Diſtinctō35
¶ Diſtinctio. xxxv.vnqꝫ diſſeruimusetc. ¶ Poſtquā determinauit nigr d̓ ꝓceſſiōe diuinaꝝ ꝑſonarumii vnitabe eſſentie queeſt principtū creaturaꝝ et cauſaanteꝙͣ de creaturis determinetꝓſequitur ea in quibꝰ conſiſtitperfcā ratio principij ſcd̓m ꝙ deus principiū creaturarum dicit̉.ratio auteꝫ principij efficiētis inhijs que agunt per neceſſitateꝫnature ſufficienter conſiſtit ī potentia et virtute perfcā quā conſequitur effectus niſi ſit impedimentū ex parte recipietis. ſed hͦnon ſufficit in hijs que agunt ꝑvoluntatem imo ſupra hoc exigitur ſciēcia et voluntas vt oſtēdit ph̓s in. ix. metha. Et iō hecpars diuidit̉ in tres partes. Inprima determinat de ſciēcia dei.In ſecūda de potentia. xlij. di.Nūc de ompo. ⁊cͣ. In tercia debonitate et volūtate. xlv. di. Iāde volūtate dei. ⁊cͣ. ratio autē ordinis eſt quia ſciēcia ad plura ſeextendit ꝙ potentia. Eſt enimta bonorum ꝙͣ maloꝝ quoꝝ nōeſt potētia que etiā ad plura ſeextēdit ꝙ voluntas. qꝛ volūtasetm̄ reſpcū illoꝝ bonorū q̄ ſuntvel erunt vel fuerunt. ſed potētiaeſt vlteriꝰ infinitorū alioruꝫ quefacere poſſet. Prima diuiditur īduas In pͥma determinat de ſcientia in cōmum. In ſecunda dequādā ſpecie ſciēcie dei que ſpecialem difficultate affert .ſ. de pre
deſtinatione. xl. di. Predeſtinatio eſt de bonis ſaluandis etcͣPrima in duas. In pͥma oſtendit quoꝝ ſit dei ſciētia. In ſecunda qualiter ſe habeat ad res ſcitas. xxxviij. di. Nūc ergo ad ꝓpoſitum reuertamur ⁊cͣ. Primain duas In pͥma oſtēdit ꝙ ſcientia dei vniuerſaliter eſt oīm. Inſecūda oſtēdit quo ea que deusſcit in dei ſciētia eſſe dicūtur. xxxvj. di. Solet hic queri cū omīadicātur ⁊tc̄. Prima in duas. Inpͥma oſtēdit ſciēciaꝫ dei eſſe om̄ium In ſecūda ex hoc duas ꝯcluſiones inducit ibi. Preterea omma dicūtur. Circa primū duo facit. Primo on̄dit ncc̄itatem tractatus. Scd̓o ꝓſeqͥtur ſuā intētionem ibi Sciendū eſt ergo ꝙ ſapiēcia ⁊cͣ. Et circa hoc duo facitPrimo on̄dit qūo d̓ina ſcientiaracōe diuerſoꝝ ſcitorum diuerſimode nominat̉. Secūdo oſtendit que iſtoꝝ nominū eē res creatas actu exigant et que nō ibi.Hic conſiderari oportꝫ ⁊cͣ. Et cihͦ duo facit. Prīo on̄dit que nomina deo non competūt creaturis remotis Scd̓o on̄dit que nomina nichilominꝰ ſibi cōueniūt:ſi creature non eſſent ibi. Sciencia vero vel ſapīa. ⁊cͣ. Circa pͥmūtria facit. Primo oſtendit veritatem. Secundo inducit obiectōem in contrarium ibi. Adhoc autem ita. etc. Tercio ponit ſoluconem ibi. Ad hoc iuxtamodum noſtre etc.