Druckschrift 
Preclarissima opuscula diui Thome aquinatis sacri ordinis p[rae]dicator[um] in quibus o[mn]is phy[losophia]e [et] diuinar[um] scripturar[um] theoremata est co[m]plexus
Einzelbild herunterladen
 

De modo confitēdi ⁊ puritate conſcīe

ſunt fomēta pctōrum vicioꝝ actualiū ⁊ radicaliaad que dū aīa inordīate fert̉ oīa pctā actualia ordinant̉: ⁊ qꝛ hͦ ſit ẜm ſeptiformē modū: iō ſt̓ ſeptēpctā capitalia ex ꝗbus gnaͣtur vniuerſitas pctōꝝD Peccata in ſpm̄ſanctum.Uāuis oē pctm̄ ſit ꝯͣ deū trinum ⁊ vnū appropriat̉ tn̄ deo aliqd̓ pctm̄ eē in pr̄em aliquod in filiū aliqd̓ in ſpm̄ſanctū. Pctm̄ aūt ī ſpm̄ſanctū ē iremiſſibile in hͦ ſcl̓o: ⁊ in futuro nō: qꝛ inhͦ ſeculo nō poſſit dimitti: ſꝫ qꝛ nō dimittit̉ niſi raro: aut vix in hͦ ſcl̓o qͣꝫtū ad culpā: ⁊ modicū in futuro qͣꝫtū ad penā. Huius aūt pct̄i ſex ſunt dr̄ie: inuidia fraterne gr̄e impugnatio v̓itatis agnite deſperatio: preſumptio: obſtinatio: ⁊ finalis in pnīaPrimū eſt ꝯͣ charitatē dei inqͣꝫtū dolet ꝙ dn̄s deus ē bonus ꝗ ex bonitate ſua dat gr̄am ⁊ ē ꝯͣ charitatē ꝓximi. Scd̓m ē ꝯͣ v̓itatē fidei q̄ eſt fundamētuꝫ nr̄e ſalutꝭ. Tertiū eſt ꝯͣ mīam dei: qꝛ credit ſeplus peccaſſe qͣꝫ deꝰ poſſit ꝑcere. Quartū ē ꝯͣ iuſticiā dei: qꝛ tm̄ p̄ſumit de mīa dei ꝙ credit ſe nō d̓bere puniri de pct̄is ac ꝑ hͦ ſe relaxat ad peccādū⁊ penitere nō curat. Quintū eſt ꝯͣ gr̄am pnīaleꝫ q̄fac̄ reſilire a pct̄is ꝯmiſſis. Sextū eſt ꝯͣ gr̄aꝫ pnīalem q̄ facit p̄cauere a ꝯmittēdis ẜm ꝙ ip̄a finalisimpnīa dr̄ ꝓpoſitū nō penitēdi. Si .n. ē ſpēs pct̄iin ſpm̄ſanctū. ſcd̓m aūt ꝙ finalis impnīa dicit cōtinuatōeꝫ pct̄i vſqꝫ ī finē: ſic ē ſeq̄ la oīm mortaliūpctōꝝ que in hac vita nō remittūt̉: ⁊ maxime oīꝫſpēꝝ pct̄i in ſpm̄ſanctū: ⁊ ſic oē pctm̄ iniciū ſumita ſuꝑbia ⁊ finē hꝫ a finali impnīa in quā ꝗ deuenitpunit̉ in gehēnaꝫ a qͣ finali impnīa nullꝰ peccansmortal̓r pōt liberari: niſi interueniat gr̄a mediatoris xp̄i. Paccati deſcriptio.eUm oē pctm̄ dicat receſſuꝫ volūtatꝭ a ſuopͥmo pͥnº inqͣꝫtū ip̄a volūtas nata ē agi abip̄o: ⁊ ẜm ip̄m ⁊ ꝓpter ip̄m. iō oē pctm̄ ē inordinatio mētꝭ: ſiue volūtatꝭ circa qua nate ſt̓ eē v̓tutes ⁊vicia. Pctm̄ igit̉ actuale ē actual̓ inordīatio voluntatꝭ: vl̓ ẜm aug. Pctm̄ actuale ē dcm̄ vl̓ factūvl̓ ꝯcupitū ꝯͣ legē dei. Inordinatio aūt iſta aut entanta ꝙ ordineꝫ exterminat iuſticie: ⁊ ſic dr̄ pctm̄mortale: qd̓ natū eſt auferr̄ vitā ab aīa ip̄aꝫ ſeꝑando a deo ꝑ quē viuificat̉ aīa iuſti: aut ē tā modicaꝙ ordinē iſtū nō ꝑimit: ſꝫ aliquātulū ꝑturbat. ⁊ ſicdr̄ veniale pctm̄: qꝛ de ip̄o cito poſſumꝰ veniā obtinere ꝓ eo ꝙ ip̄m nō tollit gr̄am: nec ꝑ ip̄m īcurrit̉ inimicicia dei. Ordo aūt iuſticie ē vt bonū et̄nuꝫ p̄ferat̉ bono tꝑali ⁊ bonū hōeſtū p̄ferat̉ vtili ⁊d̓i volūtas p̄ferat̉ volūtati ꝓpͥe ⁊ iudiciū rōis p̄ſitſēſualitati hūane. ⁊ qꝛ lex dei p̄cipit hͦ ⁊ vetat oppofitū: ⁊ iō qn̄ et̓no tꝑale hōeſto vtile ſēſualitaſ rōi⁊ volūtas ꝓpͥa p̄fert̉ dei voluntati ꝯmittit̉ pctm̄mortale. de qͦ dic̄ Amb̓. ꝙ ē p̄uaricatio legis dei⁊ celeſtiū inobīa mnādatoꝝ. Hec aūt ꝯmittit̉ qn̄obmittit̉ qd̓ lex p̄cipit ſiue ſit qd̓ lex vetat. Ex qͣ

orit̉ duplex genus pct̄i .ſ. delictū ⁊ omiſſuꝫ: qn̄ v̓ebonū tꝑale plus debito mō diligit̉: ſꝫ nō p̄fert̉ et̄nō: ⁊ hoeſto p̄fert̉ vtile ⁊ volūtas naͣlis plꝰ debitoamat̉: ſic tn̄ ꝙ nō p̄fert̉ diuine ⁊ caro ꝯcupiſcit: nōtn̄ p̄fert̉ iudicio recte rōis: tūc ē pctm̄ tm̄ venialeqꝛ lꝫ hͦ ſit p̄ter legē diuinā nō tn̄ ē directe ꝯͣ eā. Sēſualis autē appetitꝰ nō p̄fert̉ recte rōni: niſi qn̄ rōei ꝯſentit: ⁊ iō pctm̄ mortale nō ꝯmittit̉ ſine ꝯſenſu. Si aūt ſenſualitas inordīate moueat̉ cū iſta īordinatio ad malū declinet: ⁊ hͦ rō nō ꝯſentiat adaliqd̓ pctm̄: qꝛ aliquomō ledit ordinē iuſticie ⁊ qꝛin ſtatu innocētie nō mouebat̉ ſenſualitas: niſi ẜꝫmotū rōis: iō ſtāte hͦ nō pot̓at ibi eē veniale pctm̄Nūc aūt qꝛ rōni repugnat ſēſualitas velimꝰ noliid neceſſe hēmꝰ ꝯmittē veniale pctm̄ aliqd̓ ꝑ primos motꝰ ⁊ lꝫ quedē ꝑticul̓r ac ſigillatiꝫ poſſint d̓nitari oīa: tn̄ nullo mō pn̄t caueri: qꝛ ſicut pctā ſūtita ⁊ pene pct̄i original̓ ⁊ actualis: ⁊ iō merito dicunt̉ venialia: qꝛ hec ip̄a digna. ſt̓ venia: veꝝ ꝗarō his ꝯſentire nō ꝯpellit̉ ſi pꝰ ꝯſenſuꝫ delectatōiſꝯſentiat̉ in opus tūc eſt plenꝰ ꝯſenſus ac ꝑ hͦ ē pct̄iꝯſumatio q̄ ꝓuenit vſqꝫ ad ſup̄mā portionē rōnisex qͣ pēdet plenitudo ꝯſenſus. Quia v̓o nō ſolū cōſenſu in opꝰ veꝝ ēt in delcātiōeꝫ ꝯſenſus ē inquoinferior ꝑs ſeꝗt̉ ſenſualitatē iō ſi in delcātionē ſenſualē rō ſēſualitati ꝯſentiat ⁊ ſuccūbat ꝓpterea ſitſb̓uerſio ordinis recti: ⁊ ſic ſit ſb̓uerſio iuſticie ꝓpt̓qd̓ ꝯmittit̉ pctm̄ mortale qͣꝫuiſ minꝰ graue: qꝛ nōſolū īputat̉ inferiori ꝑti rōis: ſꝫ ēt ſuꝑiori q̄ debuitꝯpeſcere ⁊ cohibere inferiorē ne ꝯſentiat. Confeſſio ſiue hūiliatio ſuiiſius.Cce deſcripſi cor mūdū ⁊ ꝯſcīaꝫ purā: virgͦ īmundꝰ et maculatus multū me ſcienson̄dere ⁊ meip̄m neſciēs: alienos defectꝰ diiudicans: ⁊ meos nō inſpiciēs vicia ⁊ occaſiones vicioꝝ vobis aꝑiēs: ⁊ ip̄a vicia in meip̄o corrige̓ negligēs: feſtucaꝫ in oculo alieno ꝓſpiciēs: ⁊ in meotrabē n̄ ꝯſiderās: aliene vite dux eē p̄ſumēs ⁊ moderamīa vite ꝓpͥe nō tenēs oīm mores diſcutiēs⁊ meos nō deferēs erga meip̄ꝫ cecꝰ ꝑmanēs ⁊ circa alios occl̓atꝰ exn̄s frat̓na tn̄ charitate coactꝰ qꝛoīm frm̄ aīas ſincere āplector eo maxīe quo easſentio ꝑfectā cordis affectare mūdiciā mundūqꝫcor ſollicite ac ſtudioſe ꝑꝗrere quo ip̄aꝫ attingerevaleatꝭ: vt ſupͣ ſcriptū ē: vr̄a charitatiua dilectiohumil̓r ⁊ benigne ſuſcipiat vbiqꝫ: ſicut in ſpecl̓o ⁊exēplo viſſimo viā ⁊ lanuā ꝑ quā īgredit̉ aīa ī atriuꝫ domꝰ dn̄i: qd̓ ē ꝯſcīe purita diligētiſſime ſpeculet̉ firmit̉ attēdētes ꝙ ad dcm̄ atriū nullꝰ vnqͣꝫ inhac vita ꝑuenit: niſi mō p̄dicto ſeip̄m agͦſcere ſtudeat ẜm noticiā ſibi datā a dn̄o ſuāqꝫ ꝯſcīam mūdaꝫ ⁊ īmaculatā ſeruare ⁊ ꝑ ꝯfeſſionē purā verā ⁊integrā ſuꝑius memoratē. Ip̄a nāqꝫ modꝰ ꝯfitēdiſuꝑ hūilitate ꝑfecte fundat̉ ꝓcedēs ex filiali dei timore ꝗ nō patit̉ in corde hitare pctm̄: nec circun