qexta etas mundi Folium CClxxxii

imm nicolao iureiurādo regnaꝫ reſtitueret.porſius principatu ſuſcepto cū prudētiſſimusſet herculē ⁊ ſigiſmundū relegatos reuocauit. ⁊os gc nicolaū tanqͣꝫ filios cariſſimos oēs hūitrat aūt diuinaꝝ humanarūqꝫ litterarū egrenie doctus. ⁊ doctoꝝ viroꝝ amator. Hic vrbeꝫterrarie miris edificijs ornauit. Nā arcē nouaꝙ curiaꝫ pulcerrimis edificijs clariorē reddidit.Monaſteriū inſuꝑ toto orbe celeberrimū ingēnimpēſa ordini carthuſienſiū a ſolo ꝯſtruxit.deniqꝫ anno regni ſui. xxij. in pace qͥeuit. Eiꝰ corpus apud carthuſiēſes ingenti pōpa delarumvumili loco ſepeliri voluitferdinandus rex ¶ Erdinandꝰ huiusnoīs ſcd̓s. alphōſiM . regis ex ꝯcubina filius. his tꝑibꝰ patre defūctoex eiꝰ teſtamēto in neapolitanū regnū eidē ſuccedens.Alphōſo aūt ſine legitimofilio defuncto. id regnū feuIdatario ⁊ antiqͦ iure ad ſeSꝰ pe qpoſtoli cā heuolutā cenbat. Qd̓ cum calixtus pontifex armis repetereſtatuiſſet. morte ſuꝑueniēte diſturbata ſunt oīaAferdinandꝰ metu lib̓atus ab eius ſucceſſorepiopapa regni ꝯfirmatōꝫ. reclamantibꝰ gallisaccepit. Quo regno in pace adepto multos hors bello poſtea ꝓfligauit. hunc piꝰ pontifexcū vehementer diligeret. ⁊ regno cōfirmauit. ⁊ei etiā annuū cenſum in ꝑte relaxauit. Inde auxilio pōtificis Ioh̓em andegauenſem renati filiū apulia fugauit. Pio pontifici poſtmodummortuo ferdinandꝰ cum paulo eius ſucceſſore⁊ ſequētibus pontificibꝰ inimicicias ſuſcepit. ꝙpeterēt tributū qd̓ ſingulis annis eccleſie romanependebat ⁊ ob bene merita relaxari optabatInde multo maiores ſimultates cuꝫ ſenatu veneto ob cipri regnū ꝯcepit. Et turcū in venetos(vt aiūt (ꝯcitauit. Veneti igit̉ cū turco pacē cōpoſuerūt. qui oēm vim belli in regē ꝯuerterūt.⁊ hydruntū maritimā ytalie ciuitatē ei abſtulerunt. Et verendū fuiſſet niſi mahumētes morte ſublatus fuiſfet. plura dāna regno apulie intuliſſet. eo vero mortuo. difficilimo bello vrbeꝫhydrunt. rex ꝑ alphonſum calabrie ducem filium ſuum in armis ſtrennuū recepit.¶Ano adhuc ferme ſexto ⁊ quadragſimo. inter fratres beate marie theutonicoꝝ ⁊ Vladiſſaum polonie regem.deregni finibus orta queſtione. vtraqꝫ pars in

gentes copias in bellum eduxit. At primi pruteni ſiue numero militū. ſiue animi ferocia exultantes. duos gladios ꝑ fecialeꝫ. regi miſere. vtex hijs quē mallet. vnū acciperet. Is cum vitoſdo fratre de ſuo hoſtias littabant. qͥ audito feciale. non inuitꝰ inquit prelij ſignū recipio Cōſecratoqꝫ gladio quem elegerat. eo ſe ſcinxit. Etfacta pugnandi copia. lituanos qui auxilio venerant primos opponit. quorum ſtrage fatigata copia prutenorum. Et ipſa polōis ſuperuenientibus ſternit cruentiſſimo prelio. ca dieconfecto victoria regis fuit viri equeſtris ordinis ex religione quadringenti cuꝫ ipſo magnomagiſtro periere. Ceſa ex plebe multa milia. q̄ſuperfuerunt capti. Pruſſia preter oppiduꝫ beate marie omnis ad polonos defecit. Sequentibus annis Caſimirꝰ rex polonie eis ciuitatesmunitas dangl̓ ⁊ dorū abſtulit. aſſerens portionem ſui regni eſſe pruſſiam.Lbertus marchio Brandenburgenſis. annis effluxis bellum aduerſus nuVA rembergenſes enixiſſime geſſit. Greuēburgium ab eo multa vi oppugnatum eſt. Idoppidum in valle iacet viginti milibus paſſuum a Nuremberga. muro ⁊ foſſa munitum.Et cum varia damna ab vtriſqꝫ illata fuiſſentper Ludouicum Baioarie ducem. ad hos tumultus ſedandos vocatum (cum diu laboraſſet) hoc bellum poſt varias dictas ſopituꝫ fuit.Deinde cum poſt aliqua tempora inter Ludouicum baioarie ducem predictum ac marchionem Braudenburgen em. principes potentiſſimos. bellum ſuſceptum eſſet. Haud quidem iniuria. ⁊ magnatum animi fiducia contendiſſent. poſt plures ſtrages pͥncipes germanie pacem poſtulantes. Tandem vero res equo animo ſedata fuit.¶ Vdouicus Raroli riLudouicus rexgis Francie filiꝰ. hij.Francietemporibus patri in8regnum ſuccedens. Fuit autem Rarolus rex pientiſſimi animi vir. ſed ingenij ebetis. Qui cum bellum contra heinricum anglorum reIgem. Et Iohannem burgundiorum ducem excitaſpebeAſet. ⁊ multos occidiſſet. Inde ingenti cede fuſus fuit. ⁊ hij multas ciuitates adimerent. Et niſi per puellam deus miraculoſe reſtituiſſet. de cius regno actum fuiſſet.