LiberUiceſimus

Porro ſenectam in leonibus defectio probat dentium:vt ait ſolinus. Cum aūt leo ſit om̄i beſtie formidabilisexiguo tamē aculeo ſcorpionis agitatur. ⁊ eum vbicūqꝫ viderit velut hoſtem vite ſue fugit. Onagrū venat̉eum qꝫ naturaliter adit. fugit etiam ignē: vel eum quiportat illū. fugit ⁊ a ſtrepitu rotaꝝ. Timet gallū ⁊ eiuscantū: maximeqꝫ gallū album. Leo ex hominis viſu febricitat. Et ſanꝰ eſſe videtur in hyeme: ſed in qualibetfebricitat eſtate. Deniqꝫ febre ſemꝑ quartana febricitat:: ⁊ tūc maxīe carnes ſymīe appetit: vt ſanetur. Idēetiam hauſto ſanguine canis egritudini ſue medeturRazi in almaſore. Leo ⁊ pro mure fugit. pro ligno quoqꝫ quod dicitur ſethim timet. Elleborus etiā ⁊ ſquillacanes ⁊ leones plurimaſqꝫ beluas interficiūt. ¶ Eſculapius in libro de membris. Ceteꝝ ſi ſuꝑ cortices quercus calcauerit zarim. id eſt. leo formidabit cōtinuo. CAmbroſius. Leo rex feraꝝ exiguo ſcorpionis aculeo exagitatur. ⁊ veneno ſerpentis occiditur. Eximia leonispulcritudo per comantes ceruicis thoros excutitur cūſubito a ſerpēte os pectore attollit̉. Itaqꝫ coluber ceruum fugit. ſed leonē interficit. Leo veretur galluꝫ maxime album. Cum aūt egrotat ſimiam querit ⁊ deuoratqua ſanari valeat. ¶ Ex libro de naturis reꝝ. Leonisvt ſupra dictum eſt. crebrior eſt ira. Et aliquādo cum ſutimmoderatus furor interius: igneo cruore: ⁊ iracundiecalore cōſumi dicitur ⁊ interimi. ¶ Plinius libro viii.Creditum eſt a moriente leone humū morderi: lacrimāqꝫ leto dari. atqꝫ hoc tale tanꝙͣ ſeuum animal rotarumorbes circumacti: curruſqꝫ inanes: ⁊ gallinacioꝝ criſtecautuſqꝫ magis terrent: ſed maxime ignes. Uita leonibus argumēto longa eſſe docetur: quia pleriqꝫ dentibꝰdeficere reperiūtur. Polibius emiliani comēs in ſenecta homine ab hiis appeti refert: eoꝙ ad feras ꝑſequēdas non ſuppetāt vires: ⁊ tunc affrice vrbes obſidere:eaqꝫ de cauſa crucifixos ſe cum ſcipionē vidiſſe: vt cēteri abſterrerētur eadem noxa metu ſinilis pene. Egritudinem faſtidii tantū ſentit: in qua medetur eī contumelia in rabiem agente annexaꝝ laſciuia ſimiaꝝ. Guſtatus deinde ſanguis in remedio eſt ⁊c. ¶ LXXV.De medicinis ex leone. ¶ Iſaac.Eonma caro ceteris eſt calidior: groſſa: grauis⁊ difficilis. Si comedatur dolorē ⁊ torſioneꝫ inIventre generat. ¶ Eſculapius. Leonis caro fātaſticos ſanat. auriū dolori ⁊ om̄i alij valet. Si quis ſeperit ſuꝑ pellē leonis recedent ab illo emorroides. Quivero linit corpus ſuū ſeꝑo renum leonis terrētur ab eolupi Mali. Adep̄s leonis calidior eſt ceteris ⁊ fortioris diſſolutionis in apoſtemata dura. ¶ Dyaſcorides.Adep̄s leoninus om̄ibus quadrupedibꝰ calidior eſt: etminus extenuatorius. Uetus aūt factus a ſe ipſo calidior fit. Dicitur aūt venenis eſſe cōtrarius. cum vinoadhibitus beſtias omnes expellit. Et eſt reꝑcuſſibilisodoris: quo ſerpētes ꝑſequitur. ¶ Auicēna. Adep̄s leonis reſoluit duricias apoſtematū ¶ Plinius li. xxviiiLeonis adep̄s cū roſaceo cutē in facie cuſtodit a viciis.Candorēqꝫ ſeruat. ⁊ ſanat aduſta niuibꝰ articuloꝝ quoqꝫ tumores. ⁊ magorum vanitates punctis eo adip̄e faciliorem gratiā apud reges populoſue ꝓmittunt. precipue tamē eo pingui quod ſit inter ſuꝑcilia: vbi eſſe nullum poteſt. Idem etiā adep̄s cuꝫ roſaceo quottidianisfebribus prodeſt. eo ꝙ ꝑunctos eo beſtie fugiūt. Fel eiꝰaqua addita claritatem oculis inunctis facit et cum etuſdem adipe comiciales morbos leui guſtu diſcutit. etvt ꝓtinus qui ſumpſere curſu id digerant. Cor in ciboſumptum quartanis medetur. ILXXVI.¶ De leopardo.Iſidorus.⁊ parde naſcitur: ⁊ terciam originē efficit. SiEopardꝰ ex adulterio leene ⁊ pardi: ſiue leonis

cut et plinius dicit. ex huiuſmodi coitu degeneres pāttus creari: vt mulꝰ ex equa ⁊ aſino. ¶ Ambroſiꝰ. Hiccum eger fuerit: agreſtis capree ſanguineꝫ bibit: ⁊ vimlanguoris euitat. Alliuꝫ vero fugit. Deniqꝫ ſic vbi aliquis allium cōfricauerit: ille exinde exilit nec reſiſtit qꝛodorem eius ſuſtinere non poteſt. ¶ Ex libro de naturis reꝝ. Leopardus eſt aīmal quod ex leena ⁊ pardo generatum eſt. colore ſubruffum. maculas habēs nigrasper totum. Femina mare fortior eſt. Cū pardus beſtiacrudeliſſima ſit: aliquādo quidem domeſticatur: ſed nūꝙͣ ſic: vt ſue crudelitatis obliuiſcat̉. Domeſticatur aūtad venandū. Itaqꝫ cum ad predā in venatione duciturrelaxatur. qua ſi quarto vel quinto ſaltū caꝑe nequiuerit: ferociter iratus ſubſiſtit. Et niſi ſtatim venator furenti beſtiā aliquam obtulerit cuius ſanguine placeturin ip̄m venatorē vel in quoſlibet obuios irruit. Impoſſibile eſt em̄ eum placari: niſi in ſanguīe. Sed in hoc ꝓuidi ſunt venatores: vt agnos penes ſe vel alia animalia ſemꝑ habeant. quibꝰ iratos placāt. huic aūt furētiqui reſiſtere vult: inter manus allia fricet: et ſtatim illereſiliet quia odorem allij ſuſtinere nō valet. hic cum venenoſū aliquid comederit: ſtercus hoīs querit. eoqꝫ cōmeſto ſanatur. ¶ Phiſiologꝰ. Ceopardus eſt animalleoni ſimile in capite ac membroꝝ diſpoſitione. licꝫ nōſit tam magnus nec tam robuſtus. hic ab homīe ita domeſticatur: vt eo ſicut cane ad venandū vtatur. Qui nequaꝙͣ predam capit currēdo: ſed ſaltū faciēdo. Et ſiquidem in ſecūdo vel in tercio ſaltū predam non ceperit: indignando ſibi prorſus eam dimittit. Hic internaͣ egritudiue detentus agreſtis capree ſanguinē bibit: et vimlanguoris euitat. ¶ Areſtotiles. In animalibꝰ maſculi feminis fortiores ſunt exceptis vrſo ⁊ leopardo. ī quibus opinātur: ꝙ femine fortiores ſint ⁊ audaciores. ¶Ambroſius. Pardus coloris varietate motus variosꝓdit anime ſue. Unde Ieremiaſ: ſi poteſt inquit pardꝰvarietates ſuas mutare ⁊c. ¶ Auicēna in ſecūdo canone. Fel leopardi venenū eſt ex eo bibēti. Cui vomitus⁊ thyriaca ꝓpria ſubuenit. ¶ Idem in quarto canone.Leopardꝰ etiam ⁊ leo iſti rapaces ⁊ ei ſimiles nō ſuntſicut canes ſalui ⁊ homines. imo dentes eoꝝ ⁊ vnguesvacui non ſunt a natura venenoſ. aquapropter oportꝫvt curētur morſus ⁊ vulnus vnguiū eoꝝ in primis cūattractionē: Deinde cū ꝯſolidatione. Sed ī eoꝝ quideꝫattractione ſufficit res parua. ¶ Eſculapius. Leopardus cū hominis craneū viderit: fugit. ¶ Razi. Herbaquoqꝫ que leopardi herba dicitur: leopardus terret̉. Etherba q̄ leopardū ſtrāgulans d̓r: interficit̉. ¶ LXXVIIe leonthophono et ſeucrocuta. ¶ IſidorꝰConthophonoſ eſt beſtia modica ex eo vocataquia capta exuritur. eius cinere aſperſe carnes⁊ poſite ꝑ compita ſemitarum: leones necant. ſiquantulūcunqꝫ ex illis ſumpſerint ¶ Solinus. Propterea leones eas naturali odio premūt: ⁊ vbi facultas datur morſu quidē abſtinent: ſed dilaniatas pedum niſibꝰexanimant ¶ Plinius libro viii. Leonthopho non accepimus paruū aīal vocari. nec alibi ꝙͣ vbi leo gigniturnaſci. Quo guſtato a leone: tanta ei vis ineſt: vt ceterisquadrupēdum imꝑitans illico expiret. Huiꝰ itaqꝫ corpus exuſtum aſpergunt alijs carnibꝰ polente modo inſidiantes fere: necantqꝫ illam tam cōtrario feris cinereIgitur haud immerito hunc odit leo. viſumqꝫ frangitet citra morſum exanimat. Ille vero ecōtra vrinaꝫ ſpargit: prudens hanc quoqꝫ leoni exicialem. ¶ Solinuset Pliniuſ libro viii. Leucrocuta velocitate precedit feras vniuerſas. Ip̄a eſt aſini fere magnitudine: ceruiniſclunibus: collo: cauda pectore: et cruribꝰ. Leonis caputmelium biſulca vngula. ore vſqꝫ ad aures dehiſcēte alias reſciſſo: dentium locis oſſe perpetuo. hāc quoqꝫ fera