Opuſculum.lxi.
valde a corpore amor quod hꝫ iſta a me: valde gͦmihi amādus es dn̄e cum hēam iſta potiora a te¶ Quid ſit diligere ex tota mēte.Iliges dn̄m deū tuuꝫ ex tota mēte vl̓ ītellectu. ſb̓a illa que inqͣꝫtuꝫ alligat̉ corꝑi qd̓Iamat aīa dicit̉ ẜm ſe rōe abſolutōis: qꝛ ſepabilis ē: ⁊ ſeꝑata manet: vt angelus ſpūs vocat̉qui ſpūs a theologiciſ mēs a ph̓is ītellectꝰ vocat̉Ari .n. vocat ſpm̄ angelicū intelligentiaꝫ in li. decāis: vt ibi oīs intelligētia eſt plena formis: ſpm̄humanū intellectū in li. de aīalibus: vt ibi ſolꝰ intellectus ē ab extrinſeco: qn̄qꝫ etiā intellectus nōminat potentiā eiuſdē ſb̓e: ſil̓r menſ qn̄qꝫ ē nomēpotētie: qn̄qꝫ aūt ſb̓e vt ibi. Renouamini ſpū mētis veſtre. gl. Spiritu ꝗ eſt mēs: ita nūc ſumimꝰ.Ex hac gͦ ſb̓a iubemur diliger̄ deū qm̄ inqͣꝫtū ſpūteſt pͥmo ꝓpͥe diliger̄ deū pōt. Hic .n. diuine ymago ſb̓e ſb̓a eſt: aut ſb̓e diuine ymago ſimplex inuiſibilis ⁊ incorruptibilis: ⁊ ideo valde nobilis oēſenſibile: ⁊ oē corruptibile nobilitate: ⁊ naͣli bonitate trāſcendēs ⁊ ip̄am ſolūmodo ſummū bonuꝫſimplex inuiſibile ⁊ īmutabile ꝯplere: ⁊ ꝑficerepōt. Hoc igit̉ ei ſolūmodo ꝓpter ſe abſolutē amādum ⁊ deſiderāduꝫ ē. Ari. Nam vniuſcuiuſqꝫ defiderare qd̓ meliuſ eſt. Noli gͦ o hō noli fieri ſicutequus ⁊ mulus ꝗbus nō ē intellectꝰ: ⁊ iō inuoluūt̉ſenſibilibꝰ. Ari. nō hn̄ti intellectū oīno inſaciabilis ē appetitus delectabilis: ſꝫ attende nobilitatēintellectualis ſb̓e ⁊ ꝯtēne ſenſibilia ⁊ intellectualibono intēde clamās cū ꝓph̓a. Benedicaꝫ dn̄m ꝙtribuit mihi intellectum.¶ Quid ſit diligere deū ex totis viribus.Iliges dn̄m deū tuuꝫ ⁊ ex oībus viribꝰ tuis hͨ quo ad potentiā q̄ intercidit ad actūīmediate. Sunt autē tres virium dr̄ie inhoīe .ſ. rōnales: ſenſibiles: ⁊ vegetabiles. Rōnales ſunt ꝓprie hoīs: hee diuidunt̉ in ītellectū ⁊ affectum: vl̓ aliter in volūtateꝫ: ⁊ memoriā: ⁊ ītelligentiā. volūtas vl̓ affectꝰ ſummū ē in aīa ⁊ deoſil̓imū ⁊ ꝓximū ⁊ īmediatuꝫ. In hac .n. libertas q̄cogi nō pōt: ⁊ imꝑiuꝫ ſuꝑ alias vires oēs hꝫ. Hecſb̓iectuꝫ charitatis eſt: ⁊ iō huiꝰ eſt diligere pͥmo ⁊ꝑſe. Voluntate gͦ deuꝫ diligis dilectōe ꝯcupīe cūip̄m vis. yſa. 26. Anima mea deſiderauit te ī nocte: hec eſt bona volūtas: īmo optima q̄ vult ſummuꝫ bonū. Lu. 2. In terra pax hoībus bone volūtatis. Pax eis: qꝛ nemo diminuit qd̓ volūt. Iteꝫdilectione amicitie cū volūtatē tuā ſue ꝯformas:qꝛ amicoꝝ eſt idē velle ⁊ nolle: hec ē recta volūtas. Mar. 3. Quicūqꝫ fecerit voluntatē pr̄is meiꝗ in celis eſt ip̄e meus frater ſoror ⁊ mater ē. Voluntas ⁊ affectus idē ſunt in re. Motus aūt affectus affectio ē: hec quadruplex ē .ſ. ſpes: vl̓ ꝯcupiſcentia: gaudiū: timor: ⁊ dolor. Iſtoꝝ aūt oīm radixē amor. Igit̉ ſi diligis dn̄m ex affectu dilectio
ne cōcupiſcentie pͥmo concupiſcis ⁊ ſꝑas: vt habeaſ. pͣs. Cōcupiſcit ⁊ deficit aīa mea in atria dn̄iſed qͣꝫtum ꝯcupiſcis tm̄ ſcd̓o gaudes cū habueriſIo. 3. Amicus aūt ſpōſi audit ⁊ ſtat eum ⁊ gaudiogaudet ⁊cͣ. Gall̓. 5. Fructus ſpūs gaudiū pax au.quis bn̄ gaudet: ꝗ bonū nō diligit vn̄ gaudet: qͣꝫtūgaudes tm̄ tertio times amittere ⁊ quarto doleſſi amiſeris. Gre. Nihil ſine dolore amittit̉: niſiqd̓ ſin̄ amore poſſidet̉. Tre. i. Idcirco ego plorās⁊ oculus meus ⁊cͣ. De hijs Aug. ſuꝑ Io. Affectiones noſtre motus aīaꝝ ſunt: cupiditas animi progreſſio: leticia amini diffuſio: triſticia animi ꝯͣctōtimor animi fuga eſt. Iteꝫ dilectione amicitie: ſidiligis deū affectu ꝯcupiſcis ⁊ vis: ⁊ appetꝭ ei bonum .ſ. gloriā ⁊ honorē ⁊ ſil̓ia: ⁊ magis qͣꝫ tibi cuꝫdiligas eū plus qͣꝫ te. pͣs. Non nobis dn̄e non nobis ⁊cͣ. Scd̓o qͣꝫtum appetis tu. gaudes: adCorin. Siue ꝑ veritatē xp̄us ſiue ꝑ occaſionē annunciet̉ in hoc gaudio: ſꝫ ⁊ gaudebo. Tertio qͣꝫtūgaudes tm̄ times. Quarto doles tm̄ ſi vadit in ꝯͣrium: hic eſt zelus. Eze. 9. Signa thau. ſuꝑ frontes viroꝝ gementiū ⁊ dolentiū. Vis intellectiuadiuidit̉ in memoriā: ⁊ intelligētiaꝫ: que vis affectui ⁊ volūtati īmediate deſeruit ⁊ ſupponit̉. Un̄⁊ actus eius p̄cedit volūtatis actū: vt Ioā. xp̄m p̄curſor dn̄m. In hac gͦ ⁊ in oībus inferioribus viribus eſt dilectio ⁊ charitas: vt in ſigno: nō vt in ſb̓iecto ⁊ motus eaꝝ ſunt charitatiſ imꝑatine nō elicitiue. Igitur penes intellectū ē vis inquirēs īcognita. .ſuingeniū intelligēs inꝗſita: hec ꝓprie intelligentia: ſꝫ vis qua ꝯſeruamus ītellecta hec ē memoria. Sic igit̉ charitas ſit in volūtate: ⁊ deū diligis ex affectu diligis ⁊ intellectu dilectōe ꝯcupiſcentie: vt inꝗras volūtati ⁊ affectui ingenio tuoillud ſummū bonū: ꝗd ſit qūo: ⁊ ꝑ que hr̄i poſſit: ⁊ſi plura: ꝑ que facilius. Facilius .n. orādo qͣꝫ legēdo Boetius. Quid nūc agenduꝫ cenſes: vt illiusſummi boni ſedē inuenire mereamur. Inuocandum inꝗt oīum reꝝ pr̄em ſine quo nullū rite fundatur pͥncipiū. Itē ſi amitti pōt quō cōſeruari dꝫ.pͣs. Inquirētes dn̄m nō minuent̉ oī bono. anſelmus. Excita nūc aīa mea totū intellectū tuū ⁊ cogita qͣꝫtum potes quale ⁊ qͣꝫtum ſit illud bonū. ſecundo vt inꝗſituꝫ bonū intelligas. tertio intellectum in memoria ꝯſerues vt volūtas īueniat cuiaffici velit. pͣs. Memoriā habundātie ſuauitatiſtue eructabūt. Itē dilectōe amicitie dilige ex ītellectu: vt amicū inꝗras ingenio ſi abſens ē. Caut̓.3. In lectulo meo ꝑ noctē q̄ſiui. Aug. Querite qd̓ꝑritis: ſꝫ ibi nō eſt vbi queritꝭ: beatā vitā queritisin regione mortꝭ: nō ē illic. Item vt inꝗſituꝫ ītelligas. Ioā. z. Amicus ſponſi ſtat ⁊ audit ⁊cͣ. Quo ꝯͣyſa. i. Cognouit bos poſſeſſorē ſuū ⁊ aſinus p̄ſepedn̄i ſui. pͣs. Conſiderabā ad dexterā ⁊ videbā ⁊cͣ.Itē intellectuꝫ in memoria reponas. ecc̄.Ne