Opuſculum.lxxii.
tionem qua pr̄ naͣ gna̓t filiū cogͦuerunt.¶ Utꝝ vna ꝑs ſit in potētia ad aliaꝫ vl̓ oēs ꝑtesſint in potētia reſpectu totius.¶ Utꝝ potētia gnandi ſit eēntia vl̓ ꝓpͥetas.¶ Utꝝ ꝑ naͣꝫ īmutabilitatꝭ ⁊ tꝑis: aut naͣꝫ int̓mīabilitatꝭ: ⁊ ethy. ip̄iꝰ nōis ꝑueniat̉ ad naͣm et̓nitatꝭ.¶ Utꝝ ſpi .ſ. ꝑ hͦ differat a filio: qꝛ eē ab altero ꝑgnationē ⁊ eē ab eo ꝑ ſpiratōꝫ nō pn̄t vni ꝯuenire¶ Utꝝ pr̄ ⁊ fi. ſint ſpiratores ſpi .ſ. aut vnꝰ ſpiratoͣ¶ Utꝝ charitas ꝑtinet ad p̄miuꝫ eēntiale.¶ Utꝝ btītudo ꝯſiſtit in actu ītellectꝰ vl̓ volūtatꝭ¶ Utꝝ mūduꝫ eē ꝑpetuū ſit ꝓbleuma neutrum.¶ Utꝝ poſſunt eſſe infinite aīe actu.¶ Utꝝ vti ſit actus voluntatis:¶ Utꝝ actō reflexa differat ab actōe ẜm rectū .i.an eadē actōe intelligit̉ intelligibile ⁊ ip̄ꝫ ītelligo̓Explicit tabula.¶ Incipit opuſ. 72. eiuſdē .ſ. T. de ꝯcordātijs ī ꝙꝯcordat ſeip̄m in paſſibꝰ apparēter ꝯͣrijs.pl̓imi ⁊ multiErtrāſibune plexerit ſciētiaꝑdan̄. 13. In viſiōe ꝓph̓ica q̄ vſqꝫ ad tp̄usſtatutū ſignari ⁊ claudi p̄cipit̉ docemurin xp̄o oēs thezauros ſapīe ⁊ ſciē eē abſcōditos donec ſe manifeſtauerit electꝭ vn̄ tc̄ nō erit ml̓tiplexſciā cū mediū fuerit vnū ⁊ ſufficiēs ad alia cogͦſcēda. ſcd̓ꝫ nūeꝝ .n. medioꝝ inuēit̉ nūerꝰ ſciāꝝ. mediū .n. i. eēntia dīa cui oēs bt̄i ſin̄ medio creatureꝯiūgent̉ vn̄ vni nō aderit alio mediāte ꝙ vnꝰ aliūdoceat: vn̄ Ier̄. ſcriptū ē. In illa die n̄ docebit virfrēꝫ ſuū ⁊ ꝓximū ſuū dicēs. Cogͦſce dn̄m a mīo .n.vſqꝫ ad maxᵐ oēs cogͦſcēt me dic̄ dn̄s: ⁊ hͦ in plēaluce ꝑficiet̉ q̄ nl̓ nenebraꝝ ⁊ erroꝝ patit̉ vn̄ ꝑꝑ hꝰlumīs v̓tutē nll̓a oꝑi. locū hēbit ſꝫ erit vna ſcīa oīꝫcertiſſiā q̄ erit gl̓a bt̄oꝝ. In hͦ. n. gl̓abit̉ ꝗ gl̓at̉ ſcir̄⁊ noſſe d̓ꝫ p̄dem igr̄ lumē dupl̓r nob̓ in via cōicat̉vnoº modice ⁊ qͣſi ſb̓ ꝑuo radio: ⁊ hͦ ē lum̄ naͣl̓ ītellectꝰ qd̓ ē q̄dā ꝑticipato illiꝰ lucis et̓ne ml̓tū tn̄ diſtās: ⁊ ab illa deficiēs: vn̄ ꝓpt̓ nimiā diſtātiā ē qͣſin̄bra cui modicū luīs ē ad mixtū: ⁊ iō in hōibꝰ rō īuenit̉ q̄ ē ūbra ītelligētie: ⁊ in̄ ē ꝙ ſt̓ di v̓ſe opi. apd̓hōies ꝓpt̓ deſcm̄ plene lucis in cogͦſcēdo q̄ tn̄ pēitꝰ auferēt̉ cū illa lux radiar̄ ceꝑit. alioº cōicat̉ nobin hn̄dātia qͣdā ⁊ qͣſi in qͣdā ſol̓ pn̄tia ibi acieſ mētnr̄e r euerb̓at̉: qꝛ ſupͣ nos ē ⁊ ſuꝑ ſēſuꝫ hōis qd̓ nob̓on̄ſū ē: ⁊ hͦ ē lum̄ fidei q̄ nll̓aꝫ patit̉ opi. jͣ. ſuos t̓minos. totū .n. certiſſimū ē qd̓ fides hꝫ: ex qͣcūqꝫ .n. ꝑte ad fidē accedit̉ oīs intellectꝰ captiuat̉ ī obſeꝗuxp̄i: nec miꝝ cū ēt v̓itaſ creata cogat ītellectū ſibiaſſētire. di v̓ſitas igit̉ oꝑi. ſi qͣ fuerit exͣ t̓mīos fid̓iteneat̉ .jͣ. t̓mīos .n. fid̓i vniꝰ ⁊ vniꝰ moris hītēt fideles xp̄i. due nāqꝫ offēſe ī ſcpͥturis hōim inuēiūt̉ error .ſ. ꝯͣ ip̄aꝫ v̓itatē: ſic̄ in doctrīs hr̄ticoꝝ ꝯͣ fidē īuenit̉ de ꝗbꝰ ē certū ꝙ fallūt̉ in rōe hūana: qꝛ argu. ꝯͣfidē nō ſt̓ fūdata ſuꝑ pͥma pͥncipia l̓ lum̄ naͣle qꝛ d̓s
⁊ fidē ⁊ naͣlē ſciāꝫ hōi tradidit. Eſt ⁊ alia offēſa inſcripturis: ⁊ ꝗd eſt ſatꝭ frequēs difficultas .ſ. deueniēdi in mentē auctoris qd̓ dr̄ eē intm̄ a quolꝫ ſtuſtioſo. Pauci .n. l̓ nulli aliꝗd ſcpͥſerūt ꝗ ab hͦ īmunes ſint: qꝛ ẜm Augu. 5. de tri. Nūqͣꝫ fuit aliꝗs ꝗ īoībꝰ ab oībus intellige̓t̉. Sperātes igr̄ cū dei adiutorio ī oꝑibꝰ nr̄is pͥmā offenſā euaſiſſe alterā ꝙͣtuꝫ poſſibile ē vitare deſidereꝰ vn̄ q̄ in di vſis lociſ poſita ſt̓ eadē: dūtaxat q̄ occurrer̄t nob̓ d̓ hmōicogitatōibꝰ q̄ int̓ ſe aliꝗbꝰ vidēt̉ diſſona ꝗbꝰ mēsnr̄a nō ſatꝭ ē nota ſic ꝯcordar̄ intēdiꝰ vt qūo vnūqd̓qꝫ ī ſuo loco accipi dēāt ſine difficitate ſciri poſſitSupplicātes vt ſi ꝗd aliꝗs īuenerit a nob̓ n̄ ꝯcordatū ſi ei nō ſit magna cā diſcēdi ex qͣ ẜꝫ hyla. accipiēda ē ītelligētia dcōꝝ diſcretoꝝ ⁊ magis exercitatū ꝯſulat. Si v̓o nō fuerit īuentū ꝙ ſil̓ vtrūqꝫ ſtare poſſit id illoꝝ eligat qd̓ magis v̓itati ꝯſonū indicauerit. alteꝝ v̓o reuocareꝰ ſi tal̓ nob̓ diſcordiaN pº igit̉ ſnīaꝝ dixiꝰ ſb̓m theo/ occurreret.logie poſſe ſic l̓ ſic accipi ſi ꝗs hͦ vellet ī pͥmav̓o ꝑte d̓ū eē ſb̓m theologie mēorauiꝰ qd̓ veꝝ ē cūformal̓ rō obiecti in theologia ſit a d̓o ⁊ tale veꝝeſt ſb̓m. Aliud v̓o de his q̄ maͣlia ſt̓ ītelligi p̄t n̄ iddd̓ eē ſb̓m l̓ niſi forte ꝑ accn̄s: ſꝫ qꝛ reuerētie doctoꝝ ꝗ talia dixerūt in aliqͦ derogare oderiꝫ. Cōſ.in eodē li. dixiꝰ frui eē actu volūtatꝭ in ordīe ad intellectū. In. 4. v̓o. ſen. ⁊ in. 2. ꝑte ſum. ⁊ in ſūma ꝯͣgen̄. ⁊ in alijs qͣſi frequēter poſuimꝰ bt̄itudinē ꝯſiſtere in actu ītellectꝰ eēntial̓r q̄ ſibi in nullo repugnāt. ſꝫ addēduꝫ fuiſſꝫ ꝙ frui nō ē ille actꝰ abſolute in q ꝯſiſtit bt̄itudo: ſꝫ ſupͣ ip̄m addit: frui .n. cōpletit̉ actū intellectꝰ in qʰ eſt eēntia bt̄itudinis etoēm actū ꝗ ſeꝗt̉ qͣſi ꝑfectionē aliā addēs ſuꝑ actūintellectꝰ vtputa delcātionē ⁊ hmōi q̄ ꝑfic̄ oꝑatōꝫintellectꝰ bt̄i: ſicut pulchritudo iuuētutē vn̄ fruitōē de rebꝰ cognitꝭ ꝗbus volūtas delcāta ꝗeſcit ẜmaug. Rurſū qōn īmediate ſequēte vbi d vti dixiꝰꝙ vti ē actꝰ volūtatꝭ cū tn̄ eiꝰ eēntia magis ſit ī executōe qͣꝫ ī īꝑio vt ibid̓ dc̄ꝫ ē: ſꝫ hͦ dc̄ꝫ ē: iō qꝛ volūtaſſolū ē īꝑans ēt exequēs: vt pꝫ in actōiꝰ qͣs ꝑ ſeip̄aꝫfac̄: ⁊ ſic vti ē actꝰ eiꝰ vl̓ hͦ iō dcm̄ ē: qꝛ ꝯiūgit̉ cuilꝫviriū īferioꝝ qͣꝝ ē exeꝗ: ſic̄ motor ꝯiūgit̉ mobili.Cōſe. in ſolutōe vniꝰ argu. 2. di. i. argͦ 3. dcm̄ ē ꝙeadē actōe intelligit̉ ītelligibile: ⁊ ip̄m intelligeiIn pͥma v̓o ꝑte ſū. ⁊ in. 3. ſen. on̄ſuꝫ ē actōeꝫ reflexādifferre ab actōe ẜꝫ rectū: ⁊ iteꝝ in li. de aīa illudmaniᵐ eſt. ſꝫ illiꝰ dcī rō ē: qꝛ actio reflexa includitrectā: qꝛ nō p̄t ip̄m intellige̓ ītelligi: niſi intelligatip̄ꝫ ītelligibile: ⁊ iō lꝫ ip̄ꝫ ītellige̓ pͥmū poſſit eē ſin2. 2. tn̄ nō erit ſin̄ pª. Cōſe. cū q̄rit̉ vtꝝ in dīa eēntia poſſit eē pl̓itas attributoꝝ dcm̄ ē ꝙ diuerſitatrōis q̄ eſt in attributꝭ: nō tm̄ ē a ꝑte nr̄a: ſꝫ a ꝓpͥetate rei ip̄iꝰ. ⁊ hͦ veꝝ eſt: ſꝫ qūo hͦ dꝫ intelligi in pͥmaꝑte ſum. on̄ſum ē vbiq̄ſitum eſt vtꝝ nomīa dictade deo ⁊ de creaturis dicantur vniuoce: ibi eniꝫ
ieG S 4