Diſtinctio.39.

ſcientia noſtra variat̉ ſcibili immobili permanēte. ita ſcibile mutatur ſcientia dei non mutataAd. iij. dd̓m. ꝙ licet aliqͦ mōconcedat̉ ꝙ deus p̄t ſcire aliquidaliud ab hijs que ſcit. non tn̄ videtur poſſe cōcedi ꝙ poſſet ſcireplura ꝙͣ ſcit qꝛ cū dicit̉ plura deſignatur cōparatio ad aliquid jexiſtens. cū quo hͦ non erat. ⁊ hͦnon poteſt eſſe vt iſta duo ſintſimul vera. prius neſciuit et modo ſcit. nec hoc ipſe p̄t. et ita ptꝫꝙ cū dicit̉ poteſt plura ſcire aliquo mō ꝑtinet ad ſenſum cōpoſitum. Vn mgr̄ ſimpliciter nō concedit ſed opinionē narrat. et ſil̓rnon debet cōcedi ꝙ ſcientie eiusaliquid addat̉. nec aliqͥd huiōiqd̓ facit intellectū ſenſus cōpoſitiſi tn̄ concederet̉ non tn̄ ſequeretur ſcientiā poſſe augeri. qꝛ ipſeper vnū et idem ſcit ml̓ta et pauca qd̓ eſt primum et per ſe obiectum ſcientie eius .ſ. eſſentia ſuaque eſt ſimilitudo rerum. ¶ Adquartum dicendū ꝙ ea que nonſunt deus non ſcit ſcientia viſicnis. et de hac tm̄ hīc loquimur.Adtercium ſic proceditur. videt̉ ꝙ deus ſciat īfinita. ſcientia em̄ numeratur ẜmſcita. ſed in pſalmis dicit̉ ꝙ ſapientie etius non eſt numerus. gͦſcita eius ſunt infinita. ¶ P. deus non alio mō ſcit quaſdā ſpecies numeroꝝ ꝙ alias. ſed quaſdam ſcit actu et determinata ſci

entia quaſcunqꝫ aliquis hō ſcitcum ergo ſpecies numeroꝝ ſuntinfinite. videt̉ ꝙ ipſe ſciat in ſinita determinabe. ¶ P particularia ſunt infinita. ſed deus ſcit ꝑticularia ſicut ſupra dictuꝫ eſt. etgo ſcit infinita ¶ P potentiaſua eſt infinita. et dicit̉ infinitorum ſimpliciter: ſed nihil pōt facere niſi per ſcientiā. gͦ videt̉ ꝙſcientia eius ſit infinitoꝝ ſimpliciter. Sed cōtra quicqͥd ſcit̉ perfecte ſcientia comp̄henditur: ſedquicquid cōmp̄henditur intellectus cōprehenſione finit̉. vt ditit Augꝰ in libro de videndo deum. et ph̓s in. ij. methaphiſice.cū ergo infinitū non poſſet finicividet̉ ꝙ a nullo intellectu poſſꝫperfecte ſciri. Si dicat̉ ꝙ ꝙͣuisſit infinitum in ſe tn̄ ꝯparatū adintellectū diuinū infinitū: finitueſt. ¶ Contra qd̓ dicit̉ de aliquodiuerſimode reſpectu diuerſorūeſt in genere relationis. ex hocem̄ ꝓbat ph̓s magnū et paruūrelatiua eſſe. ergo quicquid p̄dicatur de aliquo abſolute cuicunqꝫ comꝑetur cōueniet ſibi. ſed eēinfinitum eſt p̄dicatum abſolutum; ergo qd̓ in ſe eſt infinitumreſpectu nullius poteſt dici finitum. ¶ P. infinitum finito nifinitum eſt quia non poteſt tranfiri ab eo. ſed ſicut infinitum nonꝑtranſit̉ a finito. ita non pertraſitur ab infinito vt probatur inſexto phiſicorum. ergo infinitum neqꝫ reſpectu finiti neqꝫ reſpectu infiniti finitum eſt.