Diſtinctō18

Contracium oſtenditur per auttoritates in lrā. ¶ Pcōtingit alique ex temꝑe hre ſpm̄ſanctumqui prius non habuit. ſed ſpi. ſāctus non hētur niſi vt procedesa pre ⁊ filio cum ſit donū vtriuſqꝫ. ergo eſt eius aliqua ꝓceſſioteporalis ẜm quā procedit ad ſāctificādū creaturā vt in ſrā dicit̉¶ ℟dd̓m ꝙ ꝙuis in per ſonisdinis ꝓpe loqn̄do dicatur proceſſio ẜm roem exitus a principio q̄non nccariotendit in aliud. tamproceſſio ſāctiſpus ex mō ſue ꝓceſſionis habꝫ inꝙͣtum ſcꝫ procedit vt amor ꝙ in aliuꝫ tendit ſicut in obiectū ſcꝫ in amatū. Etqꝛ proceſſiōes perſonaꝝ eterneſūt cauſa et racō productōis crealuraꝝ Ideo oportꝫ ꝙ ſicut generatio filij eſt ratio totius ꝓductionis creature ſcd̓m ꝙ diciturpater in filio ōmā feciſſe. ita etiāamor patris tendens in filiū vtin obiectū. ſit ratio in qua deusomne effectum amoris creatui̓slargiatur Et inde eſt ꝙ ſpūſſcūsqui eſt amor quo pater amat filiū. eſt etiā amor qͥ amat creaturam impartiēdo ſibi ſuam perfectionem. Poterit ergo proceſſioiſtius amoris dupliciter conſiderari vel ẜm ꝙ tendit in obiectueternū. et ſic dicetur eterna ꝓceſſio. vel ẜm ꝙ procedit vt amor īobiectum creatum. inꝙͣtum ſcꝫper illum amore creature aliqͥda deo ꝯfertur. et ſic dicet̉ proceſſio temporalis ex eo ꝙ ex nouitale eſſcūs ꝯſurgat noua relatio

creature ad deum. rōne cuius odeū ſub noua habitudine ad creaturā ſignari. vt ptꝫ in omnibꝰque de deo ex tꝑe dicūtur ¶ Adj. ergo dd̓m ꝙ generatio ex racōne ſui non dicit reſpcm̄ niſi ad eua quo eſt generacō. Hoc auteꝫpoteſt eē dupliciter in filio. aut ſicut a quo accipit diuinaꝫ naturāet ſic eſt generatio eterna a prē.aūt ſicut a quō accipit naturā humanaꝫ. et ſic eſt deporalis generatio a mnrē. Proceſſio autē ſanctiſpūs vt dc̄m eſt. non ſolū dicreſpectū ad principiū a quo procedit ẜm que eterna tm̄ eſt. ſicutet generatō. ſed etiam importatreſpom̄ ad eum in que procedit.ẜm quē teporalis dici poteſt ¶Ad .ij. dd̓m. ꝙ in ꝙͣtum per amorē qui eſt ſpūſſanctꝰ aliquoddonum creature cōfertur: nullamutatio vel variatio fit in ipſo amore. ſed in eo cui ꝑ amorem aliquid datur. ſi tamen mutatio etnon potius perfectio: dici debetEt ideo ille temporalis reſpectus non ponitur circa ſpin̄ſāctūrealiter. ſed ſolū ẜm racōem Realiter autē in creatura que mutatur ſicut etiaꝫ fit cū dicitur deꝰdn̄s ex tꝑe. ¶ Ad. iij. dd̓ꝫ. ꝙoperatio d̓iuina dupliciter p̄t cōſi derari. vel ex parbe oꝑantis. etſic eſt eterna. vel quantū ad effectum operacōīs et ſic pōt eē temporalis. Sed en quia deus nonagit per oꝑacōem quē ſit mediainter ipſum et operatū. ſed ſuoperatio eſt in ipſo. et eſt tota