etas mundi Folum CClxxviij

Sextapna profecti ſunt. Tunc papa in palatiū redijCeſar in pontē adriani ꝓfectꝰ eſt. vbi Albertūfratrē plureſqꝫ duces ⁊ comites ad militie pronerit honorē. ter quemqꝫ gladio ꝑcutiēs. Trecērieo die percuſſi milites reſerunt̓. deinde cumal occideret ad lateranū ſe contulerat. ſplendidum ibi conuiuiū habuit. Imꝑator igit̉ Fridericus milleſimo quadringenteſimo quinquagſimoſcd̓o āno. die. xviij. menſis Marcij imꝑtoria corona bonatꝰ. Alfonſi regis arrogonuꝫꝯcibꝰ oneratꝰ vt neapolim ſeſe cū imꝑatrice cōferret. Statuit tanto regi morem gerere. Ad renem igit̉ amicum ꝓfectus ⁊ poſt eum leonorQua aūt magnificentia neapolim imꝑator introierat conſultus arbitror reticere. Alfonſus q̄antea neptem ſuā nunqͣꝫ vidiſſet nuptā ⁊ in altolocatā amplexꝰ eſt. Māſit illic ceſar ⁊ ſanctāebdomadā ⁊ octauā paſce. Oſtendit quoqꝫ alynſus theſaurū ſuū quicqͣꝫ p̄cioſuꝫ habuit Inde ceſar naues aſcēdit romā petiturꝰ. imꝑatrixocto diebꝰ apud auūculū poſtea māſit. deindemanifredoniā ꝓfecta eſt atqꝫ illo ex loco ꝑ more venecias nauigauit. Ceſar romā rediens triduo ibi māſit. Rediens deinde Borſiū eſtenſemutine ⁊ regij lepidij ciuitatū ducē creauit quipro tāta dignitate ſuſcepta monile p̄cioſuꝫ dono ceſari dedit. qd̓ patrem vno ⁊ viginti milibus aureis emiſſe ferebat. Is (poſtqͣꝫ ſolennitas ducalis abſoluta eſt) ingreſſus nauē ꝑ flueta padi venecias petijt. Cum ciuitati proximꝰ¶ſſet nauigia infinita ⁊ artificū ⁊ nobilium ocnrrunt mirabiles ludos brebentia Frāciſcꝰ foſtari dux venetū vir grādeuus qͥ triginta ⁊ amplius ānis reipublice prefuetat cū trecētis ſenatoribꝰ obuiam venit. in auditaꝫ inſolitamqꝫ feſtiuitatem vniuerſos oſtendere. Manſit autēpud venetias diebus decem. Sumptꝰ ei ⁊ cōſorti ſue magnifice non ſolū in vrbe ſed in omni eorū territoreo prebiti ſunt. Deinde recedentēſenatus vſqꝫ ad littus profectus eſt. Fridericuspoſt miſſa ytalia cum germanie metas attigit. horribili viſu dictu mirabile viberi poteſt.qꝫturbidam acris faciem mutatumqꝫ celi vultum offenderit. qd̓ preſagiū future cladis multi iudicauerūt. Preſertim cum intellexerant qͥoam principes res nouas in germania ⁊ hunaria moliri ob regem Ladiſſaū adoleſcentenPetentem enim ytaliam ceſarem rogaueruntauſtrales. vt Ladiſlaum in paterna hereditate apud ſe dimitteret. Reiecta petitione. aucte

ribus duobus. Vlricis Altero cilie comite. altero cyrzingero ſumptis armis rebellauere. Redeuntem ex ytalia Fridericum apud nouam ciuitatem obſidione cinxere. Quibus ⁊ Heinricusroſenſis natione bohemus cum ducentis equitibus ⁊ mille peditibus ſe adiunxit. Ceſſit furēti populo Fridericus. pupillumqꝫ adhuc tenerum dedit. qui ſumma alacritate apud Vienēſes exceptus eſt. Hic glorioſus imperator interliberos ex leonora ſuſceptos primo criſtoferuꝫhabuit. quem immatura mors abſtulit. ⁊ Maximilianum ducem burgundie poſtea regeꝫ romanorum. cum filia margaretha vxore ducisAlberti in baioaria. Auſtrales autem ⁊ ſi Fridericum ceſarem accerſitis bohemis in noua ciuitate ⁊ etiam in Vienna obſederunt. Eo demum redacti ſunt. vt victores ex victo pacempeterent atqꝫ in eam rem auri ſex milia nummum quotannis penderent. Nouiſſimis auteꝫdiebus cum mathia hungarie rege bella variageſſit. qui ei nonnulla incommoda. ⁊ precipuauſtralibus intulit. Viennam ac nouam ciuit.tem in auſtria abſtulit. Que poſt mortem mathie filius Maximilianus patri reddidit. Inpleriſqꝫ tamen locis. Cum ei ſemper ingens cupiditas pacis ac etiam otij fuit. chriſtianorumprincipium proprer turcorum incurſiones conuentū precipue anno. 1471. Ratiſpone edixit.Et poſt aliquos annos Nuremberge. cū omnes proprium conmodum quererent imperauit vt ab armis diſcederent ⁊ pacem inirent.Ratus veniſſe tempus. gladios in turcorum ⁊infidelium non in chriſtianorum viſcera conuerti debere. Quam obrem anno ſalutis. 1486filium eius maximilianum conſortem regni fecit vt quod pre ſenectute ad implere non poſſetper filium regem perficeret. Cum itaqꝫ ceſar noſter inclitus habundat porentia numero hominum ⁊ copia gentium etaſqꝫ ⁊ prudentia ⁊magnificentia conueniant (que precipue ſuntad res arduas capeſcendas) Speramus vt illeaut filius eius det pacem eccleſie. Et conponatnō modo principatus. ⁊ omnem populū chriſtianum. ſed vniuerſum orbem ad vnicam veram fidem chriſtianam ⁊ ſanctam deducet eccleſiam. ad altiſſimi dei gloriam ⁊ honorem.ſublimationemqꝫ throni ſui cum laude perbetua ⁊ eterna ſalutē. quod vt diebus noſtris conſpicere valeamus pietas diuina concedat

MD tij