Druckschrift 
Preclarissima opuscula diui Thome aquinatis sacri ordinis p[rae]dicator[um] in quibus o[mn]is phy[losophia]e [et] diuinar[um] scripturar[um] theoremata est co[m]plexus
Einzelbild herunterladen
 

Opuſculum.lxi.

in eccl̓a taceant. In ſtatu qꝛ quedā p̄latos tm̄ aliaſubditos tm̄ in ꝯditione. Nam aliud dn̄os aliudſeruos: in ꝓfeſſione. aliud clericos: aliud laycosin fortuna. aliud diuites: aliud pauꝑes: et ſic dealijs hoīum differētijs: ſꝫ mandatū primū gnaͣleē: et ſcd̓m ſil̓e illi ⁊ ſine dr̄ia et diſtinctōe obligāsoēs naͣm rōnalem ꝑticipātes et libro arbitrio vtētes. i. Io. 3. Qui nō diligit manet in morte. nulluſexcipit̉ oīno: nec angelus: nec hō. Huic generalinullū derogat ſpāle nec ſolū generale ē in ſubiectꝭſed latū etiā in obiectꝭ. Generale reſpectu eorūque iubemur amare latū reſpectu eoꝝ que iubēt̉amari. pͣs. Latum mādatū tuū nimis. glo. Latuꝫmādatū charitas ē in qua ſunt nulle anguſtie in qͣvniuerſa lex pendet et ꝓph̓ete. Sicut igit̉ oīs hōſine exceptione iubet̉ diligere: ita et om̄is diligidomeſticus exͣneus amicus et inimicus. Diligeſꝓximū tuū ſicut teip̄m. Origenes. Vos benignivos imitatores mei diligite inimicos vr̄os: ſiuepaganos: ſiue hereticos oēs amate ergo oēs benigni eſtote. Et cum terna ſit dimenſio .ſ. in longum latū ꝓfundū. latū mādatuꝫ charitatꝭ: et nō ꝓfunduꝫ dr̄: qꝛ ad dānatos amandos nō extendit̉.Iteꝫ mandatū primū lucidū: vt ⁊ interp̄tatōe nōegeat: vt plerūqꝫ in ſimplicibꝰ plenius qͣꝫ ſapiētibus liqueat. et hͦ ad dr̄iam mandatoꝝ: vl̓ legumobſcuritate: vl̓ ambiguitate difficiliū. ſꝫ ⁊ ſcd̓m ēſil̓e huic lucidū valde nil obſcuꝝ ꝯtinēs āmonitōne magis qͣꝫ expoſitōe indigēs. pͣs. Preceptumdn̄i lucidū illuminās oculos. Itē mandatū pͥmuꝫꝑpetuū: vt finē nō hēat: et hoc ad dr̄iam tꝑalium.Tꝑalia aūt ſunt que vl̓ relaxant̉ ꝓ tꝑe: vt ea in gͣbus qn̄qꝫ diſpēſat̉: vl̓ mutant̉ in tꝑe: vt mādatuꝫde ſabbato: vl̓ terminant̉ cū tꝑe: vt mandatū defide ſpe ⁊ patiētia a ꝗbus abſoluemur cū vidēteserimus quod credimus tenētes quod ſperamusCredere gͦ et ſperare vlterius nō cogemur et ſūmo bono fruentes nihl̓ de cetero mali patiemurſcd̓m aūt ſil̓e eſt huic: ad qd̓ ita legamur in via vtn̄ abſoluamur in patria. ad qd̓ ſic tenemur oī tꝑevt teneamꝰ illud: etiā poſt oē tp̄s in eternitate: ⁊tunc āplius eo ligemur cū a pleriſqꝫ alijs abſolueremur. ꝓuer. 17. Omni tꝑe diligit ꝗ amicus ē: ſꝫnō ſemꝑ credet ꝗ fidelis eſt. i. Corin. 13. charitasnunqͣꝫ excidit. Et hijs pꝫ aliqual̓r quale ſit mādatum primuꝫ: ⁊ huic qͣꝫ ſil̓e ſit ſcd̓m: qꝛ vt breuiterepyloget̉ vtrū eſt p̄ceptū ad or̄iam ꝯſilioꝝ: vtrūqꝫ preceptū diuinuꝫ ad dr̄iam humanoꝝ: vtrūqꝫmorale ad dr̄iam cerimonialiuꝫ: vtrūqꝫ naͣle addr̄iam poſitinoꝝ: vtrūqꝫ abſolutū ad dr̄iam ꝯditionaliū: vtrūqꝫ affirmatiuū ad dr̄iam negatiuoruꝫ: vtrūqꝫ generale ad dr̄iam ſꝑāliuꝫ: vtrūqꝫ lucidum ad driam obſcurorū: vtrūqꝫ ꝑpetuum addr̄iam tꝑaliuꝫ. Gre. Cum cūcta ſacra eloꝗa dn̄icis ſint plena p̄ceptisʸ de dilectōe quaſi de ſingu

lari mandato dn̄s dicit: hͦ eſt p̄ceptuꝫ meū: vt diligatis inuicē ⁊cͣ. qꝛ quicꝗd precipit̉ in ſola charitate ſolidat̉. Precepta gͦ dn̄ica ⁊ ml̓ta ſūt et vnūmulta ꝑ diuerſitatē oꝑis vnū in radice dilectōis.Iliges ꝓximuꝫ tuū ſicut teip̄m. primū add uerte qūo teip̄m diligere debeas: et ꝯn̄tque ſunt ꝓximi tui ex teip̄o cognoſcaſ. Diligere aliquē ē velle ei bonū: igit̉ diligere ſeip̄umeſt ſeipſi velle bonū. ſꝫ refert nō modicū qd̓ bonūmihi vellim: et vn̄ et quō velim: qd̓ obiectū terminet: que origo pͥncipiet: et ꝗs modus ip̄ꝫ velleformet. Primūgͦ in obiecto diſtingue: qꝛ alid̓ eſtbonū īcreatū qd̓ ē pͥmū ⁊ ſūmū bonū: ⁊ iō diligēteſeip̄m ꝑº ⁊ ſūme volēdū. alid̓ creatū qd̓ iō bonū ē:qꝛ a ſūmo bono ꝓfluit vt a pª ⁊ ad ip̄ꝫ refluit vt adfinē. gen̄. i. Uidit deꝰ cūcta q̄ fecerat: ⁊ erāt valdebona. Dyo. Optimi ē optima adducer̄ qͣꝫuis āthoꝝ bonoꝝ ſit quedā analogica ꝯueniētia multatn̄ dr̄ia. Nam pͥmuꝫ bonū ē bonuꝫ eēntial̓r. ſcd̓mꝑticipatiue. p̄muꝫ finis. ſcd̓m ad finē. pº fruēduꝫ⁊ iō illd̓ ꝓpter ſe appetēduꝫ et volēduꝫ. Aug. Fruiē amore alicui rei inherere ꝑꝑ ſeip̄aꝫ. ſcd̓o vtēdū⁊ iō ꝑꝑ alid̓ appetēdū. Aug. Vti ē id qd̓ in vſū venerit referr̄ ad optimū id qͦ fruēdū ē. veꝝ int̓ vtilia ordo ē. Nā q̄dā ẜm ſe magis q̄dā minꝰ ad finēdirigunt ⁊ iō ẜm ſe q̄dā magis q̄daꝫ minꝰ vtilia ⁊volubil̓ia ſunt. vn̄ ſicut in ſcibilibꝰ ẜm Ari. Plurima ꝓpter ſe nolumꝰ ꝗdeꝫ ſcire ꝑꝑ aliud aūt volumus: ⁊ ꝑ hec aliꝗd alid̓ cogͦſcamus: ita ⁊ in volubilibus aliqͣ nō ꝓpter ſe: ſꝫ ꝑꝑ alid̓ volumꝰ. Bonum aūt creatū aliud naͣe: aliud fortune: alid̓ gr̄ealiud gl̓e: quoꝝ quodlibet ml̓tiplex eē cognoſcit̉ſi a gneribꝰ ad ſpēs deſcēdat̉: ſꝫ bona hec oīa qm̄nō ſūme bona ſt̓ magis ⁊ minꝰ recipiūt: et regul̓rvnūqd̓qꝫ eoꝝ tāto meliꝰ qͣꝫto ſūmo bono ꝓpinꝗBonū aliud ſimplex bonū. alid̓ ẜꝫ ꝗd vt qd̓ bonūē cuꝫ determinatōe diminuēte: vt bonū nūc vl̓ h̓vl̓ huic. Nota gͦ ꝓ regl̓a: cuꝫ dilige̓ ſe. ſit ſibi bonūvelle: velle ſibi bonū ſimpl̓r eſt dilige̓ ſe ſimpl̓r ⁊velle ſibi bonuꝫ ẜm ꝗd eſt diligere ſe ẜm ꝗd. v̓bigr̄a. Bonū ē auꝝ: vt dicit Aug. Bone diuitie bone poſſeſſiones. Velle gͦ ſibi auꝝ ⁊ diuitias ē bonum ſibi velle: nō tn̄ eſt hoc ſimpl̓r ſe diliger̄: ſedtm̄ ẜm quid: qꝛ et bonum volituꝫ bonum eſt ẜmquid bonum hic nō vbiqꝫ nunc nō ſemꝑ huic bene vtenti nō cuilibet abutenti. Gratiā aūt ⁊ gloriam ſibi velle cū hec ſimpl̓r bona ſint ē ſimpl̓r ſediligere. Et qꝛ bono creato malū opponit̉: cummulta ſint bona: multa ⁊ mala. Aliud enī eſt malum culpe: aliud pene. Quorum quodlibet multiplex: vt patet ſpecificanti. Et ſicut eſt bonumbono melius. Ita et malum malo peius. Et eſtmalum aliqud ſimpliciter: aliud ſecundū quid Nota ergo acceſſus ad vnum oppoſitorumeſt receſſus ab alio. Unde ſi me diligens bonum

Z 2