LiberUiceſimus

imo pedis vſqꝫ ad ventrē. Pedes vero rotūdoſ ad īſtatpomi. Quoniam dum gradiūtur: ⁊ pōdere ſui corporis⁊ virtute ſue fortitudīs: altiſſime pedes ſuos imprimūtterre. ita vt ꝑiculoſum ſit alijs animalibus vt equis etthauris poſt eos ambulare. ¶XLVI¶ De eodem.¶ Plinius vbi ſupra.Lephanto duriſſimū tergus eſt dorſi: ventresmolli. Setaꝝ vero nulluꝫ tegumentū nec ī cauda quidē p̄ſidiū abigēdo tedio redditur muſcarum ¶ Idē in libro xi. Elephanto dentes ad māducandum quatuor ſunt: preter illos qui prominēt. maſculisquidē reflexi femūs aūt recti ac proni. Uētres elephāto ſunt iui. cetera vero ſuibꝰ ſimilia. Elephantoꝝ tergora impenetrabiles habēt pelles. Cū tamen inter omnia quadrupedia ſubtilitas animi ꝑhibeatur illis precipua. Teſticuli ſunt eis occulti parentiū lumbis adherentes intus ob hoc in venere id eſt coitu ociſſimi. ¶Ambroſius. Elephāto parua ceruix eſt reſpectu corporis. Benua nō flectit: vt rigidioribꝰ cruribꝰ quaſi colūnis tanta membroꝝ machina ſuſtineri poſſit. Calcaneum leuiter incuruat. Rigent cetera pedū a ſummo vſqꝫ ad imum. Fulcitur aūt hincinde maximis trabibusvt in ſomno aliquantulū reflectatur. quia pes eiꝰ nullacōiunctione artuū diſtinguitur. At hec fulcra fiūt māſuetis tantū. Feris aūt ⁊ agreſtibꝰ imminet ꝑiculum.arbori ſiquidē innixi aut coſtas fricant: aut in ſomno ſeſe relaxant. Que aliquādo vīcta atqꝫ inflexa tanto corpore frāgitur ⁊ elephas corruit. nec ſe pōt eleuare: ſedibi iacens interit. aut gemitu ſuo ꝓditus ſternitur. duꝫventrem ceteraqꝫ exteriora nō facile ſolent aliqua penetrare tela. Deniqꝫ artus elephātis ſunt compacti nōvt nobis diſtincti. quo ſint robuſtiores ꝙͣ hominis. ¶Phiſiologus. Elephas nec ſe vt nos in anchos aliquādo deponit. nec genua flectit: ſed ſolūmodo calcaneumleuiter incuruat. Reſiduū vero corꝑis nequaꝙͣ. Oculieius parui: ſed grauiter ſe mouētes. Scurriliter quidēludentes deſpiciūt. honeſtū aliquid gratāter attendūt:Cutis vlceroſis vallibuſ exaratur. a quā leproſoꝝ paſſio ſcꝫ elephātia nomen accepit. Cutis hec in tantā duriciem ſolidatur: vt illam oſſeaꝫ eſſe putes. Nulla deniqꝫ vi tranſmittitur: nullo ferri acumine penetratur. Iōqꝫ ꝑſarum reges illā ad bella traxerūt. quia nullis ictibus pulſata cedit. Uenter aūt elephāti ⁊ que iuxta ſūtmollia ſunt. Interiꝰ ſimile eſt interiori porci: ac ꝑ conſequens interiori hominisXLVII.¶ Iſidorus.¶ De promuſcide.Lephanti roſtrū ꝓmuſcidis dicitur qm̄ illo pabulum ori admouent. ⁊ eſt angui ſimilis: vallomunitus eburneo. ¶ Areſtotiles. Elephantinaſus longus ⁊ fortis ⁊ vtitur eo loco manuū in accipiendo cibum ⁊ potum: ⁊ in omnibus quibus indiget. ineradicatione quoqꝫ arboꝝ. Itaqꝫ membri huiꝰ creatiofuit in eo mollis atqꝫ flexibilis: vt poſſit retinere cibuꝫquem accipit extra: ⁊ adducit ad os. Item ꝓpter anhelitum: ⁊ ꝓpter traditionē eius in exitu: ⁊ ꝓpter manſionem eius in aqua poſuit natura additamētum illud lōgum: potens inuolui ⁊ duplicari. Itaqꝫ priuauit ipſuꝫnatura vſu pedum. vtitur aūt illo additam̄to: ſicut vtūtur animalia pedibꝰ anterioribus. Huic naſus eſt quaſi calcaneꝰ ex cartilagine creatꝰ quo vtitur loco manusPer hūc cibos ⁊ potus accipit ⁊ ori ſuo reddit. ac ꝑ ipſum domino ſuo qd̓ voluerit. Soluſqꝫ animaliū hoc facit. In aqua quoqꝫ cum natat eo inſpirat: ⁊ aquā eicit.huius ſiquidē animalis natura cōueniens ad habitandum in deſertis ⁊ prope aquas: vt ſit cibꝰ eiꝰ in humido. Et quoniā eſt animal habēs ſanguinem ⁊ difficileambulat a loco ſicco ad humidū: ꝓpter hoc indiget hanelitu multo: ſecundū corꝑis eius magnitudineꝫ. Beniqꝫ ſicut homines in aqua ſubmergētes ſe: preparāt in

ſtrumentū ſibi quo hanelant in aqua lōgo temꝑe: vt ꝑueniat illis aer in humido mediāte iſto inſtrumēto: ſicetiam ingeniata fuit natura dando elephantis additamenta longa: que illi ſuꝑ aquā eleuant: quādo natant:ad aerem attrahendū. vtūtur etiā hiis vociferādo. Sꝫelephas quādoqꝫ vociferatur per os ſine naſo: ⁊ tunceius vociferatio eſt cū multo ſpiritu: ſicut quādo magnus inanhelat homo. Cum autē ex ꝑte naͣſi vociferauerit: tunc ſicut fiſtula dulciſſona erit. ¶ Pliniꝰ libro. xi.Elephas circa nares ore ip̄o ſternutamēto ſimilē eliditſonum. ꝑ nares aūt raucitati tubaꝝ. Anima ſiue anhelitus elephātis ſerpētes extrahit: ¶ Ambroſiꝰ. Equꝰquidem ⁊ bos ꝓlixiora colla ſortiti ſunt: quoniam herbas paſcūt. Elephas vero qꝛ cunctis eminētior inclinare ſe nō poteſt ad paſcendū. habet ꝓmuſcidem. id eſt roſtrum in anguis ſimilitudinē: ad colligendū cibuꝫ ⁊ laigo potui humorē infundendū. que videlicet ꝓmuſcidiseſt concaua: vt ad reſtringenda tante beſtie ſitim in plenos lacꝰ hauriat. ¶ Ex libro de naturis reꝝ Elephasergo animal videlicet magnū ⁊ robuſtum habet roſtrūdecem cubitoꝝ prominēs quaſi amplum inteſtinuꝫ. excarne cartilaginoſa ⁊ dura: quod promuſcidē vocant. ⁊vtitur eo loco manus ad omnē actuꝫ habituato. Unde⁊ ꝑ hunc cibum ⁊ potum capit ⁊ ori ſuo reddit. Naꝫ ⁊vinum. quod natura libēter bibit ſibi datum: promuſcide ſorbet: oriqꝫ infundit: ⁊ tunc palato iocūditatem ſentiens: ore mulcebri ꝯgratulatur danti ⁊ċ. C XLVIII.¶ De etatibus et morbis et nocumentis elephantorumPlinius li. viii.Lephantoꝝ iuuentus ab anno ſexageſimo incipit. viuūtqꝫ plures annis ducētis. ⁊ quidaꝫ etiam tricētis. Frigoris impatiētes ſunt: inflationem ⁊ profluuiū alui ſentiūt. Olei potu tela que corpori eoꝝ inheſerant: inuenio decidere. a ſudore vero facilius adhereſcere. Animaliū maxime murem oderunt⁊ cruciatum in potū maximū ab hirudine ſiue ſāguiſſuga: cū in ip̄o amne cānali ſe fixerit: ſentiunt. Draco. vtdictū eſt ſupra. cōtra elephātem pugnat: oculoſqꝫ maxime petit. ita fit vt plerūqꝫ ceci ⁊ fame ac meroris tabecōfecti reꝑiantur elephāti. Rinoc eros quoqꝫ īpugnatcornu aluum petēs quē ſcit eſſe molliorem. Elephantisterrā ediſſe tabificum eſt: niſi ſepius mādant. Elephascameleōte verme caſu deuorato: occurrit oleaſtro huicſuo veneno. Setarū nullum habent tegumentū: nec incauda quidem p̄ſidium abigendo tedio muſcaꝝ ¶ Solinus In elephātis candore dentiū iuuentus intelligit̉quoꝝ alter ſemꝑ ī miniſterio eſt. Alteri parcitur: ne hebetatus aſſiduo reꝑcuſſu minꝰ vigeat: ſi fuerit dimicandum. Cum aūt venatu premūtur. vtroſqꝫ pariter affrīgunt: vt ebore damnato nō requirātur. Hanc em̄ ſibicauſam ineſſe ꝑiculi ſentiūt viuūt annis tricentis īpatientiſſimi frigoris. Odorem muris maxime fugiunt.¶ Ambroſius. Elephas itaqꝫ tauros formidat: murētimet: Nec amplius miror elephātem. quia procerꝰ eſtꝙͣ murem: quia clephāti terribilis eſt. Elephāti tricentis ⁊ amplius annis ferūtur vitam producere. quia cūartus habeāt compactos: nō diſtinctos: ſi diu ſteterintaut velocius cucurrerint: aut iugiter ambulauerint eorum genua vexantur ⁊ plante. ¶ Eſculapius ex librode ſenſibus. Elephas cū arietem viderit: timet illum ⁊fugit ¶ Areſtotiles. Elephantis nocet ventus: ⁊ ſi cōmederit elephas terrā: moriet̉: niſi fuerit ad hoc aſſuetus. ⁊ forte lapides trāſglutiet. Accidit aūt eis ⁊ infirmitas inflatiua. propter quā nō poſſunt vrinā aut ſtercus eiicere. cum aūt vexatur elephas ex eo ꝙ nō dormierit eius ſpatule cum oleo et aqua vngantur et curabit̉Si vero doluerint eius ſpatule: caro porcina aſſata ſuper ſcapulas illius ponatur: et ſanabitur. Accidit eisquādoqꝫ dolor iuncturaꝝ: et cōtra hoc iuuat eos potꝰ