.lxxi.Opuſculum
ſit adequans cām: ip̄a quidditas effectus accipitur vt pͥncipiū ad demōſtrandū cām eē: ⁊ ad inueſtigandū ꝗdditatē eiꝰ ex qua iteꝝ ꝓprietates eiuson̄dunt̉. Si aūt ſit effectus nō adequās cām: tūceffectuſ efficit̉ pͥncipiū ad demōſtrandū cām eſſe⁊ aliquas ꝯditiōes eiꝰ qͣꝫuis ꝗdditas cāe ſꝑ ſit igͦta: ⁊ ita accidit in ſb̓ijs ſaꝑatis. ¶ Ad. 3. dd̓um ꝙduplex ē felicitas hoīs vna imꝑfecta q̄ eſt in viade qua dicit ph̓s: ⁊ hec ꝯſiſtit in cognitōe ſb̓aꝝ ſeparataꝝ ꝑ hītum ſapīe: imꝑfecta tn̄ ⁊ talis qͣlis ēin via poſſibilis: nō vt ſciat̉ ip̄a ꝗdditas. alia ē ꝑfecta in pr̄ia qua ip̄e deus ꝑ eēntiā videbit̉: ⁊ alieſb̓e ſeꝑate. ⁊ hec felicitas nō erit ꝑ aliquā ſcīaꝫ ſpeculatiuā: ſꝫ ꝑ lumē gl̓e. ¶ Ad. 4. dd̓ꝫ ꝙ ſcīe ſpeculatiue ordinant̉ in cognitōeꝫ ſb̓aꝝ ſeꝑataꝝ imꝑfectaꝫ: vt dcm̄ eſt. ¶ Ad. 5. dd̓m ꝙ nobis ſt̓ inditapͥncipia ꝗbus poſſumꝰ nos p̄ꝑare ad illā cognitionem ꝑfectā ſb̓aꝝ ſeꝑataꝝ nō aūt ꝗbus ad eā poſſumuſ ꝑtingere. Ꝙͣuis .n. hō naͣliter inclinet̉ in finēvltimū: nō tn̄ pōt naͣl̓r illū ꝯſequi: ſꝫ ſolū ꝑ gr̄am ⁊hoc eſt ꝓpter eminentiā illiꝰ finis.¶ Explicit opuſculum. 70. vꝫ p̄clare qōnes diuiTho. aꝗnatis ſuꝑ Boetio de trinitate.¶ Incipit tabula earudem queſtionum.Ueſtio pͥma de diuinoꝝ cognitione.¶ Utꝝ mēs hūana ad cognitōeꝫ v̓itatꝭ īdigeat noua illuſtratōe diuine lucis.¶ Utrū mens hūana poſſit ad dei noticiā ꝑuēire¶ Utrū deus ſit primū qd̓ a mente cognoſcit̉.¶ Utrū ad diuine trinitatꝭ cognitōem mēs hūana ꝑ naͣlē rōnem ꝑuenire ſufficiat.¶Ueſtio ſcd̓a d̓ manifeſtatōe diuine cognitionis.¶ Utrū diuina liceat inueſtigādo tractare.¶ Utꝝ de diuinis q̄ fidei ſb̓ſunt poſſit eē ſcīa.¶ Utꝝ in ſcīa fidei que eſt de deo liceat rōnibusph̓icis vti.¶ Utꝝ dīa ſint velāda nouis ⁊ obſcuris verbis.Ueſtio tertia de his q̄ ꝑtinent ad cōioneꝫqfidei.¶ Utꝝ humano gnī fides ſit neceſſaria.¶ Utꝝ ſides ſit diſtinguēda a religione.¶ Utꝝ fideſ xp̄iana ꝯueniēter noīet̉ catholica vl̓vniuerſalis.¶ Utꝝ hec ſit vera ꝯfeſſio ꝙ pr̄ ⁊ fi. ⁊ ſpūſſanctuſſunt vnus deus.Ueſtio quarta de his q̄ ad cām pl̓itatis ꝑtinent.¶ Utꝝ alteritas ſit cā pl̓itatis.¶ Utꝝ varietas accidētiuꝫ faciat diuerſitatemẜm numerum.¶ Utꝝ duo corpora poſſint eē vl̓ ītelligi ſil̓ eē inin eodem loco.¶ Utꝝ varietas loci aliꝗd operet̉ ad dr̄iam ẜmnumerum.
Ueſtio. 5. de diuiſione ſpeculatiue ſcīe.Utrum ſit ꝯueniēs diuiſio qͣ diuidit̉ ſpeculatiua in has tres ꝑtes naͣlem .ſ. mathematicam ⁊ diuinam.¶ Utꝝ naͣliſ ph̓ia ſit de his q̄ ſunt in motu ⁊ maͣ.¶ Utꝝ mathēatica ꝯſideº ſit ſine motu ⁊ maͣ.¶ Utꝝ diuīa ſcīa ſit de his q̄ ſt̄ ſine maͣ ⁊ motu.Ueſtio. 6. de mōis quos ſpeculatiue ſcienq tie attribuit.¶¶ Utꝝ oporteat v̓ſari in naͣlibus rōabil̓rin mathēmaticis diſciplinabil̓r: ⁊ in diuinis ītelligibiliter.¶ Utꝝ in diuīs ſit oīno ymaginatio relinquēda¶ Utꝝ intellectus noſter poſſit ip̄am diuinā formam inſpicere.¶ Utrum hͦ poſſit ꝑ viam alicuius ſcīe ſpeculatiue.¶ Explicit tabula qōnum diui Thome aꝗnatisſuꝑ Boetio de trinitate.¶ Incipit opuſculū. 7i. vꝫ libellus ſancti Tho. d̓vicijs ⁊ v̓tūtibus nūero quaternario ꝓcedens.ſunt virtutū ſpēs .ſ.¶ AliuO. prudētia: ex hac memoria: intelligētia: ꝓuidētia dignitas.Iuſticia ex hac religio pietas gr̄a: v̓it aſfortitudo ex hac magnificētia: ꝯfitētia potētia ꝑſeuerātia. tēꝑantia ex hac ꝯtinētia obedīa clemētia⁊ modeſtia. Prīa p̄dictaꝝ v̓tutū hoīem ad agnitionē ꝑducit. ſcd̓a dilectionē dei ⁊ ꝓximi ẜuat. tertia vincit aduerſa mortēqꝫ ꝯtēnit. quarta volūtateꝫ repͥmit ⁊ tꝑat oīa. p̄ma intelligit: ſcd̓a diligit.tertia victoriā p̄ſtat. quarta modū ponit in oībusHee quattuor v̓tutes mores ornāt: merita p̄bēt:dyabolū vincūt: celū aperiūt: qd̓ agit prudētia inp̄cauēdis inſidijs hͦ tꝑantia in ſb̓ueniēdo miſerijſqd̓ agit fortitudo in tolerādis moleſtijſ: hͦ agit iuſticia in cohercēdis vicijs. Poſſumꝰ aūt ⁊ al̓r dicere ꝙ. 4. ſunt honeſtatū ſpes. nā v̓tus ⁊ honeſtuꝫlꝫ noīa ſint diuerſa: res tn̄ ⁊ ſb̓a ꝓrſus ē eadē: ⁊ ē honeſtū ꝙ ſua vi nos trahit ⁊ ſua dignitate nos alliq̄virtꝰ v̓o ẜm ſenecā ē hītus aī in modū mature rōni ꝯſentaneus.¶ De prudētia.¶ Quatuor ſunt v̓tutes cardi .ſ. prudētia: fortitudo: tꝑantia: ⁊ iuſticia. Quatuor ſt̓ q̄ prudētia nosedocet .ſ. p̄terita ⁊ recordari: diſponere pn̄tia: futura p̄uidere: ⁊ dubia ſuſpēdere. In qͣtuor fortitudo nos inſtruit .ſ. ꝓſꝑos in ſuꝑbiā: nō erigi aduerſos ad yma nō detrudi iniurie nō ſumere vindictā ⁊ iocundā nō deduce̓ vitā. In. 4. tꝑantia nos amonet .ſ. circūcidere ſuꝑflua: reſtringere deſideria: ab illicitꝭ abſtine̓: ⁊ blandimēta reicere. In. 4.iuſticia nos edocet .ſ. honeſte viuere: alteꝝ nō ledere: ſobrie iudiciū diſcutere: ⁊ vnicuiqꝫ ius ſuuꝫtribue̓. ¶ De his q̄ ex fid̓ ⁊ ſpe ⁊ chari. ꝓueniūt.Quatuor ſunt q̄ ex fide ꝓueniūt .ſ. vittudo:
te rectituG E