Druckschrift 
Scriptum super primo libro sententiarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſtinclio.39.

cuius racō non dependet ab eſſein actu Vnde ſi nunꝙͣ ponanturinfinita reduci in actū ſucceſſiōetemporis. dicitur potētia ſimpliciter infinitorum. ſcientie autemobiectum eſt veruꝫ qd̓ cum enteconuertitur. Vnde nō poteſt dici ſcientia ſimpliciter eorū que nōhabent eſſe in actu ẜm aliquodtempus. ſed ẜm quid tm̄. ſicut ⁊ẜm quid eſſe dicuntur in pobentia cauſe. Ad quintum dicendum ꝙ intellectus diſcurrens ꝑrem non poteſt comprehendererem infinitam. quia fiment eamnumerando partes eius. ſed ſcientia diuina ſine diſcurſu vniformiter eſt vnius et multorum finitorum et infinitoꝝ. Sextīconcedimus. Ad ſeptimū dicendum ꝙ intellectus diuinꝰ n̄intelligit res pertranſeūdo. Vn̄obiectio non ꝓcedit. Ad octauum dicendū ꝙ omnia que deꝰſcit ſunt in ipſo vnum. et non diſtinguūtur niſi per diuerſos reſpectus. non eſt autem inconuemens reſacōnes que ſequūtur operationem intellectus eſſe infinitas. vt Auicenna dicit.einde queritur dediuina prouidentia. Etcirca hoc duo querūtur.Primo quid ſit. Secundo vtruꝫomnium ſit.d̓ primum ſic proceditur. videtur ꝙ ꝓuidentia pertineat ad ſcientiam. ſicutem̄ dicit Soecius in. 5. de conſo

latione. prouidentia dei dicitur.quia porro videt quaſi a ſpeculaeternitatis. ſꝫ videre pertinet adſcientiam. ergo videtur ꝙ etiamꝓuidentia. Itē videtur ꝙ adomnipotentiā. Dicitur em̄ Sapien. 14. Tu autem pater gub̓nas omnia ꝓuidentia. ſed gubernatio pertinet ad pōtentiam. vthabetur ad Heb̓. pͥ. Portansqꝫomnia et c. ergo videtur ꝙ ꝓidentia. Iteꝫ videtur ꝙ ad voluntateꝫ. ſicut em̄ dicit DamaſProuidentia eſt diuina voluntasẜm quā omnia in finem conuenientem deductionem acciptunt. ⁊ita videtur expreſſe ꝙ ad volurtatem pertineat. Item videtꝙ ſit idē qd̓ diſpoſico. Sicut em̄dicit Boecius. prouidetia eſt ratio in ſūmo ominū principe cōſtituta per quaꝫ cuncta diſponit. ſꝫdiſponere eſt diſpoſicōnis. ergovidetur ꝙ diſpoſitō d̓iuina et ꝓuidentia idem ſint. Item videtur ꝙ ſit idem qd̓ fatuꝫ Cōparatio em̄ alicuius ad diuerſa nō diuerſificat eſſentiaꝫ eius. ſed prouidentia et fatum non differuntniſi ẜm comparationeꝫ ad diuerſa. ſicut em̄ dicit Boeciꝰ. modiquo res geruntur cuꝫ ad diuinācognitonem refertur ꝓuidentiadicitur. Cum vero ad res ipſas q̄geruntur fatuꝫ vocatur. ergo videtur ꝙ ꝓuidentia et fatum nondifferunt per eſſentiā. Reſpōdeo dicendū ꝙ iſta tria. ſcientiadiſpoſitio et ꝓuidentia ſe habentper addicōnem vnius ad alteꝝ

P j.