Druckschrift 
Preclarissima opuscula diui Thome aquinatis sacri ordinis p[rae]dicator[um] in quibus o[mn]is phy[losophia]e [et] diuinar[um] scripturar[um] theoremata est co[m]plexus
Einzelbild herunterladen
 

⁊ proximiDe dilectione dei

tionem ſpūalem. Dreg. Zanto quiſqꝫ a ſupernoamore diſiūgit̉ qͣꝫto inferius delectat̉. aug. Cetera creatura vileſcat: vt creator ī corde dulceſcatItē infectio culpe q̄ relinꝗt in affectu quaſi ꝯͣriamqualitatē qd̓ pꝫ ſic: corpus qꝛ aīale ꝯcupiſcit p̄terſpm̄: ſꝫ qꝛ infectū ⁊ viciatū ꝯcupiſcit aduerſus ſpirituꝫ. ex pͥmo eſt dlectatio naͣlis que clauſa terminis ſuis nō eſt mala: nec illicita: ſꝫ neceſſaria ⁊ debita. ex ſcd̓o eſt delectatio innaͣlis ex adeptōe ſuꝑflui ⁊ voluptatꝭ nō tm̄ neceſſitatꝭ. nec qn̄qꝫ venialis qn̄qꝫ mortalis. Hinc palatus affectus inficit̉ne deo delectabiliter paſcat̉. Aug. Palato nō ſanō pena ē panis qui ſano ē ſuauis. primū cōe nob̓⁊ angelis in pͥmo ſtatu. ſcd̓m nobis et adde ī prīoſtatu. tertiū ꝓpriū huic ſtatui .ſ. nae lapſe. primū īpedimētuꝫ tollit̉ a charitate: ſcd̓m a morte: qꝛ lꝫaīa in reſurrectōe vniat̉ denuo corꝑi nō tn̄ aīali.tertiā hꝫ duo .ſ. tb̓am culpe ⁊ veſtigia vl̓ reliꝗas.reliquie expurgāt̉ ꝑ penā ſb̓a ꝑ charitatē vl̓ gr̄amSꝫ ſb̓am delectatōis mortalis tollit ēt charitasminīa: venial̓ aūt ꝑfecta ⁊ magis ẜm ꝙ magis ꝑfecta. Eſt aūt ẜm ph̓m delectatio ꝯiūctio ꝯueniētis cū ꝯueniēti. et iō maior delectatio tripl̓r vl̓ qꝛmagis ꝯiungit̉ cū magis ꝯueniēti vl̓ ꝓpter vtrūqꝫ. Eſt autē delectatio in deo alia naͣlis alia gratuita. Naturalis ſequit̉ cognitōem naͣleꝫ gratuita gratuitā. Intuēti pꝫ ex his quare delectatōe naͣli vnꝰ angelus alio angelꝰ hoīe: vnus hō alio: actual̓r in deo magis delectet̉: et quare in deo delectari poſſit creatura rōnalis ⁊ nō irrōnalis: cutn̄ ſummū bonū eēntial̓r ſit in vtraqꝫ indiſſil̓r ꝙ̄ad ſe: lꝫ diſſil̓r ꝑticipet̉. Boe. Sm̄e receptū eſt inrecipiēte ꝑ moduꝫ recipientꝭ: nō ꝑ modū receptiAri. Primuꝫ vnoº ſe hꝫ ad oīa: ſꝫ nō oīa ſil̓r ſe adip̄m. ex hijs ſil̓r pꝫ ꝯferēti quare delectatiōe gratuita magis delectet̉ in deo actual̓r minimꝰ cōprehēſor qͣꝫ maximꝰ viator in quātuꝫ talis: magiſactual̓r imꝑfectus liber et ſine venialibꝰ qͣꝫ ꝑfectus occupatꝰ et ꝯͣ hn̄s venialia. De diuerſitate vidētium deum.Eus lux ē et tenebre in eo nō ſunt vlle: ſid cut gͦ lux corꝑalis ꝑ ſeip̄am viſibilis indiſſil̓r lijcet vbiqꝫ quā tn̄ quedā nō vidēt: q̄dc̄ nō vidēt diuerſitatꝭ cā in ipſis exiſtēte nō in luce: ſil̓r deuꝫ nō vidētiuꝫ ꝗn̄qꝫ ſunt dr̄ie. Nō videtlapis: ⁊ oē inſenſibile cui tn̄ lux pn̄s ē. Itē catulusan diē nouū. itē dormiēs vl̓ al̓r oculos clauſos habens. itē cecus ꝗnto talpa. In lapide n̄ vidēte necaptitudo: nec potētia: nec pena de nō vidēdo. Incatulo ⁊ talpa aptitudo: ſꝫ nō potētia exꝗſita expedita .ſ. nec pena ſꝫ differēter abſqꝫ potētia qꝛ cātulo ad tp̄s talꝑe ſemꝑ in dormiēte aptitudo et potentia: ſꝫ nō pena: in ceco aptitudo et pena: ſꝫ nonpotētia .ſ. expedita. thobie. 5. Quale mihi gaudiūeſt ꝗ in tenebris ſedeo ⁊ lumē celi nō video. Lux

enim oculoꝝ letificat aīam: ſic deū veꝝ ſolē. primaꝫ lucē vbiqꝫ fulgentē indiſſil̓r qͣꝫtum in ſe ē nōvidet creatura irrōnalis: vt lapis: aīa vl̓ intellectus ꝑuuli naſcentꝭ: vt catulus: ſine baptiſmo morientis vt talpa: adulti pctōris viatoris vt dormiens exꝑgiſcibilis: dānati vt cecus. Uidētiū v̓olucē alia vidēt ip̄m in fonte .ſ. ſolē in ſua ſpera: vtaꝗla: alia tm̄ in ſb̓iecta naͣ .ſ. aere vl̓ corꝑe reſplēdente: ſil̓r ꝯtingit videre deū. pͥmū ꝓpriuꝫ ē ꝯprehenſoꝝ ꝗ vidēt deū facie ad faciē in ſua eēntia. ſecundū viatoꝝ ꝗ vidēt ꝑ ſpeculū et ſil̓itudinē. Uidere aūt corꝑale egredit̉ nō a potentia viſiua tm̄nec ab organo corꝑali tm̄: ſꝫ a ꝯiuncto ab organomaͣl̓r a potentia formal̓r. Meliꝰ igit̉ videre ē tripliciter: vl̓ ꝑꝑ meliꝰ organuꝫ: vt linx qͣꝫ hō: iuuēisqͣꝫ ſenex: vl̓ ꝑꝑ meliorē potētiā: ſil̓r ſic meliꝰ hō qͣꝫbrutū etiā linx vl̓ ꝑꝑ vtrūqꝫ. ſil̓r ē de intellige̓ deū.Nota igit̉ regulas ex eqͣlibus cāis equaliſ effectex ineqͣlibus ineqͣles regl̓a in ꝯꝑatōe ad cognoſceduꝫ deuꝫ p̄minētia in gr̄a eſt p̄minētia ſimpl̓r innaͣ ẜm ꝗd. Uidere igit̉ deū nō ē gr̄e tm̄: ſꝫ nec naͣetm̄: ſꝫ naͣe vl̓ intellectꝰ gratificati. In ꝗbus duobꝰſ. na ⁊ gr̄a: eqͣle maiꝰ et minꝰ faciunt multas dr̄iaſvidētiuꝫ. v̓bi gr̄a. Petrus ꝯꝑatus ad aliū: aut eēlis ē in vtroqꝫ: aut īeqͣlis in vtroqꝫ: aut ꝑtim eqͣlit̓ꝑtiꝫ ineqͣlis: ſcd̓m mēbruꝫ hꝫ qͣttuor dr̄ias: nā cuipetrꝰ ē ineqͣlis in vtroqꝫ: aut ē ī vtroqꝫ maior autin vtroqꝫ mīor aut maior in naͣlibꝰ ⁊ minor in gratuitꝭ: aut ecōuerſo maior ī gratuitꝭ ⁊ mīor in naͣlibꝰtertiū ſil̓r quattuor. Nā cui petrus ē ꝑtim eqͣlis ꝑtim inequalis: aut ē eqͣlis ī naͣlibus et maior ī gratuitꝭ: aut eqͣlis in naͣlibus et minor ingratuitꝭ: autequalis īgratuitꝭ: et maior in naͣlibꝰ: aut eqͣlis ingratuitꝭ: et minor in naͣlibꝰ et ẜꝫ hͦ dr̄nt viſiones ⁊viatoꝝ et ꝯp̄henſoꝝ: hͦ pateͣ pōt aliqual̓r in ꝓportion ſuppoſita: ſꝫ nota nobilitas ītellectꝰ: alia eēntialis a creatore īdita abſolute ẜm ꝙ vnꝰ angelusexcellit aliū: et vna aīa aliā naͣl̓r: alia accidētalis.hec duplex: vna ex vnione ad corpꝰ nobiliꝰ: Und̓Ari. Aīa ꝯiuncta corꝑi ꝯplexiōes corꝑis imitat̉.Acutiꝰ .n. quidā in vere ꝗdā: in eſtate ꝗdā: in hyeme ſpeculāt̉ ẜm inſtr̄i ꝯplexionē. ariſ. fortes carne duri mēte molles aut carne: bn̄ apti mēte aliaex vſu vl̓ actu quo acquiſita ē ars vl̓ habitꝰ ꝑficiēſpotentiā intellectꝰ. vtraqꝫ accidētalis nobilitasvie ē: et ſicut opinamur euacuabit̉ in pr̄ia cū corpus glorificabit̉: et acquiſita ſcīa deſtruet̉ ⁊ remanebit ſola nobilitas pͥma ꝑ gr̄am ꝑfecta et habitꝰglorie de nouo īfuſos in prīa ꝯſumata. Nota charitas aufert oē pctm̄. Salomō vniuerſa delictaoperit charitas. Iaco. charitas operit multitudinem pctōꝝ: vl̓ ꝯfert oē meritū: ſi linguis hoīumloquar et angeloꝝ. Hiero. Quilibet motus eiusvalꝫ regnū celoꝝ ꝗ d̓derit calicē aque frigide ⁊c̄.Facit ꝑticipare oē bonū ꝑ ꝯꝑaſſionē ⁊ gratitudinē