simiaꝝ generi precipua eſt erga fetumaffectio. Geſtāt catulos quos māſuefacte intra domospeꝑere: omnibus demōſtrant tractariqꝫ gaudēt: gratulationē intelligentes. itaqꝫ magna ex parte ꝯplectendonecant. Efferatior cinocephalis eſt naturā: ſicut mitiſſima ſatyris Callitrices aſpectu differunt a ceteris. barba eſt in facie: cauda late diffuſa priori parte. Hoc animal negatur eſſe niſi in eo quo gignitur celo ethiopieoeſei aut indi ſimias toto corꝑe candētes venāt̉. A IX.De tarandro. ¶ Plinius vbi ſupra.Arandrus eſt aīal cui magnitudo que boui eſtcaput magis ceruino nec abſimile. Cornua ramoſa vngula bifida villus magnitudine vrſoꝝCunqꝫ libuerit ſui coloris eſſe: aſini ſimilis eſt. Tergori tanta duricia eſt: vt toraces ex eo faciāt. Coloꝝ omnium arboꝝ: floꝝ fruticum: locorūqꝫ reddit in quibꝰ metuens latet. Ideoqꝫ raro capitur. hoc ergo animal ſcytarum mutat colores. nec aliud ex hiis que pilo veſtiuntur: niſi in indis ⁊ licaon cui iubata traditur ceruix.Nam thoe quod eſt lupoꝝ genus: lōgitudine proceriuſbreuitate crurū diſſimile: ſaltu velox: venatu viuens innocuum homini: habitū: non colorem mutat. ꝑ hyemeshyrtus: eſtate nudus. ¶ Actor. Hoc animal quod plinius vocat tharandrū: idem eſſe eſtimo: quod iuxta ſolinum vocaui parandrum. quod vicio ſcriptoris attribuendū puto ⁊ que debeat eſſe littera capitalis ſcilicꝫ vtrūp. vel. t. incertum habeo.C .AX.¶ De taxo.Axus eſt animal agreſte: magnitudinē fere vulpis habens in corꝑe: ſed humilioris ſtature. qꝛtibias habet curtas pilum habet griſei coloriscutem duram atqꝫ fortiſſimā: dētes acutos: et cum a canibus vel ceteris animalibꝰ infeſtatur: ſe ip̄aꝫ reſupīat⁊ dētibus pedibuſqꝫ repugnat. Fertur aūt huic vulpeſquodāmodo eſſe cōtraria. vulpes em̄ nunꝙͣ ſibi foueamparat: ſed foueam taxi ꝑ dolum occupat. Cum em̄ eumexiſſe inde ſcit ad introitum vadit. et ibi ſtercorat. ſicqꝫtaxo ꝓpter immūdiciam locum deſerente: vulpes eū occupat. Idem dicitur ⁊ melo ſiue melota de quo dictūeſt ſupra. ¶ Ex libro de naturis reꝝ. Taxus eſt aīmal:

magnitudine vulpis: habet crura breuia: nec in vtroqꝫlatere equalia: ſed in ſiniſtro breuiora. Unde fit vt invalliculas rote: quas attritione currꝰ faciūt: poſitis pedibus dextri lateris valenter currat ſicqꝫ ſuos ꝑſequutores effugiat. Pellem habet villoſam ⁊ ſetis rigidaꝫalbis nigriſqꝫ pilis cōtextam. ¶ Phiſiologus. Taximanſiones ſibi ſubterraneas labore parat: ⁊ vnum taxum eligunt: terre pedibus ſuis effoſſe vectoreꝫ itaqꝫ ſupinatus quidem: extenſiſqꝫ cruribꝰ: ⁊ erectis. ſupra ventrem ſuū terra effoſſa accumulatur. oneraturqꝫ: per pedes ab alijs exportatur. Totiēſqꝫ hoc faciūt: quouſqꝫdomꝰ latitudo: habitatoribꝰ ſufficere poſſit. ¶ CXI.¶ De medicinis ex taxo ¶ Ex li. de na. re.Axi ſaginā lunā creſcēte augetur: Decreſcente minuitur: ita ꝙ ſi occidatur in vltīo lune defectu: nō inuenitur: huiuſmodi ſagina cōficiuntur vnguenta: quibus ſedātur renum dolores: membrorumqꝫ leſiones. ⁊ hoc mirum ꝙ beſtia licet ex vna parte ſit medicinalis: morſus tamē eius plerumqꝫ grauiſſimus eſt: ⁊ exicialis. Sed hꝰ ratio ē. qꝛ viuit ſcabrōibꝰet animalibus que in terra repunt: ac venenifera ſunt.Ideoqꝫ dentes eius inficiunt. Quamꝙͣ etiam ſine cibovene noſo: lupoꝝ ac vulpium. ⁊ multoꝝ animalium dentes: eſſe venenatos experientia comprobauit. vnde morſꝰ lupoꝝ beſtiis inflicti: ferro calido adurūtur: ne morſus vtiqꝫ nociuus. cōtrahat corruptionem. Cibus aūtvenenatus internoꝝ mediante natura bene diſpoſita:in optimam materiā tranſit. Et quod eſt ex parte veneni: digeſtio propellit: reliquum vero purgat: et in nutrimentum carnis mūdificate tranſmittit. hac itaqꝫ ratione fit vt ſagina ſit medicīalis: et morſus exitialis. Qd̓melius in tyro ſerpēte qui veneniferis veſcitur: et tamēcarnes eius in tyriacam cōfecte: venenis omnibus opponūtur ¶ Eſculapius. Adipe taxionis inuncti febrientes ſanātur. Cerebrum eius cū oleo coctum: omnesdolores curat. Eiuſqꝫ teſticuli cum melle cocti. libidinē.CXII.accendunt.¶ Iſidorus.¶ De tigrideIgris vocata eſt ꝓpter volucrem fugā ſic eniꝫnomināt perſi et indi ſagittā. Eſt beſtia variisdiſtincta maculis: virtute et velocitate mirabilis: ex cuius nomine tygris fluuius appellatur eo ꝙ rapidiſſimꝰ ſit omniū fluuioꝝ. Has aūt magis hyrcaniagignit. ¶ Phiſiologus. Eſt aūt tigris aīmal ſeuiſſſmūet incomꝑabili rabie ſeuiens. precipue quādo raptis catulis inſequitur venatores. ¶ Areſtotiles. Natura tygribus ſicut ⁊ vrſis ⁊ leonibꝰ anguſtiora formauit colla. quia viuūt carne: nec in terras ceruicem ⁊ ora deliciunt paſcendi gratia: ſed aut ceruū inuadunt: aut boueꝫouemqꝫ diſcerpūt. Nichil qꝫ tam ferum ꝙͣ leones vl̓ tygrides ſunt: et tamen hec homini plerūqꝫ ſeruiunt. ſuaqꝫ naturam humana deponunt inſtitutōne. ſicut dictūeſt ſupra de leonis inſtitutionē. Tigris vbi vacuū rapte ſue ſobolis cubile inuenerit: ilico raptoris veſtigisinſiſtit. At ille ꝙͣuis equo vectus fugaci: videns tamenvelocitatem fere ſe nō poſſe effugere. vbi ſe ei cōtiguūviderit: ſperam de vitro proiicit: At illa ymagine ſui illuditur et ſobolem putans impetū reuocat. colligere fetum deſiderans. Rurſus vana ſpe retenta: totis ſe viribus ad comprehēdendum equitem fundit: et iracundieſtimulo velociter fugienti imminet. Ille iteꝝ ſpere obiectu ſequētem retardat: nec tamen ſedulitatem matrismemoria fraudis excludit. Caſſam verſat ymagineꝫ: ⁊quaſi lactatura fetuꝫ reſidet. Sicqꝫ pietatis ſue ſtudiodecepta: et vindictam amittit et prolem. ¶ Solinꝰ. Lygres fuluo nitent: et hoc fuluum nigricātibus ſegmētiſinterundant. Auerſe coeunt: adeo veloces ſunt: ꝙ nihiltam longum eſt: qd̓ non in breui penetrent nichil adeo