DiſtinctioQuinta

forme ſeruil̓ .i. non ponimꝰ naturā humanā cum diuina vnuꝫeffectum in natura. Nec rurſuscorporali. ⁊cͣ i. hoc qd̓ dn̄s dic̄Io. xiiij. Ego in prē et pater inme eſt. non dicimꝰ intelligendūhoc mō vt pater ſit in filio hocmō Quo inſinuat̉ .i. manifeſtatur corpus eē in corpore. Sꝫ exeo .i. ex prē Genita naturā eiuſdē ge .i. eiuſdē virtutis et rōis. ſicut hūanitas eſt eiuſdē generisin ſorte et platōne .i. ipſū genitū hn̄tem talem naturā dicimusHabuiſſe in ſe naturā g̓g̓. i. patris gignētis. vel pōt exponi naturā genita. qꝛ per generatōemaccepta in filio. et gignens quiaeſt principiū generatōis in prēNunqͥd vnige. deo. hoc dicit cōtra Arrianos qui dicebāt filiumminorē pre. qꝛ nō ingenitus ē ſicut pater. ſed non ſeqͥtur. qꝛ ip̄eeſt vnigenitus patris. et per generacōem totam naturā patrisaccepit. ⁊ hoc eſt qd̓ dicit In natura vnige. ⁊cͣ. non̄ eſt aliude i.ab alio ꝙ a prē Et idro non refertur ad aliud .i. ad aliā perſonam ꝙͣ ad prēm. inꝙͣtum filiuseſt. qꝛ ad ſpm̄ſanctum referturinꝙͣtum ſpirans eſt. Vel aliteraliunde .ſ. ꝙͣ de eſſentia patris.ad aliud. Sil̓r ꝙͣ ad eēntiam vl̓naturā quaſi non hn̄s diuinā naturā ſed aliaꝫ In vno ſubſiſtit .i.in vnitate d̓ime nature. Ex vnoid eſt ex prē vel ex vnitate naturepatris Ac ſi in generacōe filij. ⁊cͣvult oſtendere qualiter filius ſit

in parre ⁊ econuerſo. hoc modopater per generatione dat naturam ſuā filio. ergo cum pater ſitimimutabilis non amittit natura ſuam ſed ſeqͥtur eam. qꝛ vbi ēnatura ſuā eſt et ipſe Vnde cumnatura ſua ſit in filio ipſe eſt ī eoSil̓r ecōuerſo filius accipit naturā quā pater hꝫ et cum ipſe ſitimmutabilis non dimittit natura ſuam Vnde cū natura eadēmnumero q̄ filio datur remaneatin prē. filius manet in pre Et d̓rinde īmutabil̓ ex ī et de mutor aris In r̓gnū fi. ca. col̓. j. dupliciter exponitur. Pōt em̄ caritasteneri eſſentialiter et tūc erit ſenſus. filij ca. ſ. i. filij ſb̓ſtantie ſueQd̓ qualiter intelligendum ſitmagiſter infra on̄det. Pōt etiābeneri notionaliter et tunc ei̓t locutio emphate. ſicut ꝯſuetū eſtin ſcriptura ꝙ aliqͥs dicat̉ eſſe filius alicuius qd̓ maxime ſibi cōpetit ſicut yſa. 5. in cornu fi. oleiAd lrām oſtendens locū oleo abundāteꝫ. et. j. re. 27. Filij mortis eſtis .i. digniſſim morbe. Etſimiliter dicit̉ vnigenitus dei filius caritatis. qꝛ in ipſo maximecaritas patris qͥeſcit. Hijs verl̓premiſſis ⁊cͣ. Hic ex p̄miſſis auctoritatibꝰ elicit quatuor ꝓpoſicones que ſue ſentētie vident̉ ꝯtrarie Quaꝝ vna eſt ꝙ natura cōeterna de deo eſt in quo videturdici natura genita. et hanc exponit ibi. Vt cū ſine pͥ. Secunda ēpater genuit id quod ipſee quāexponit ibi. Ex quo ſenſu ⁊cͣ.

g 2