Diſtinctio.15.

gratumfacientis. Sed dona ꝑtinentia ad intellectū que aꝓpriatur filio. non ſunt dona gratūfacientia. cum ſint cōmunia boniset malis. vt dicit̉. j. Choꝝ. xiij.Si habuero omnē ſcientiam ⁊cͣergo filius non dicit̉ mitti inuiſibiliter in donis ſibi appropriatiset ita nullo mō. ¶ In contrariūeſt qd̓ habetur ſapiētie. ix. mitbeillam ſapientiā de celis .ſ. tuis⁊cͣ. non aūt loquit̉ de ſapientiaeēntialiter dicta quia illa nō mittitur. cū non ſit ab alio. ergo loquitur de ſapientia genita que efilius. ¶ Itē Augꝰ ſicut filiumgenerari eſt ip̄m eſſe a prē. ita filium mitti eſt cognoſci ꝙ ſit apatre. Hoc autē contingit ergoet filium mitti ¶ ℟º. dd̓. ꝙ ſicutin exitu rerum a principio diciturbonitas diuina in creaturas procedere. inquantū rep̄ſentatur increatura per ſimilitudinē bonitatis diuine in ipſa receptaꝫ. ita inreductione roalis creature in deum: intelligit̉ proceſſio diuine ꝑſone que etiā miſſio dicit̉. inquatum ꝓpria relatio ipſius d̓ine ꝑſone repn̄tatur in anima per ſil̓itudinem aliquā receptam. q̄ eſtexemplata ⁊ originata ab ip̄a ꝓprietate relarōnis eterne. ſic̄ ꝓprius modꝰ quo ſpūſſanctus refertur ad patrem eſt amor. et ꝓprius modus referendi filiuꝫ inpatrem eſt qꝛ eſt verbum ipſiusmanifeſtans ip̄m. Vn̄ ſicut ſpitituſſanctus inuiſibiliter ꝓceditin mentē per donū amoris. ita ſi

lius per donū ſapientie. In quoeſt manifeſtatio ipſius patris.qui eſt vltimū ad quod recurriꝰet quia ẜm receptione horuꝫ donorum efficit̉ in nobis ſimilitudo ad ꝓpria perſonaꝝ. Ideo ẜmnouum eſſendi modum ꝓut reseſt in ſua ſimilitudīe dicunt̉ perſone diuine in nobis eſſe ẜm ꝙnouo modo eis aſſil̓amur. et ẜmhoc vtraqꝫ proceſſio d̓r miſſio.Vlberius ſicuti p̄dicta originantur ex ꝓprijs perſonaꝝ. ita etiāeffectum ſuū non ꝯſequunt̉ vtconiungāt fini niſi virtute d̓inarum perſonarum. quia in formaimp̄ſſa ab aliquo agente eſt virtus imprimentis. Vnde in receptione huiōi donorum. habent̉perſone diuine nouo mō. quaſiductrices in finē vel ꝯiungentesfini. Et ideo vtraqꝫ proceſſio dicitur datio inquantū eſt ibi modus nouus habendi. ¶ Ad primum ergo dd̓m. ꝙ ad rationeꝫmiſſionis non requirit̉ ꝙ ibi ſitcognitio actualis perſone ipſiusſed tm̄ habitualis. inquantū ſcꝫin dono collato qd̓ eſt habitusrep̄ſentatur ꝓprium diuine perſone. ſicut in ſimilitudine. et itadicit̉ ꝙ mirti eſt cognoſci ꝙ abalio ſit per modū rep̄ſentationisſicut aliquis dicit̉ ſe manifeſtare vel facere ꝯgnitionē de ſe inꝙͣtum ſe rep̄ſentat in ſua ſil̓itudīeSed tamē me habere actuale donum in quo perſona diuina dat̉non poſſum ſcire certitudinaliterin actu. ꝓpter ſimilitudinē actuū

o 3.