Druckschrift 
Preclarissima opuscula diui Thome aquinatis sacri ordinis p[rae]dicator[um] in quibus o[mn]is phy[losophia]e [et] diuinar[um] scripturar[um] theoremata est co[m]plexus
Einzelbild herunterladen
 

Opuſculum.lxi.

vere ꝗ diligit ⁊ hn̄do mereri vt plus habeat ⁊ pl̓ꝰhabēdo plus diligat. Itē aug. Gr̄a meret̉ augerinō gr̄e ſubſtātia qm̄ hec nō eſt meritoria ſed vſusqm̄ igit̉ oīum naͣ ꝯſtantiū c ā deus eſt ⁊ rō magnitudinis ⁊ augmēti ſil̓r ⁊ ꝯſtantiū ꝑ alias cās. Conſtituit .n. terminos eiꝰ qui p̄teriri nō poterūt. Un̄dicit aug. Charitas vt ꝑficiat̉ naſcit̉ cū fuerit nata nutrit̉ cū fuerit nutrita roborat̉ cū fuerit roborata ꝑficit̉ cū fuerit ꝑfecta dicit. cupio diſſolui ⁊eſſe cū xp̄o. Signa aūt vel effectꝰ augm̄ti charitatis tria ſūt pͥmū maior ꝑfectio ſubiecti .ſ. potentiehec eſt cā ꝓpria neceſſaria ⁊ īmediata ⁊ ī generecāe formaliſs vt pꝫ. Uirtꝰ .n. eſt q̄ hn̄tē ꝑficit ⁊ hec̄eſt per ſe. Et ideo ſi ſimplex ad ſimplex ⁊ magisad magis. Sicut ergo ꝗ habet gr̄am eſt deo gratus ⁊ q̇ maiorem magis ſic hn̄s charitatē deo carijs eſt ⁊ ꝗ maiorē magis. ꝓuer. 8. Ego diligētesme diligo magis ⁊ magis. Scd̓ꝫ eſt maior īꝑmittio ꝯͣrij. Sūt aūt ꝯͣria charitatꝭ duo .ſ. timor ⁊ cupiditas. timor aūt aliꝰ ſeruilis cui opponit̉ amorcharitatꝭ vt calidū frigido ⁊ ideo nō ꝯpatiūt̉ ſe ſil̓Alius inicialiſ cui opponit̉ vt extremū medio vtcalidū tepido ⁊ iō ex hijs qͣſi ſit mirtio excellētijsrelegatis nō habitis ſed haberi poſſibilibꝰ vt ī elemētis ꝯͣrijs in mixto ꝯueniētibꝰ. Ceteruꝫ ſi caloraugeat̉ in mixto fortiꝰ pugnabit ꝯfrigidū ⁊ citiusp̄dn̄abit̉ ⁊ ideo mixtio diſſoluet̉ ⁊ ſil̓r ex ꝑte frigidi ſil̓r oīno in ꝓpofito. i. Io. x. per ſcā charitas foras mittit timorē ⁊ ecōuerſo. Timor inicialis excreſcēs inqͣꝫtum timor ⁊ degenerās in ſeruilē foras mittit charitatiſ amorē. Ueꝝ timor caſtꝰ creſcente charitate creſcit vt eiꝰ effectꝰ. Nam queꝫmagis amo magis reuerior magis offendere vereor. Cupiditas alia mortalis cui opponit̉ charitas vt albū nigro. Alia venialis vel etiā īnata cuiepponit̉ vt albū pallido. albn̄ ⁊ nigrū mutuo ſe expellūt ſed albū pallido quodā mō ꝑmiſcet̉. Albieſt ergo nigro īꝑmixtꝰ ⁊ albiſſimū quoqꝫ nigro imꝑmixtiſſimū eſt. ſic nimiꝝ in ꝓpoſito. Aug. Cōcūpiſcētia cū qua nati ſumꝰ minui pōt nō finiri dumviuimꝰ. Ꝙ ſi p̄ualuerit ꝯcupīe cupiditas expellitur charitas. Mat. 24. Qm̄ ſuꝑabūda. iniqui refri charitaſ ml̓toꝝ. Terciū eſt maior extēſio aciꝓprij .ſ. dilectiōis qd̓ ſignuꝫ tenet alijs paribus.Alit̓ .n. falleret. Hūc .n. actuꝫ habet forma cū ſubiecto. charitas cū potētia. Et ideo ſicut v̓tꝰ viſiuaꝯiuncta organo expedit̉ ⁊ impedit̉ ẜꝫ ip̄m. Undeeque bona potētia viſiua in iuuene ⁊ ſene nō tn̄ eq̄vident organo īpediēte. ſic potētia ſubiectū charitatis pōt ex toto ligare ⁊ ꝓrſus nō erit h̓ actꝰ vtpꝫ in ꝑuulo furioſo ⁊ dor miēte ⁊ alijs pōt occupari vel expediri ⁊ ẜm hoc accidit maior vel minoractus. Unde maior eſt alicuiꝰ viatoris charitascharitate alicuiꝰ ꝯp̄henſoris nō tn̄ plꝰ diligit actuſed alijs paribꝰ tenet. Qui maiore habet charita

tis habitū maioris elicit actū dilectiōis ⁊ qui magis diligit deū ſiue amādo eum ſiue cōcupiſcēdoip̄m magis vult ⁊ qui magis vult magis oꝑaturſi poteſt. Unde ſicut voluntas motrix eſt viriū īferioꝝ ſic ch̓aritas oīum v̓tutū. vnde charitas patiens eſt benigna eſt ⁊cͣ. Auget̉ aūt radicatio duratiōe ẜm illud charitas aūt ꝓficit aut deficit. eph̓.4. In charitate radicati ⁊cͣ. Radicat̉ potentia incharitate ⁊ charitas in potentia ſicut eſt digitus īanulo ⁊ anulus in digito. Cū igit̉ charitas in potōtia ꝯtinuat poſſeſſionē quodāmō tendit ad faciendā p̄ſcriptionē vt quo diuciꝰ influit difficiliꝰ expelli poſſit. Itē motꝰ creſcit ex frequētatiōe. ariſtote.Actus deſiderij ſuū ſimile augmentat ⁊ tale additū tali ſit magis tale. Itē feruor duplex eſt. Alius .n. ſenſualis vel ſenſibilis qui generat̉ ⁊ auget̉qn̄qꝫ ex diſpōne ꝯplexiōis. vn̄ alijs paribꝰ feruentius amat ſanguineus qͣꝫ melācolicꝰ. Qn̄qꝫ ex recentia vel nouitate actōis. vn̄ feruētiꝰ amat nouitius qͣꝫ ipſe idē ꝓuectꝰ. Alius intellectualis h̓ generat̉ ⁊ auget̉ ex eo ꝙ potētia affectiua expedita ⁊libera aliꝗd per cognitiuā app̄hendit circa amatū ex quo irritat̉ ⁊ fortificat̉ ad amādū. Un̄ feruētior ꝯtēplatiuꝰ actio maioris charitatis ꝯp̄hēſormīor viatore maiore. Quō diligēdꝰ ſit deus.Iliges dn̄m deū tuū ex toto corde tuo. Diligere cuꝫ ſit actio egredit̉ a ſubſtātia mēdiāte vi vel potētia. qꝛ hec tria ẜm Dyo.ordinate ſe hn̄t ſubſtātia virtus ⁊ oꝑatio. Precipit̉ igit̉ hec actio dilectiōis ẜm qd̓ ꝯuenit hoī nonangelo ꝓprie ꝗ nec cor habet nec aīam. Hō autēſubſtātia ꝯpoſita eēntialiter ex duobꝰ .ſ. corꝑe ītercuiꝰ mēbra cor principale eſt et ſpū qui ſimplex inſubſtātia reſpectu ſit duplex. Habet .n. reſpectuꝫad corpus qd̓ ꝑficit et viuificāt ſic dicit̉ aīa. hꝫ reſpectū ad deū cuiꝰ imago eſt naͣliter ſic dicit̉ ſpūsvel mens vel intellectꝰ ⁊ ẜm hoc pōt eſſe ſeꝑatavt angelꝰ. Tota igit̉ ſubſtātia hoīs quodāmō obligat̉ cū p̄cipit̉. Diliges dn̄m deū tuū ex toto corde tuo et ex tota aīa tua. vt ſiue in corꝑe ſit ſiue extra ſiue ꝯiuncta aīa ſit ſiue ſeꝑata ad diligēduꝫ ſitobligata. Sed qꝛ inter ſubſtātiā ⁊ oꝑationē intercidit potētia ẜm illud. 9. Metha. oē agens hꝫ potentiā in qua pōt. Addit̉ tn̄ h̓ ex oībus viribꝰ tuisLuc. x. vel ex tota fortitudine tua. Mat. 22. Et extota virtute tua. Quid ſit ex toto corde deum diligere.Iliges dn̄ꝫ deū tuū ex toto corde tuo. Corde ore oꝑe ꝯtingit mereri ⁊ d̓me. eri. ſꝫ inter hec pͥmū ē cor qd̓ influit ſuꝑ alia in malo ⁊ bono. Mat. 15. De corde exeūt cogitationesmale. Mat. 12. bonꝰ hō d̓ bono theſauro ſuo ꝓfertbona. Ex corde ergo iubemur diligere vt ordo influentie oſtendatur. Sine opere etenī ſermo nōdiligit. Io. 3. Cariſſimi non diligamꝰ verbo neqꝫ