Opuſculum.xliii.
affectus ſinceritas qͣꝫtitas donoꝝ ⁊ vtilitas ipſorum ibi ab aīa ponderat̉ tāto aīa deo gratior effititur: ⁊ qͣꝫto oīpontenti deo ſit gratior tāto ſit oīpotenti ſemꝑ ꝓpinquior ibi tm̄ aīa gratulat̉ diuineſapiētie que ſingulis creaturis cōueniētiſſime ſingula dona reddit ⁊ diſtribuit ꝙ ꝓ ſingulis donisangeloꝝ ⁊ ſcōruꝫ vberiores gr̄as reddit qͣꝫ ſi ipſaſola ꝑcepiſſet. ⁊ potius ſingula dona eē vult in ſingulis qͣꝫ oīa in ſe ſola: ſicut nemo in aliqua partecorporis mēbroꝝ aliud eē vellet qͣꝫ diuina ꝓuidētia ordinauit teſte apl̓o. In vno corꝑe multa mēbra hēmus oīa autē mēbra eundē actū nō hn̄t: itacorpus xp̄i miſticū quod ē eccl̓a ex diuerſis angelis ⁊ ſanctis: ⁊ ex diuerſitate donoꝝ ꝯſtituit̉. Sigͦ totū corpus eēt oculus vl̓ manus vbi corpꝰ: Etſi vnus tm̄ haberet oīa dona: ⁊ officia vbi eēt eccleſia. Nec tn̄ ſequit̉ ex hoc ꝙ aīam āplius afficiat premiū accidētale .i. gratitudo qua hꝫ ex donitalioꝝ qͣꝫ ſb̓ale .i. gratuito quā hꝫ ex donis ꝓprijs:cum ex vno ſb̓ali magis beatīficet̉ qͣꝫ ex oībus accidentalibus: ſꝫ ex parte qua ꝯſiderat ordinatōeꝫdei ſapientiſſimā ⁊ optimā vult ſingula dona eēin ſingulis potius qͣꝫ in ſe ſola: ſꝫ ex ea parte qͣ bonum ꝓpriū naͣliter magis appetit qͣꝫ alioꝝ potiuſvellet om̄a ſe habere qͣꝫ alios. ſꝫ vbi gr̄a ſuperatnaͣm: ⁊ fidelis aīa diuinā ordinatōeꝫ magis qͣꝫ ꝓpriam vtilitatē amplectit̉.¶ Tertium pͥncipale gr̄aruꝫ actionis ꝓpter deū.Bi etiā anima gr̄as aget deo ꝓpter deuꝫ.Non .n. fidelis aīa pͥncipal̓r ad gr̄as agēdum ibi mouebit̉: eo ꝙ ex gr̄arum actiōegrata deo efficit̉: ſꝫ pure mouebit̉ ex diuina largitate ex qͣoīa dona effluxerūt ab initō ⁊ effluēt abſqꝫ fine: ⁊ qͣꝫto aīa minus ſibi ⁊ magis deo intēditin gr̄arum actōe: tanto beatior erit: lꝫ illā beatitudinē pͥncipal̓r nō intēdat: ⁊ tanto eius beatitudocōitati iocūdior: ⁊ tāto d̓o gl̓iſior. Ibi aīa gr̄as agꝫdeo: qꝛ ei ymaginē ſancte trinitatis imp̄ſſit iuxtaillud. Signatū eſt ſuꝑ nos lumē vultꝰ tui dn̄e. Etqꝛ ſpm̄ſanctū cuꝫ donis ſuis ⁊ oībus v̓tutibus inbaptiſmo ꝯtulit ⁊ qꝛ eā corpore ⁊ ſanguine ſuo delectabili ſepe reficit: ⁊ qꝛ ei ſacrā ſcripturā ꝯceſſitdiuinā naͣm occultā māifeſtātē oēm volūtatē ſuaꝫmāifeſtātē indicantē nobilitatē ⁊ vtilitatē oīꝫ donoꝝ demonſtrantē viācertiſſimā ad celeſtia oſtēdentē ꝑ exēpla ſanctiſſima ih̓u xp̄i ⁊ qꝛ ſine meritſuis fidē xp̄ianam ſibidedit qua credere poſſet ſacre ſcripture ꝓmiſſis ⁊ minis ꝯſilijs ⁊ doctrinis.¶ Primum pͥncipale cōgratulationis ꝑ deum.CA. VII.Bi etiā aīa ꝯtinue ꝯgratulat̉ deo in oībuſoꝑbus ſuis ꝑuis ⁊ magnis: in oībus iuditijs circa bonos ⁊ malos in oībus moribus ſuisꝑfectiſſimis: in oībus exēplis ih̓u xp̄i ſanctiſſimiſin om̄i beatitudine ⁊ ꝑfectione ſua que cōſiſtit in
potentia: ſapientia bonitate: eterna ⁊ īmenſa ⁊cͣ.Similiter ī oībus nō ſucceſſiue. nā hec om̄ia p̄dicta ꝑfectiſſima in deo eē cognoſcit. ⁊ hec gratulatio erit ꝑ deū dei filium in quo ſolo vere gauderedeo poſſumꝰ ꝗ ſolus bn̄placituꝫ patris ſemꝑ in ſūmo ꝑficit ⁊ ꝑfecit: ſicut ip̄e teſtat. que placita ſuntei facio ſemꝑ ⁊ dauid dicit de oībus alijs. Om̄sdeclinauerūt ⁊cͣ. vſqꝫ ad vnuꝫ .i. ih̓m xp̄m. ⁊ Salomon. Unum viꝝ ex oībus reperi qui ſupple d̓opatri ꝑ om̄a ⁊ in oībus cōplaceret. Mulierē aūtnō inueni.¶ Scd̓m pͥncipale gratulatōis ad deum.Ec ꝯgratulatio vehementiſſime ducit indeum: ⁊ ad deū ꝓpter delectatōeꝫ que inipſa eſt. Si .n. om̄a corda eēnt vnū cor inueſtigare nō poſſet quātam delectationē hꝫ anīain ꝯgratulatōe dei. Specialiter ꝯgraturat̉ deo d̓redēptiōe generis humani ad quā inuitat dn̄s ieſus oēs amicos dicēs. Cōgratulamini mihi oēsqꝛ inueni dragmā quā ꝑdidi. Dragme ꝑditio fuit totius generis humani a ꝯgratulatiōe ſeꝑatio.dragme fuit inuētio xp̄i ꝑ paſſionē eiuſdē ꝯgratulatiōis recuꝑatō. Et notabile ē ꝙ nō dicit ſe emiſſe: ſꝫ inueniſſe: lꝫ p̄cioſo ſanguine ⁊ aſpera paſſiōegenus humanū cōꝑauit: qꝛ intm̄ deſiderauit ſalutem generis humani ꝙ inuētioneꝫ reputauit talimō ſe poſſe hoīeꝫ a ptāte dyabolica liberare ⁊ adbt̄itudinē eternā ad quā creatus fuerat reuocareSimiliter notabile ē ꝙ etiam om̄s angelos ꝯuocat ad cōgratulandū nō dragmē: nō hoī: ſꝫ ſibi qͣſi hō dei deus eēt ⁊ tota ſalus diuina in ipſius inuentōe deꝑenderet: ⁊ quaſi ſine ip̄o beatus eē nōpoſſet.¶ Tertium pͥncipale ꝯgratiōis ꝓpter deum.Bi etiaꝫ aīa ꝯgratulat̉ deo: nō ꝓpter ſe .ſꝫpure ꝓpter deū. Tanta .n. puritate aīa efficitur in cōgratulatione dei ꝙ potius vl̓tip̄m eē beatuꝫ. qͣꝫ ſeip̄am eē beatā: īmo aīa fideliſmallet eligere oī bt̄itudine ſe ſꝑ care̓ qͣꝫ deū alicuius bt̄itudinis ⁊ ꝑfectiōis defectū hr̄e. In om̄ibuſhis ſeptē mēbris p̄dictis deus ipſe eſt cā efficiēsmaͣlis formalis ⁊ finalis. Ipſe eſt cauſa mouensaīam ad cognoſcendū: ad amādum: ad fruēdumviuendū laudādum: gr̄as agendum: ⁊ cōgratulādum. Similiter ip̄e eſt maͣ in ſe hn̄s totū quod ꝓuocare pōt aīam ad cognoſcēdum amanduꝫ ⁊c̄.hoc eſt ſapiētiam ⁊cͣ. Item ip̄e eſt cā formalis informans aīam qualiter ſe haber̄ debeat in dei cognitione amore ⁊cͣ. Similiter ip̄e ē finis ad queꝫtendit rōnis cognitio ⁊cͣ. De hijs ſepteꝫ poteſt intelligi illud Salomonis. Sapiētia diuina edificauit ſibi domū excidit colunas ſepteꝫ. Domuseſt celi emperij creatio ſeptē colūnaꝝ exciſio ē ſeptiformis p̄dicta gratia in qua ꝯſiſtit pleniſſimavera beatitudo. Qualiter autē vnuſqꝫzſe ha
iiiiquiſqꝫ ēB X